Asteroko kronikie

Aventuras y desventuras de Martín en Lezandipe

2012-01-29T11:33:00.002+01:00

Nueva expedición a Lezandipe. Esta vez ha habido gruñidos y quejas y barro. Se han escuchado gritos; algunos no obtenían respuesta y había que esperar, otros eran simples insultos a las piedras, aunque a unos pocos - según Antua- les respondía la mismísima Lezandipe en forma de eco. Ha habido pedos y eructos, resbalones y, por supuesto, humaredas de tabaco de la marca Richard’s. Ha habido espeleo-turismo, espeleo-entrenamiento y espeleo-misiones que no han sido acabadas. Sin embargo, y esto hay que agradecérselo a dos veteranos, tenemos una buena razón para volver.

Éramos nueve en el parking, pero a partir de la gran sala, cada uno ha seguido el objetivo de su propio grupo. El primer escuadrón, formado por Richard, Unai y Bikain, se ha dirigido al lejano pozo de 40 para desequipar las instalaciones. A paso ligero, los tres han alcanzado la sala de Mariano (cuyos animales aún vigilan la estrechez). Pasado este paso -que tanto queremos todos-, han comenzado a escuchar un estruendo. Aquel hilillo de agua de otras veces era ahora un río, y por la pared dónde debían desequipar bajaba un torrente de agua que los ha desmoralizado. Así que han decidido dar marcha atrás y dejarlo para otra. El segundo grupo, formado por Iñaki y Martín y tutelado por Idoia, ha seguido las huellas del primero. Como caracoles de subsuelo, han reptado tranquilos, aprendiendo para ser murciélagos. Llegados a la estrechez, no ha habido grandes incidentes, salvo quizá, el atascamiento de una Katiuska.

El tercer grupo, formado por Gotzon y Antua, ha marcado la diferencia. Allí donde antes sólo había una incógnita, han sumado una hipótesis. Subiendo la colada, tras la cuerda de bajada más larga, han encontrado una nueva opción. Desgraciadamente, la euforia les ha llevado a gritar demasiado y ha habido un “pequeño derrumbamiento”. Ahora un par de piedras obstruyen la que supone una posible nueva ruta. Gotzon se mostraba escéptico, tal vez con miedo a tener que darle la razón a Simone, o quizá porque no llevaba gafas. Pero la sonrisa de Antua era clara: hay camino. Un suculento túnel negro.

Y mientras los distintos transeúntes se encontraban unos con otros, surgían, de vez en cuando, flashazos. Era el noveno espeleólogo. Oier, que ha sacado fotos de todos y de todo por solitario.

El viento sigue, soplando y soplando, helándonos los huevos y haciendo que nuestro sudor se congele, ese viento, canto de sirena para cualquier espeleólogo.

Lau talde Lezandipian

2012-01-29T07:30:00.004+01:00

2012-I-28: Unai, Ritxar, Bikain, Idoia, Iñaki, Martin, Gotzon, Antua, Oier.

Lezandipetik zihar, lau taldetan banatuta jardun dogu: Unai, Ritxar eta Bikain puntarutz juan dira, desinstalatzera; Idoia, Iñaki eta Martin harutz juan dira be, progresiñua pizkat praktikatzeko asmoz; Gotzon eta Antua Lumakeletako tximinixan gora egin dabe desobstruitzeko, eta laugarren talde unipersonalian neu ibilli naiz beste guztiei erretratuak egitten.

Lehelengo talde bixen barri ez dakat; baiña kanporutz nentorrela (16.00ak inguruan allegau bihar izaten naiz etxera) Gotzon eta Antua sentidu dittudaz kanporutz; lokatzez ixa estalitta zetozen, itxuria Lumakeletako aporte horren kaudala nabarmen hazitta zeguan eta biharra basa-dutxapian egin bihar izan dabe... gaiñera espatula biharrakin 400 bat kg-tako blokia mobidu jake, pausua eziñezko bihurtuta eta... bestekaldian petate bat ezin errekuperauta, barautzekin etabar... baiña harri moltzuan ostian, itxura oneko zulua ikusten ei da, haiziakin gaiñera. Bueltau biharko da, nahiz eta ez dan bihar erreza izango. Euren esanetan, “fede askoko jentia” biharko da hortik gora segitzeko.

Lezandiperen Arrakala

2012-01-22T09:50:00.018+01:00

Part: Idoia, Bikain, Unai, Josu, Santi, Gotzon, Oskar, Antua

Amaitu da arrakalako bidea zoritxarrez. Ezkerraldetik irtetzen zuen zulo txikian desobstrukzioa egin eta gero, beste 40m inguru pasa daiteke ere, baina bidea estutu eta amaitu egiten da. Orain, Lezandiperen esperantza guztiak Txupinazo gelaren inguruan zentratzen dira, eta han inguruan nabaritzen den aire freskoan!

Cast: Desgraciadamente se ha acabado el camino de la grieta. Después de hacer la desobstrucción en el agujerito que sale a la izquierda, se puede seguir en otros 40m, pero el camino se estrecha y acaba. Ahora, todas las esperanzas de Lezandipe se centran en los alrededores de la sala Txupinazo, y en el aire fresco que se nota por allí!

Goizeko Hamaikak aldean sartu gara Lezandipen, sarrerarako bidea euritan egin eta gero. Irteera gauez egin dugu, beranduenak 10:30 aldean irten gara.

Bi talde joan gara, lehen taldea "onen" taldea izan da. Gotzon, Oskar eta Antua aurretik joan dira, desobstrukzioa egiteko astia izan dezaten. Atzetik "besteen" taldea, Idoia, Unai, Josu, Santi eta Bikain joan gara. Patxadaz hartu dugu, gainera Josuren lehenengo koba "sokalaria" zen.

Arrakalaren azkenera heldu garenerako, blokeak kenduta zeuden. Lekua ikusgarria da, arrakala ez baita estutzen geologikoki, kolmatatu baino blokez, lurrez eta koladaz. Sabaia urruti dago, eta merendola eder bat egiteko beste leku sobran dago zabalez. Errekatxo eta guzti. Heldu garenerako Gotzon kanpoan zegoen lana amaituta. Zerbait jan, esploratzen zeudenen zain egon, eta buelta egin dugu. Pena bat da, ikusten bait da arrakalak segi egiten duela mendian barrena, bakarrik ezin dugula pasua aurkitu.

Batzuek harri batzuk ere hartu ditugu. Maskor baten fosil bat eta pirita kristal dodekaedro geodatxo bat, apurtu berri ditugun harrietatik hartuta.

Irteeran, jada gaua, leizearen irteera bakarrik hanka azpian daude hosto eta adarrengatik igarri daiteke. Goia beltza bait dago, eta badirudi oraindik kobazuloaren barruan gaudela...

-----------------------------------------------------------------------------

"Acto de fe"

Esta frase se pudo escuchar ayer repetidamente en la punta de Lezandipe.

Mientras unos bloques iban cayendo a golpe de taladro y martillo, otros quedaban en un equilibrio demasiado inestable. La estrategia para seguir avanzando era sencilla. Esquivando las continuas avalanchas, sencillamente se procedía a provocar un derrumbe mayor lanzando desde la distancia una piedra contra los bloques, obteniendo un rendimiento notable: por cada piedra que impactaba, caían unos cuantos bloques más. A continuación se estudiaba el escenario: "ese (bloque) está suelto, pero parece que no se mueve..."; "a aquellos (bloques) parece que les sujetan las paredes..." Así que de nuevo y al grito de "esto es un acto de fe" y, taladro y martillo en mano, y metiendo el cuerpo entre los huecos dejados por los bloques, vuelta a empezar.

Con la adrenalina a borbotones y la fe haciendo milagros, finalmente el objetivo quedó al alcance. El tubo abierto por entre/bajo los bloques permitió el paso pero, eso sí, sin respirar.

Y todo esto, para qué? Pues bueno, podríamos decir que para tratar de alcanzar las "Fuentes de Lezandipe" (ahí queda eso). La cuestión es que ahora el Homo sapiens sapiens conoce 40 metros más de su planeta Tierra gracias al "acto de fe" de unos espeleólogos. Aunque, y por qué no decirlo, realmente lo de ayer fue fruto de cuestiones de la condición humana que muy poco tienen que ver con la fe.

Y sin embargo, y a pesar de los pesares, seguro, lo volveremos hacer.

Zuzenketia: "Beresi"

2012-01-21T14:05:00.001+01:00

2012-I-21: gaur Santikin berba egindakuan arabera, zuzenketa toponimiko bat. “Beezixe” moduan apuntau genduan izen hori “beresixe” moduan jasotzia pentsau dogu, hiztegixetan (Azkue, Elhuyar)“beresi” berbia klaru agertzen dalako jara tipoko basua izendatzeko, Bizkaian. Beraz, Garaien zulo hori “Beresiko lezia” geratzen da.

Galarregi gehiago

2012-01-17T18:31:00.009+01:00

Leize gehiago daukagu exploratu gabe Galarreinen. Prospektatzera joan gara eta beste hiru aurkitu duguz. ADESeko "Prospektatzaileek" euren lana egiten dagoz. Orain, "Exploratzaileek" berriz hasi behar dira euren lana egiten.

Kortan barrena berriro

2012-01-14T20:20:00.005+01:00

Part: Idoia, Iñaki, Martin, Javi, Silvi, Unai, Gotzon.

Goikoetxeko kortako behiek hitzegingo balute! Han ikusi gaituzte gaur ere garbi sartzen eta marroi irtetzen. Idoia, Javi eta Silvi muestrak hartzen egon dira Gela Gorrian. Apraiz, San Martin, etab.-era ere Joan dira Javi eta Silvi datu zientifikoak hartzera. Unaiek, Gotzonek eta Martinek eskaladatxo bat egin dugu inkognita bat kentzeko, eta espeleoeskaladako kurtso azeleratu bat hartu dugu. Atzean ez zegoen galeriarik. Gelatxo bat besterik ez, hiru lau kolumna polit eta estalag/tita/mita-txoekin; eta airerik ez.

Cast: Si hablaran las vacas de la cuadra de Goikoetxe! Hoy tambien allí nos han visto entrar limpios y salir marrones. Idoia, Javi y Silvi han cogido muestras en la Sala Roja. También han ido Javi y Silvi a Apraiz, San Martin etc a coger datos científicos. Unai, Gotzon y Martin hemos hecho una escaladita para quitar una incógnita, y hemos cogido un cursillo acelerado de espeleoescalada. Atrás no había galería. Una pequeña sala, tres o cuatro columnas bonitas y con estalag/titas/mitas; y sin aire.

Espeleologiako materialarekin arazo "teknikotxo" bat izan dugu hasieran sartu aurretik, baina laister konpondu da Santa Luzia-ra berriro egin behar izan den bidai extra batekin. Bestela, Goikoetxe, gours-ak urez lepo; espabilatzeko gerrirarteko bainutxoekin.

Liroi koitxadua jada erdi eskeleto deskonposatu bat da. ADES-eko espeleologorik handienari agur eta ohore. Kamara bat jarri behar genion buruan bere sasoian, baina orain sekula gehiago ez dugu jakingo nondik kristo sartu zen barrura!

Eskalada, koladatxo bat igotzea zen, eta behean mina egiteko erorketatxo bat bazegoen gutxienez. Nik Unaiek egin dut, Martinek aseguratuta, eta 3 monty sartu ditut. Bat beharko zen agian, baina ze ostixa, ez gara hain onak!

Gero turismo pixkat egin dugu eta Bikain-en Gela-tik sokan behera joanda dagoen errekan ibili gara Martin eta Unai. Gotzon-ek Sala Gorrira doala esan digu, eta ordu bete pasatakoan itzultzeko, baina Iñaki eta Idoia Bikain Gela ingurura heldu arte, han egon da iluntasunean kaskoa itzalirik hotzetan...

Katxondeoa eta berbeta, abarra izan da irtetzerakoan gu hirurontzako behintzat. Gauza penagarri bezala, Goikoetxeko espeleotema batzuentzako egun txarra izan da gaurkoa. Kobara berriro sartzeko gogoa ere kendu egin digu batzuri, kobaren onagatik.

Gotzon eta Javik, Goikoetxe baserriaren inguruan plubiometro bat jarri dute. Plubiometro horrek hartuko dituen datuen helburu zehatza nire geo-jakituria apurretik oso urruti geratzen da.

Santa Luzian, pintxo eta kafe artean, Lea Artibai-ko koben katalogoa egiteko nola organizatu gaitezkeenari buruzko hizketalditxo bat izan dugu. Esate baterako karst zonaka izango dela eta agian bakoitzak karst bat eraman beharko lukeela...

Gaurkoan ez dago argazkirik, sentitzen dugu. Imajinatu egin beharko duzue!

HAAAY !! Galarregi (Hgaz)

2012-01-11T18:05:00.012+01:00

Egun hotza, baina ongi etorria ! Galarrei mendira joan gara eta 6 leize berriak aurkitzen duguz. Batzuk txikiek, beste batzuk haundiagoak, baina den-denak exploratzeko.

Bideo, Galarregi leiza da. Ondo begiratu, eta ahal da ikusi nola igotzen duen leizetik irtetzen bapora ¡¡ -400 m dago itxaroten !!

3 basotan: Beezixe, Etxaburu eta Goikolaue

2012-01-07T22:07:00.006+01:00

Eguneraketia: hamen dago Goikolau 1980-81 indusketa kanpainen txostena, topo eta guzti. Katazulo lateral hori ez da agertzen.

2012-I-7: Connie, Simone, Gotzon, Petrus, Unai, Antua, Oier.

Elizburuko haranian, como pedro por su casa; gaur bertako biztanliak gure barri izan dabe, eta zertan gabizen azaldu detsegu. Gurekin egon dirazen guztiak behintzat, kolaboradore eta pozik agertu dira.

Lehelengo Beeziko Lezara juan gara (beste izenez Garaien Lezia; gero jakin dogu baso horri Beezixe esaten detsela, lur sail horren jabian ahotik, Elizburu Nagusiko Jose Luis). Unaiek egindako aurretiko garbiketiak ageri-agerixan laga dau han zeguana; halan be, Gotzonek behera botatako bloke bat desenpotratziak nahikua biharra emon desku (espatula-bihar eta guzti), eta ha kentzia lortu dogunian berak eta Antuanek egindako ikusketiak esperantzia uxatu dau: hondakin larregi (alper-harrixak; PVC tutuak...), handik behera estuegi, eta hori gitxi balitz haize korrienterik ez. Unaien zoritxarrerako, hurrengo generaziñorako geratu da, eta hondakiñak (alambria, botillak eta bidoi bat) atzera ipiñi doguz doguz lehengo lekuan. Beheko osin-moduko inguruak be begiratu dittuez (ur residualen hobixa) eta bloke artian hobeto begiratu biharko ei da. Planuan gaiñian, antza, Lamiñen Sistemako “kaixolen” ondoko afluentian gaiñian gabiz.

Gero, Elizburu Nagusiko Jose Luisek emondako pista bat jarraittu dogu: Etxaburu izeneko basuan, leza haundixa eta koba txikixa bata bestian onduan dagozela esan desku. Ez genkan honen erreferentzixarik, eta GEV-ekuen kataloguan be ez zan halakorik agertzen. Beraz, Gotzoni galdetu eta Beezikua amaittu jakunian harako bidia hartzia erabagi dogu. Kostauta, baiña lezia topau dogu (kobia ez): txaran galdutako potzu ikusgarrixa (Lezandipekuan trazakua) baiña ai, bape korrienterik bakua. Unai juan da kotxera material guztian billa, eta neuri laga deste “premièrerako” pribilejiua... emaitza gitxikua, orraittiokan. 20 bat metro sakoneko leza zilindriko bertikala, zabala (sarreriak 10x8, honduak 6x5 edo) baiña blokez beteta. Antuanek egin dau bere jarduntxua blokiak kentzen, baiña ez da jarraibide argirik agertu. Planuan gaiñian, Lamiñak-Armiñako nibelak bat egitten daben lekuan gabiz (trabesiakua).

Azkenik, Goikolaue izeneko lekura juan gara, eta Gotzonek “Goikolauko Koba” moduan ezagutzen dana erakutsi desku Antua eta bixori. Burdin-saria ondo dago, bere kandauakin ondo itxitta, eta kanpotik ikusi dogu indusketa lekua. Kanpokaldian ezkerrera zabaltzen dan katazuluan aurrera be egin dogu, katazulo estua orraittiok, eta klaustrofobia-proba interesgarrixa gaindittu dot Antuanen apoyo psikologikuakin. Barruko topografixia ezagutzeko gogoz geratu gara, baiña gero Klaudionian ikusi dogunez katazulo lateral honen norabidia bat dator Mereludiko fraktura eta sistemen alineaziño orokorrakin.

Azkenik, Ibarretako andra-gizonak esandako beste erreferentzia bat geratu da begiratu barik. Txabola ondotik gora, Atxarterako bidian, atxetan zulo bat, harrixa bertara botata nahikua bide egitten dabena.Unaiek jaso dittu azalpen zihetzaguak, eta begiratzia komeni da, eze, planuan gaiñian eta galerixen trazauak begiratuta oso eremu interesgarrixa da hori.

Galdera!

2012-01-06T21:27:00.004+01:00

Iñok esango ahal leuztake, mesedez, zein kobazulo den hau? Armiñako kobaren sarreratik bidean behera 5 minutu eskasera dago, bertatik kunetatik sartzen da. Sarrera metro eskas altura eta zabalera pare bat metro. Desarrollo 30m? Igual zertxobait gutxiago.

Saguzar bat ere aurkitu dut bertan hibernatzen...

GEV-eko katalogoan ez dago amaren semerik aklaratuko denik: Armiña I, II, III, IV, V,... Que enfrente de goikolau que detras de goikolau que vadear el rio que no,... Ez dut ezer argi atera. Suposatzen dot kobazuloa hain errez sarreran egonda ADES-eko inor bere garaian egongo zela...

Cast: Me podría decir alguien, por favor, cómo se llama esta cueva? Esta a 5 min escasos carretera abajo de la cueva d Armiña. Entrada 1m Alt y 2m Anch. Desarrollo 30m? He encontrado tb un murcielago hivernando. Con el catalogo del GEV no hay nadie que se aclare (armiña I, II,...IV,V,...). Supongo que alguno del ADES estuvo en su dia, ya que está tan cerca de la carretera...

Lamiñako Sistema

2012-01-05T20:45:00.006+01:00

Gaur, 500 ehun metro topografiatu dugu Lamiñako afluentea. Holan amaitzen dugu Lamiña-Armiña-Elizpuruko Sistema nahiko ongi topografiatuta. Orain falta zaizkigu kanpotik lan egitea ea aurkitzen badugu beste sarrerak Mereluditik.

Hau ere bai Abitako kobie da

2012-01-02T17:47:00.007+01:00

Joan gara Abitako kobetara argazkiak egiteko. Baina argazkiak desberbinak.
Orain, Silvi modeloa, egingo da gaurko kronikia.

Aprovechando una semana festiva y que somos pocos los afortunados, nos hemos ido a hacer una sesión de fotos a Abita. Por una vez me ha tocado ser la protagonista y he de decir que me lo he pasado bien sintiendo el calor de los flashes sobre mi piel. Abita, como siempre, nos ha recibido muy gratamente y eso que nos hemos ido a la lateral del "Río Loco". Ciertamente, esta galería, a pesar de ser un arrastradero, es una gozada. Uno de esos lugares en los que se siente muy de cerca el "roce" y contacto con la naturaleza. Muy buen día. En el ADES nunca hacemos turismo. Siempre trabajamos. Aunque vayamos a Abita.

2012-1-1

2012-01-01T13:48:00.003+01:00

Topatu dugu 2012ko lehenengo zuloa.

Exploratu gabe dago.

Illuntzar mendia X: 535281 Y: 4795990

Lezate (reload)

2011-12-31T17:24:00.002+01:00

2011-XII-31: Santi, Gotzon, Roberto Oar, Mariano, Idoia, Ibon, Zutoia, Oier.

Urtia “akabatzeko” azken sarreria Lezatera, pozik ibilli naiz (normalian ezin izaten dot egiñ-eta). Goittik behera busti gara azken marmita eta sifoyian, eta gero errekatik, aintzindarixen bidetik –GEV-ekuen signoren bat ikusi dogu- urten gara danok. Ni neu bigarrengotz pasau naiz handik (kurtsillotik) eta, oker ez banago, Mailluan Potzutik estrainekotz.

Lezate speleo toUR!

2011-12-30T20:04:00.009+01:00

Part: 3 Mundak Explorer, Josu, Aimar, Petrus, Martin, Iñaki

Izenburuak esaten duen bezala, UR. Turismoko urte azkeneko irteeratxo hau lau hitzetan laburtzeko, Antua eta Ritxar-rek jarri zuten pasamanosean (hasierako soka gorri dinamikoan) uretan gerriraino sartu gara, nibela oso goian zegoen eta. Hondartza, hondartza erdia da orain, Kontxako hondartza itsasgoran izango balitz bezala; eta lakua baino arinagoko erreka-eskaloietan "las cataratas de Iguazu" ezagutu ditugu. Katxondeoa, Roberren ateraldixak, bi "guien" arteko bazileoa, historieta eta flipaden hartuematea, bidean konfusio "txiki" batzuk; eta horren denaren artean, astia izan dugunean, koba ere zertxobait begiratu dugu. LEZATE "FOREBER".

Cast: como dice el título, UR (agua). Para resumir en cuatro palabras esta salida turistica de fin de año; en el primer pasamanos que pusieron Antua y Ritxar (la cuerda roja dinamica) nos hemos metido en el agua hasta la cintura, porque el nivel estaba muy alto. La playa, ahora es media playa, como si fuera la Kontxa en marea alta; y en los escalones del rio antes del sifón, hemos conocido las cataratas de Iguazu. Katxondeo, ocurrencias de Rober, vacileo entre los dos "guias", toma y daca de historietas y flipadas, unas "pequeñas" confusiones; y entre todo eso, cuando hemos tenido tiempo, también hemos mirado un poco la cueva. LEZATE "FOREBER".

ORDUBATETARAKO ETXIEN

2011-12-24T15:31:00.012+01:00

Urteko azkenego explorazioa izateko izan dana, amaitu da azkenengo porrota izaten. Batzuk "baticueva"ra goaz eta argazkian ikusten den moduan amaitzen dugu arrikada bati ezker.

Besteak Bolunzulura joan gara, hainbat galeri berri exploratu eta topografiatzeko asmos, kilometroak gure ustean. Eta amaitu dugu sarretatik 50 metrora erti itotak; Bolunzulo ur askogaz, asko da, gutxienez ADESeko exploratzaile amorratuentzako. Terminatoren esaneta "ITZULIKO GARA".

Hondarroa 2011 (sic)

2011-12-21T22:41:00.003+01:00

Gaur aurkeztu da Ondarruko Kofradixa Zaharrian "Hondarroa 2011" (sic) urtekarixa. Bertan Mereludiko karstari buruzko azalpenak emon doguz Unai eta Oierrek, eta jentia nahikua entretenidu dala emoten dau, galdera eta guzti. Politta geratu da argitarapena, hartu dogu ale bat ADES-eko artxiborako.

Argazkiak.org | 111221ohz_aurkezpena © cc-by-sa: ades

29 Euskal Espeleologia Jardunaldiak (Busturia)

2011-12-21T10:38:00.001+01:00

Abenduaren 17 eta 18an 29 Euskal Espeleologia Jardunaldiak ospatu dira Busturian. Larunbatean hainbat hitzaldi eman dira Madariaga Dorretxean: goizean, Malloku Sistemaren "lurpeko laboratorioan" burutzen ari diren diziplinarteko ikerketak aurkeztu dira. Saioa irekia zenez, makinatxo bat ikusle eta kazetari izan ditugu gure artean.

David Diez, Gorka Zabala eta Javier Moreno: Jardunaldiak aurkeztu dituzte, Goikoetxeko baserritarrek izan duten paper garrantzitsua azalduta, baita Jagoteko Akordioaren nondik norakoak ere.
Javier Maeztu eta Gotzon Aranzabal: Malloku Sistemaren azalpen geologikoa egin dute, eta horren ostean ADES taldeak eramandako esplorazioen historia.
Josu Granja: azken urtean Goikoetxe haitzuloan egindako argazki-dokumentazio lana aurkeztu diaporama baten bitartez, kobaren topografian sektore bakoitzaren irudiak kokatuz.
Antonio Garcia eta Ricardo Gutierrez: sistema honetan egindako urpeko esplorazioen irudiak proiektatu dituzte, argazki eta bideoaren bitartez.
Jose Miguel Edeso eta Juan Carlos Lopez Quintana: "Registro paleoambiental" izeneko hitzaldian Goikoetxe koba osoan zehar aurki daitezkeen hondar metaketaren interpretazio bat proposatu dute, klimari buruzko datuak ateratzeko metodoak azalduta.
Carlos E. Prieto: Malloku Sisteman bizi diren izakiak aurkeztu dizkigu, bertan deskribatu diren espezie berri biak barne, denak bere fitxa, izen egoki eta argazkiez hornituta.
Arantza Aranburu Artano: geologiaren ikuspegitik, espeleotemen azalpena egin du, bertan hartutako estalagmita lagin biren ("Antua" eta "Moreno" izenekoak) azterketa eginda.
Iñaki Vadillo eta Juan Antonio Barbera: Apraiz erreka sortzen duen sistema hidrologikoa aurkeztu dute, honek klimatologia aldetik duen eraginean sakonduta.

Arratsaldeko saioak berriz, bakarrik espeleologoei zuzendu dira. Bertan "espeleologoen" eta "zientifikoen" arteko muga edo inferioritate konplexua ezabatzen saiatu gara. Karreradunen eta autodidakten artean beharrezkoa den elkarlana errezteko, espezialistek klabe batzu eman dizkigute:

Juan Carlos López Quintana: "Ocupación y uso de las cuevas por el ser humano durante la Prehistoria" hitzaldiarekin, arkeologia lanen zehaztapenak eman dizkigu, esplorazioetan zehar hartu behar ditugun prekauzioak argitzen.
Pedro Castaños: "Ultimas aportaciones de la espeleología vasca a la paleontología del Cuaternario" hitzaldian zehar, 27 Jardunaldietan emandako bilana eguneratu du, azken hiru urteetan jasotako laginen eta haien ikerketen berri emanaz.
Joseba Rios eta Diego Garate: labar-artean espezialista diren lagun hauek pintura edo bestelako irudi rupestre posibleak detektatu eta salbatzeko pista interesgarriak eman dizkigute. Horretarako esperientzia biren eredua erabili dute: Askondoko haitzuloa (Mañaria) eta Etxeberriko karbea (Gamere-Zihiga).
Javier Moreno: Triano-Galdameseko karstean egindako ikerketa programa baten eredua erakutsi digu, behinola Burnia Espeleologia Elkarteak aurrera ateratakoa.
Maria Napal: "Analisis de sostenibilidad del recurso hidrico. Acuifero de Itxako (Barindano)" izeneko lana aurkeztu digu, Lizarrako Espeleologia Taldeak azken hileetan eramaten diharduena Lokiz mendizerran, Lizarrerrian uraren erabilpena hobetze aldera.
Iñaki Vadillo eta Juan Antonio Barbera: haien lan eremuaren zehaztapenak azaldu dizkigute klimatika, hidrokimika eta trazadoreen erabilpenaz, nahi izan dugun beste galdera egiteko aukera emanaz. Abiapuntu ona EEE-k berriki gure esku ipini dituen estazio neurgailuen erabilpena sustatzeko.

Igandean, EEE-ko Asanblada Orokorra egin da -bertan hitz egindakoak aktan jasota geratu direlarik-. Horren ostean, neurketa hidrologikoa bat egitera joan gara, asteburuan ikasitakoa praktikara eramanez.

Ozamiz audiobisuala

2011-12-15T11:41:00.001+01:00

Audiobisual txiki bat muntatu dugu (10 bat minutu), lan nazkagarriari ahal denik eta etekin gehiena ateratzeko. Esate baterako, eskoletan proiektatzeko...
Esteka honetan dago:
http://blip.tv/file/get/Txikillana-1112 ... eta139.flv
edo bestela
http://blip.tv/txikillana/111203ozamizgarbiketa-5823475
O.

KLIMA GOIKOETXE

2011-12-10T21:10:00.007+01:00

Goikoetxera joan gara datu klimatikoak hartzera eta aprobetzatu dugu argazki hauek egiteko.

ZERGATIK

2011-12-09T13:00:00.002+01:00

¡¡ ZERGATIK !!

Finalmente Gabaro

2011-12-08T17:59:00.009+01:00

Hoje saimos de casa com um objectivo claro: encontrar a mitica gruta de Gabaro, perdida no tempo e num matagal de zarzas insondavel.
Reza a lenda que um grupo de espeleologos a encontrou nos anos 50, para depois perder-se mais 30 anos escondida ate que um outro espeleologo a encontrou outra vez nos anos 80.
Apos varias tentativas por parte de Antonio Garcia (O Persistente), hoje, finalmente a sorte sorriu-nos...depois de 20 minutos de buscas.

Antoninho, pero se la entrada de la cueva tiene un paredon de 10 metros y una boca donde entra un oso gigante! Como no la has visto?

Informe actualizado:
A unos 90 metros a NNE del antiguo caserio.
En una dolina de paredes verticales, de unos 8 metros de diámetro.
Bajada hasta la boca por rampa. Boca de 2 por 1.45.
85metros de cueva. 50metros de desnivel bajando en rampa .
Ancha, curiosa, con coladas, algunos espeleotemas.
Termina en un relleno estalacmitico.
Sin puntos de exploracion obvios...pero nada es certo hasta que lo mire El Persistente.

Garayren Leizea (Elizburun esplorazioa martxan!)

2011-12-04T15:11:00.006+01:00

Burugogorkeri asko eta, zergatik ez esan, mendi-lan gutxirekin, azkenean Elizburuko leize izenik gabeko hori aurkitu egin dugu, baserri eta behi-belardietatik ez oso urruti. Garay hortik behera ere sartu omen zen (berak esango digu blog hau irakurtzen duenean), eta horregatik, bertoko jatorrizko izena inbestigatzen dugun bitartean, Garayren Leizea deituko diogu!

Bi txango egin ditugu Elizburura bakarrik leize honen kontuarekin, baina atzean dokumentazio lantxoa ere egin dugu, mapak begiratzen eta galdeketa egiten.

Baina egia esan, kontu honetan leize hori ezagutuarazi diguna bertoko bat izan da, Ibarreta baserriko Felix.

Lehengo irteeran Unai eta Josu joan ginen, baina bakarrik Elizburuko polje-ra egun pasa. Han ezagutu genituen Ibarreta-koak eta bertoko Felixek esan zigun han belardiaren bestaldean leize bat bazela, behin txahala bat erori baitzen barrura, eta behi-ama muka hasi baitzen kexuan leize alboan. Orduan leizea belarrez eta egurrez itxi egin zuten bertokoek.

Felixek esan orduko hori, Gotzoni entzuniko leize horren zurrumurruak gogoratu zitzaizkigun, Garay hortik ibili zela eta esaten zutenak.

Eta horregatik, itzuli egin gara, eta basora sartu ordez, berriro Felixekin eta familiarekin egon gara. Eta horrela Felix eta bere iloba, makila eta igitaia hartuta, koba bilatzera joan gara, eta baita gizonak aurkitu ere!

Zuloa alanbre zaharrez, lar eta egur ustelez estalita dago, baina leize bat dela argi ikusten da. Elizburu Erreka Lezie-tik zertxobait urruti dago, horregatik agian afluentearekin zerikusi gehiago izan dezake, Lamiñak-en erreka nagusiaren galeriarekin baino.

Basoak estalita egon arren, geologikoki ordea, maldan arrakalatutako afloramendu horizontal bat ikusten da, maldan zehar metroak doana eta katazulo asko erakusten dituena, eta argi dago leize hori ere hor zabaltzen dela.

Lau berbatan, Elizburun berriro esplorazioa hasi da!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
La Sima de Garay (La exploración comienza en Elizburu!)

Cast: Con mucha cabezonería y, porqué no decirlo, poco trabajo de campo, al final hemos encontrado esa sima de Elizburu sin nombre, no muy lejos de los caseríos y las campas de vacas. Parece que Garay entró por ahí abajo (él nos dirá cuando lea el blog), y por eso, por el momento, mientras investigamos el nombre originario, le llamaremos la Sima de Garay .

Hemos hecho dos excursiones a Elizburu, sólo con el tema de esa sima, pero también ha habido atrás trabajo de documentación, mirando mapas y haciendo preguntas.

Pero la verdad, el que nos ha Enseñado la cueva es un lugareño, Felix del baserri Ibarreta.

La primera salida fuimos Unai y Josu, pero solo al poljé de Elizburu para pasar el día. Allí conocimos a los de Ibarreta y Félix nos dijo que en el otro lado de las campas había una sima, porque una vez cayo una txahala, y la madre vaca se quedó fuera mugiendo, al lado de la sima. Entonces los de allí taparon la sima con hierba y madera.

En el momento que Felix dijo eso, se nos vinieron a la cabeza lo que decía Gotzon de que Garay había andado por allí.

Y por eso, hemos vuelto, y en vez de entrar directos al bosque, hemos estado de nuevo con Felix y su familia. Y así, Felix y su nieto, con el palo y la hoz, y nosotros, hemos ido a buscar la cueva, y sí que la ha encontrado, sí!

El agujero está tapado de alambres viejos, zarzas y madera podrida, pero se ve claro que es una sima. Esta algo lejos de la Elizburu Erreka Leizea, y por eso tal vez está mas relacionada con el afluente que con el rio principal de Lamiñak.

Pero aunque esté tapado por el bosque, se ve que geológicamente hay un afloramiento calizo horizontal con roca muy agrietada, que enseña en el bosque muchos agujeritos; y está claro que la sima también se abre en esa formación.

En cuatro palabras, la exploración ha vuelto a empezar en Elizburu!

ZAMARSpeleologia!

2011-12-03T17:00:00.008+01:00

Argazkiak.org Ozamiz I aurretik © cc-by-sa: ades
Part: makina bat zamarspeleologo.

Batzutan tokatzen da hori ere. Beti izan dedila ondo botatako izerdia koba bat garbitzen botatakoa. Oraingoan Kanala-ra (Urdaibai) joan gara, han, errepide alboan dagoen leize-koba bat garbitzera. Lurretik zabor kiloak ateratzen genituen bitartean, maila zamarfreatikoa jeisten eta jeisten joan da, eta haseran erdi oinez sartu ahal zitekeena azkenean deszendedora jartzeko moduan geratu da!

Cast: A veces también toca eso. Siempre sea bueno el sudor echado en limpiar una cueva. Esta vez hemos ido a Kanala (Urdaibai), a limpiar una cueva-sima que esta al lado de la carretera. Mientras sacábamos kilos de basura del suelo, el nivel basurofreático ha ido bajando y bajando, y donde antes se podía entrar andando ha quedado al final como para entrar con el descendedor!

9rak aldean, Ertzaintzak bidean konotxo batzuk jarri dizkigu, istripu bat egongo balitz bezala, kotxearekin errepidetik datorren inork sorpresarik hartu ez dezan.

20 bat espeleologo baino gehiago egongo ginen (nire ustez), euskal klub ezberdinetakoak (bizkaitarrak, nafarrak,...) baina zamar biltze brigada disfrazaturik. Guanteak (ez espeleokoak, zamarra biltzekoak baizik) eta plastikozko mono-funda desetxablea. Eta aurpegiko usainarentzako maskarila.

Eusko Jaurlaritzako diruek lagundurik (zati batean aurtengo Karaitza aldizkaria egiteko ere izango dena), kanpaina ederra montatu dugu errepide bazterrean. Aitzurrak eta palak, makina bat zamar boltza, bi kapazo beltz, 3-4 zamar kontainer, karretila bat,...

Hasteko leizea ekipatu egin dugu, pasamanos batekin, gure hanketan zegoen zaborra kentzen hasi aurretik, badaezpada ere lurra gure azpian hondoratuko balitz ere (azpian 50mko leize bat dago eta!). Eta gero, ekipaturik, barrurantza sartzen zen leize arrakalan zehar 6-7 bat espeleologo koordinaturik zamarra ateratzen hasi gara. 2-3 tanda ere egin ditugu egun osoan.

Batzuk bokadiloak eta kokakolak ere prestatu dituzte. Eskerrak, bestela....

Wales (Gales) -etik ere etorritako kolaboraziotxo bat ere izan dugu, eta baita Ibarrangeluko gizon espeleologo izan ez arren koba-zale bat. Borondate ona izan behar da benetan goiz osoa zamar batzen igarotzeko euro batik kobratu gabe!

Egun erdian, bertako batzuen hitzetan entzun dugu, koba hori 70garren hamarkadatik bertedero bezala ibilia izan dela. Hau da hori depresioa hartu duguna, atera beharko dugun zamar kantitatea imaginatu dugunean...

Baina beno, lan ona denoi. Urdaibai barrua zertxobait garbiago dago orain guri esker. Ea hurrengoan koba garbi eta eder batetan ikusten garen!

Zamarrik gabe, ahal bada.

USTE-CAVE
2011-XII-3: Ozamiz I lezian garbiketia (Gautegiz-Arteaga).

Poztekua da zelako erantzuna izan daben EEE-ren deialdixak. Benetako elkartasuna halako bihar desatsegiñetan igartzen da, eta eskerrikasko danoi.

Ustekabia izan dogu, bai. Oscar eta Campin sondeuan informaziñua galerixa txiki baten, eta 50 metrotako potzu baten barri emoten zeskuan. Sartu garanian hala emoten zeban, eta hasierako plana galerixa txiki hori garbitzia izan da, gero potzuan behera segitzeko. Baiña... galerixa horren solua garbittu ahala, kapak eta kapak urten eta gero eta beherago juan gara, egun osko jardunan ostian galerixian luzera osuan 5 bat metro jaitsitta.

Zabor asko dago, uste genduana baiño askoz gehixago. Jentia sobran egon da, eta txandaka ibilli gara batzu barruan zaborra paketatzen, beste batzu karriatzen eta azkenak sailkatzen. Aparkalakuan 25 bat metro kubiko zabor geratu dira (5.000 bat kg, gehixago ez ba da), eta Gautegiz-Arteagako Udala enkargauko da hartaz. Halan be, barruan beste horrenbeste geratu dala emoten dau.

Inguruko jente asko geratu da gu ikustera, eta hala jakin dogu 1960-70 hamarkadetan inguruko herri askotatik etortzen zala leza honetara zaborra botatzera. Ezagun da, bai: hondakin estratuak kendu ahala, etiketetan ikusten zan: Gorbachov presidentia 1987xan... beherago, 1980ko Eroskiko azeittunak... Marco eta El Bosque de Tallac yogurrak 70 hamarkadetan.... umore onez ibilli gara, baiña zabor guztia ez zan hain dibertigarrixa (orratz-xiringak, bizarra kentzeko kutxillak...). Halan be, esandako moduan jente asko egon da eta danak biharrerako gogo haundixakin (kostata lagatzen gentsen pala eta atxurrak errelebokuei).

Argazkiak.org Ozamiz I gero © cc-by-sa: ades

HIL EGIN DA

2011-11-27T12:43:00.000+01:00

En paz descanse

Lagiñak, adarrak, inkognitak

2011-11-26T20:35:00.002+01:00

2011-XI-26: Petrus, Javi, Ainara, Leire, Antua, Ritxar, Laurent, Oier.

Malloku sisteman. Lehelengo, lehelengo hirurekin juan naiz San Martin eta Erletxeko hobixetara ur lagiñak hartzera (3-na pote). Oso kurioso eta interesgarrixa begittandu jata dato bilketia, oiñ arte bertatik bertara ikusi barik nekan.

Gero eurengandik separau (Apraiz ubegira juan dira beste lagin-txorta bat hartzera) eta Goikoetxera sartu naiz (bestiak aurretik sartuta zeguazen, eskalada inkognita batzu argitzera) sarrerako gelan topau barri dirazen kornamentak erretratatzeko. Hortan amaitzen nenguala, barriro topau dittudaz Petrus, Javi eta Ainara (Gela Gorriko bidian, han laugarren lagin-txortia hartzera).

Egun-erdiko jarduna, ume txikixak dirazela-eta askotan errepikau biharko dotena!

Eine kleine audiovisualen

2011-11-24T10:34:00.002+01:00

I Curso de Primeros Intervinientes, Aulestia 2011

Espeleologia Istripuetan Zaurituaren Taldekideak Trebatzeko I Ikastaroa.

2011-11-20T21:10:00.002+01:00

Argazkiak.org | 111119_eel_santaeufemia 06 © cc-by-sa: ades

(Oierren argazki gehixago)

2011-XI-19/20

Asteburu honetan Atxagarai aterpean (Aulestia) izan den ikastaro hau aintzindaria izan da. Euskal Espeleo Laguntzako kideek, behintzat, ez dugu ezagutzen Espainian edo Frantzian halakorik inoiz egin denik: istripu bat izan duen taldeari lehenengo orduetan jarraitu beharreko jokabide egokia irakastea alegia. Kurtso honetan, sorosleok EEL-eko arduradunen eta osagileen azalpenak jaso ditugu; talde profesionaletako partaide batzu ere haien esperientzia eta jakituria partekatu dute gurekin. Izan ere, denok dugu argi zein den gure papela osagile eta sorosle bezela, behin zaurituarengana heltzen garenean. Baina... zer egin dezakete zaurituaren lagunak eurak, espeleolaguntza taldeak heldu arteko ordu kritiko hoietan? Hutsune hori betetzera etorri da ikastaro hau.

Larunbat goiza Diegoren azalpenekin hasi da: istripuen testuingurua, politraumatismoak, kasuistika eta arriskuen prebentzioaren azalpen orokorrak. Horren ostean, Espainian izandako istripuen analisia eta estadistikak ezagutu ditugu.

Horren ostean Davidek hartu du hitza, arriskuak ahal den neurrian gutxitzeak duen garrantzia azpimarratuz eta espeleologo guztiek kurtso honetan ikasiko diren jokabide-arau minimoen ezagupenaren garrantzia azalduz.

Gero Diegok berriro azalpen praktiko batzu eman ditu: alkohol etiliko eta manta termikoaren bitartez lor daitekeen berotze bizkorrari buruz. Laguntza bila irtetzen duen taldekidearen papera ere azaldu du, efizienteago izateko hainbat aholku barne (informazio bilketa egokia, bide-seinalatzea...).

Javiren txanda etorri da gero, istripu baten osteko lehenengo ordu hauetako jokabideak biltzeko zer-edo-zelako protokolo bat osatu nahirik. Horren barruan etapa desberdinak bereizi ditu, haien ezaugarriak azalduta; lehentasunak ezartzea nolako garrantzia duen; eta zauritua ebakuatu ostean ere, badirela konpondu beharreko hainbat atal (psikikoa, legala...).

Bazkal ostean hasi da Iñaki “puntu beroen” muntaketaren erakustaldi praktikoarekin. Bertan azken asteetan inguruko kobetan egindako frogen emaitzen berri eman du, material desberdinen konparaketa eta muntatzeko era desberdinak erakutsiz.

Ostean, Diegok istripuaren lehen momentu hauetan erabiltzeko botikin basikoaz aritu da: gutxigorabeherako diagnostikoa, analgesia eta antiinflamazio basikoa, begi-garbiketak, ura edangarri bihurtu, benda elastiko/itsaskorrak... Luxatutako sorbalda bere lekuan sartzeko maniobra hipokratikoa ere azaldu du, baita menbruetako frakturak lerrotu eta immobilizatzeko arau orokorrak aipatu ere.

Sendoak azaldu dizkigu gero traumatismo kraneo-enzefaliko eta torazikoetan zauritua ipintzeko postura gomendagarrienak. Gainera, bera eta Diegoren artean reanimazio kardio-pulmonarraren oinarrizko teknikaren nondik norakoak eman dizkigute, azalpen praktiko eta guzti (30 bider esternoian gogor sakatu / 2 bider birikak bete). Gainera, egoera larrietan gertatzen den dilema handiei buruz berba egiteko aukera egon da (zer lehenetsi: lesionatutako bizkarra ez mugitzea, ala bihotz/biriken funtzionamendua bermatzea?).

Diegok jarraitu du gero, espeleologian gehien ikusten diren arazoak komentatuz eta haien aurreko jokabideak azalduz: hipotermia (35º baino gutxiago), eta arteria handiak berotzearen garrantzia (besapeak, izter artea, eztarria). Baita muturreko ahitzea ere, bide batez esfortzu fisiko handietarako dieta komentatuz.

Aitorrek istripu baten lehenengo uneetako talde-dinamika eta koordinazioaz berba egiten hasi du bere txanda. Gainera sokazko kamilla zelan inprobisatzen den erakutsi digu. Azkenik, mendi-erreskateetan zaurituak mugitzeko eta lehenengo momentuetan eramateko erabiltzen diren hainbat teknika azaldu dizkigu, espeleologian ere erabiltzeko modukoak.

Ibaiek ere eman digu bere esperientziaren berri. Kasu honetan, eta aurreko irakaslearen haritik, esplorazio material arruntarekin inprobisa daitezkeen immobilizazio sistema batzuen adibideak eman dizkigu, baita unean-unean baliogarriak izango zaizkigun hainbat aholku eman ere.

Larunbatekoa amaitzeko, immobilizazioak gure artean inprobisatzeko aukera izan dugu denok. Horren ostean, egun osoan zehar ikasitako hainbat teknika berrikusi eta praktikan jarri ditugu, biharamonera begira. Eta programatik kanpo, Javik fisiopatologia eta oinarrizko explorazio/diagnosiari buruzko azalpen gehiago eman ditu, ikaskideen galderei erantzunda.

Igandean berriz Lezateko haitzuloan sartu gara, eta istripu baten aurrean izan beharreko jokabidea in situ praktikatu ahal izan dugu. Lau simulazio gune antolatu dira, sarreratik 15 bat minutura, eta gutako bakoitza lau egoera kritiko praktikatzeko aukera izan du, EEL-eko osagileen begiradapean. Taldeak afinitatez antolatu dira (elkarrekin esploratzen duen jendearekin) eta ADES-eko kideok praktikatu duguna zera izan da:

- Labandu eta 4 metroko jauzia, fraktura bikoitza -tibia eta femurra- (Javi).

- Traumatismo kraneo-enzefalikoak, 3 kasu desberdin (Sendoa).

- Ahidura kasu 2 -bata eskumuturreko frakturarekin, bestea tibiarenarekin- (Ruso).

- Puntu beroaren muntaketa (Iñaki).

Ikastaro eredugarri honetan 30 bat pertsona bildu gara ikasle, irakasle eta antolakuntzakoen artean, eta ikaslearen ikuspuntutik esango nuke oso pozik geratu garela denok. Antolatzaileek hainbat iritzi eta ohar jaso dituzte amaieran, hurrengo edizioan oraindik hobea izan dadin.

Argazki berriak

2011-11-20T20:26:00.010+01:00

Hemen Josu Granjaren Goikoetxeko argazki berriak.

Maiteder

2011-11-13T11:03:00.017+01:00

Va por tí Simoneta.

¡Hay Maiteder! la que nos has liado hoy.

Maiteder, flamante (en todos los sentidos) espeleóloga del GAES de Bilbao, ha sido nuestra ilustre invitada. Teníamos la obligación de quedar bien e impresionarla así que decidimos ir a Sevilla a hacer una escalada en lo más alto. Con todos los trastos y determinación entramos por Iñubija, y claro, la entrada de Iñubija es de las que te incendian el cuerpo. Había que oírnos "esto son cuevas y no como las vuestras"; "para que veas lo sufridos y buenos que somos en el ADES. Todas las semanas explorando cuevas como estas"... Y Maiteder, calladita. A cada paso, su correspondiente batallita anexa. Entretenidos sí que íbamos -aunque Maiteder, como buena y educada invitada, seguía calladita- hasta que llegamos a la gatera anterior al paso del gato y... ¡sorpresa! La gatera, con las últimas lluvias caídas, se encuentra parcialmente anegada y chocolateada ¡Menudo marrón! Ejem... "puesss, yo por mi iría pero es que luego, mojados; embarrados... y escalando en Sevilla, igual vamos (váis) a sufrir en exceso... mejor lo dejamos para otro día" . Todo nuestro valor diluido en cuatro metros de chocolate. Vuelta, y ahora sí, todos calladitos. Llegamos a la encrucijada con el meandro Maleerreka y a un irresponsable no se le ocurre mejor idea que comentar que es posible hacer la travesía. Y claro, Simoneta -que hoy también se muestra especialmente inspirada- ha sido oir eso y arrastrarnos a todos por Maleerreka ¡Qué hay mucho barro, se oye decir! Es igual, somos del ADES. Un poco de épica y finalmente nos vemos todos en la calle. Son las tres de la tarde y nuestro orgullo; nuestros buzos; nuestra moral... está por el suelo, muy embarrado, por cierto. Esto no puede quedar así. Un último intento por recuperar lo perdido ante Maiteder ¡Podemos hacer la travesía Ezuneta-Urgitxi!!!! ¡Eeehhh!!! Ahí sí que se va a enterar Maiteder de las cuevas que explora el ADES. A ver quien se atreve a decir "no" a la propuesta -algún amago ha habido-.

Llegamos a la ¿¿entrada?? de Ezuneta. Nos escurrimos. Tobogán de agua; primer paso con el agua entrando por el cuello y saliendo por las botas; estrecheces que te conducen directamente a sumergirte en las pozas; estrechez con la oreja metida en el agua; la alcantarilla (de las de verdad, no como otras)... y Simoneta ¡feliz! ¡Qué bonito! El resto, Maiteder incluida, a callar (como mucho un entre-dientes, puesss sí). Llegamos a la confluencia con Urgitxi. Y aquí, por lo menos, y aunque hay "mucha-agua", y algunos tiritamos, todos coincidimos en que realmente es muy guapo. La salida está más próxima y lo que queda de cueva es cualquier cosa menos irrelevante. Salimos y con la ducha en la presa, damos nuestra última muestra de valor. ¡Maiteder! Así somos los del ADES, y así son las cuevas que exploramos.

Ciertamente, un expléndido día. Gracias por todo Maiteder y por favor, vuelve.

JEJE, esta crónica, que puede parecer un "poco exagerada", os puedo asegurar que por lo menos el que escribe, si hoy no hubiera venido Maiteder, ni por el forro hubiera salido por Maleerreka, y desde luego, de ninguna de las maneras a continuación hubiera entrado por Ezuneta... Y sin embargo, al final se lo ha pasado en grande.

Scientific Goikoetxe

2011-11-07T21:18:00.032+01:00

Part: Unai, Gotzon, Iñaki, Iñaki, Javi, David, Bikain, Idoia, Petrus

Zientzia deitu ahal zaio gaur Goikoetxen egiten egon garenari. Berriro sartu gara gorriz tindaturiko koba famatuan, baina oraingoan hidrogeólogo, mineralogo eta arkeologoekin. Estalaktiten tantetatik ur muestra potoak bete ditugu, harri eta estalagmita muestrak hartu ditugu, eta Iñaki hidrogeologoak sensore eta muestra hartze kurtsilo bat eman digu (tenperatura, ph, konduktibitatea, oxigeno kontzentrazioa...). Dena, 17an Torre Madariagan eman behar dugun hitzaldi batean botatzeko! Liroiak oraindik han segitzen du lotan.

Cast: Se le puede llamar ciencia a lo que hemos estado haciendo hoy en Goikoetxe. Hemos entrado de nuevo en la famosa cueva tindada de rojo, pero esta vez con un hidrogeólogo, un mineralogo y arqueólogos. Hemos llenado potes con muestras de gotas de estalactitas, hemos cogido muestras de rocas y estalagmitas, y Iñaki el hidrogeólogo nos ha dado un cursillo de sensores y de recogida de muestras (temp, ph, conductividad, concentración de oxígeno,...). Todo, para echarlo en una charla que tenemos que dar el día 17 en la Torre Madariaga! El lirón sigue allí durmiendo.

Jesukristoren euri zaparrada baten azpian sartu gara oraingoan Goikoetxen. Gotzon, euritakoa hartuta, Tana eta bere tropa Familien Kobetara eramatera joan da, azterketa arkeologiko batzuk egiteko asmoz.

Familien Kobetan arkeologia egiten

Gu besteok Goikoetxen sartu gara. Hidrogeologo eta mineralogoari laguntzeko eskala berri bat ekarrita geneukan, goiko galeriara zihoan igoeran aurrekoa puskatuta baitzegoen. Baina ezin izan dugu jarri. Dena dela, oso ondo konpondu dira azkenean Iñaki Universidad de Málaga-ko hidrogeologoa eta Iñaki Mineralogoa.

Iñaki biak igoera eta geroko kitamiedosean

Gero Sala Roja-rantz joan gara. Heltzea ez da bizkorra izan, kuriositate geologiko edo hidrologiko bakoitzean geratzen bait ginen, eta hitzalditxo-elkarrizketatxo bat egiten bait genuen hari buruz bertan.

Gero Sala Roja-ra heltzean, kanpamendua montatu dugu. Iñaki Miner-ek harri batzuk hartu ditu aztertzeko, eta Iñaki Hidro kurtsiloa ematen hasi zaigu entzuten geundenoi. Batzuek apunteak ere hartu dituzte.

Kurtsiloan

Iñaki "Miner" harri batzuk hartzen aztertzeko

Bienbitartean, Unai eta Bikain estalagmita gorri eder baten gainean erortzen zen ur tanta muestra poto bi hartu ditugu. Amaigabeak egin zaizkigu benetan minutuak!

Muestren klasifikazioan. Filtroetatik ere pasatu dira urak.

Azterketa honen helburua kobaren formazioa eta estalaktita gorri famatuen sortzearen azalpena izan dira gehienbat. Honen arabera, zientzilarien ahoetatik horrelako iritziak entzun dira (azterketa ofiziala pdf-an agertuko zaigu beranduago):

1-Estalaktita artean dagoen hartz burua: dirudienez erreka batek ekarri zuen duela milioika urte, eta lehortzean galeria fosil batean sedimentotan geratu zen. Gero galeria berdina beste erreka batek jan zuen berriro (reeskabazioa), eta buruak horrela galeriaren goialdean amaitu zuen.

2-Estalaktita eta estalagmita gorriak: nahiko argi dirudi gorriak burdinagatik direla dela. Gainera, burdin filtrazioak egotea arrazoitu egin daiteke, Goikoetxetik ordu betera meatze bat dago eta. Urak kaltzita-burni beta eta arroka madre-aren arteko kontaktua erabili du filtratzeko eta burnia txupatzeko. Gero koban prezipitatu egin da.

3-Espeleotema gorriak eta espeleotema zuriak: batzuk gorriak dira bai, baina beren alboan beste batzuk zuriak. Horregatik, goiko azalpenak dena ere ez du azaltzen. Zein estalaktita egin zen aurretik? Zerk eragin zuen uraren konposizioan horrelako aldaketa? Entzun da ere, meatzeak martxan jartzeak (jarri zirenean, orain ez daude) influentziaren bat izan dezakeela...

Sensorea kolada gainean muestra hartzen utzi dugu

Gero beheko errekara jeitsi gara, eta Ritxar eta Antua irten zireneko sifoia ikusi dugu, Apraizko urzuloan sartzen dena hain zuzen ere. Haria han dago oraindik. Goiko euria ordurako mendian zehar filtratu da, koba tantaka hasi da, gours-ak betetzen hasi dira eta errekak kristoren indarra hartu du.

Gero bertara Apraiz-eko urzulora joan gara eta ur muestra batzuk hartu ditugu eta temperatura eta abar hartu ditugu, prozesuan gerriraino bustiz. Hau da armiarma pila sarreran zegoena!

Apraiz-en uraren propietateak aztertzen

Jada nahiko zientzia eginda, Santa Luzia-ko kafetegian egon gara hizketan. Uraren kolorazio sistemei buruz hitzegin dugu. Geroxeago GAES-eko lagun batzuk ere agertu zaizkigu , eta Iñaki (Mr Oscar Sota eta Mr Iñaki Latasa). Latasak eta Gotzonek beren ur koloraketen abenturak eta legislazioarekin izan zituzten problemak gogorarazi dituzte!

Gero lokalean ere egon gara, eta pixka bat azterketa gehiago egin dugu Iñaki Malagatarrarekin, 5 metroko Goikoetxe-ren topo erraldoi bat mahai gainean mantel bezala genuen bitartean. Adiktiboa da zientziespeleologia!

Gure Maskotan han segitzen du gaur gauez ere, Koba Gorria-ren iluntasunean lotan...

Amaigabeko Goikoetxe

2011-11-01T19:08:00.009+01:00

Part: Unai, Gotzon, Ritxar, Idoia, Antua

Goikoetxen "Crater" aldean ibili dira eskalatzen oraingoan Antua, Gotzon eta Ritxar. Goikoetxeko kolada ikusgarrien gainaldean ikusi ditugu, sabairik ez duela dirudien galeriaren sabaiaren bila. Unai eta Idoia, hauek eskalatzen utzi eta gero, turismoa egitera joan gara: ezti koloreko estalaktitak nonnahi, hartz buru fosilizatu famatua, norabidea galduarazteko laminadoreak,... Eskalada 7-8 metrotan amaitu gabe geratu da, eta hor goian oraindik galeriak eta meandroak daudela dirudi...

Cast: Antua, Gotzon y Ritxar han estado escalando en Goikoetxe esta vez cerca del "Crater". Los hemos visto encima de las impresionantes coladas, buscando el techo de una galería que parece no tener techo. Unai y Idoia, despues de dejarlos escalando, hemos ido a hacer turismo: estalactitas color miel por doquier, la cabeza de oso fosilizada famosa, laminadores como para desorienterse,... La escalada ha quedado sin acabar en 7-8 metros, y por ahí arriba aún parece que hay galerías y meandros,...

Argazki gutxiko irteera (edo sarrera) izan da gaurkoa. Simone furgonetan geratu da deskantsatzen, gaixo arrastoekin zegoen eta. Beste bostok Kraterraraino gutxi gorabehera batera joan gara. Gero Eskalatzaileak sabaian gora hasi dira, koladen gainetik (eta atzetik batzutan) gorantzako bidea bilatzen, eta Turismozaleak (Idoia eta Unai, bata guia turistikoa eta bestea turista) koba bisitatzera joan dira.

"Laku"txoek ez zeukaten ur tantarik ere. Gours-ak, perretxiko handiak balira bezala, lehor lehor daude orain, baita normalean urez gainez egiten duena ere.

Antua, lurretik 15metrotara estalaktita bati loturik zintzilik hutsaren gainean zegoen bitartean, eta beste eskalatzaileak hor goian zehar zulo eta paso bila, galeria goitik miatzen; Idoiak Unai gidatu du Goikoetxeko koba ikusgarrian zehar, eta laminadoreetara arte sartu dira.

Ezer gutxi gehiago kontatu daiteke argazkirik gabe. Txapa gehiago ez sartzearren, aipatu beharra dago, beste espeleologo bat ezagutu dugula koba barruan. Kolada baten gainean, lotan epel-epel, liroi txikitxo bat aurkitu dugu. Ez daukagu ideiarik ere nondik sartu den, baina bai esan dezakegu ez dela espeleologo makala. Han utzi dugu hibernatzen iluntasunean, gure Eguneko Argazkia berarekin batera koba barruan galtzen genuen bitartean.

Liroi horri kamaratxo bat jarriko bagenio buruan, kobari desarroiloa bikoiztu ere egingo genion zeinek daki...

Idoia eta Unai zertxobait arinago irten dira beste guztiak baino. Kanpoan ordea, Simone, Petrusekin aurkitu dugu, eta bien artean gaztai kuña eder bat, erdi degustatua. Ez da alternatiba makala!

Foruko Arrobiko Kobazuloa

2011-10-30T09:16:00.015+01:00

Arrobiko arduraduneei langileei, AGIRI taldea eta ADES-eko laguntzarekin Foruko Atxa arrobian lanak egin dakoan, zulo berri bat agertu zan. Hemen ahal duzue ikusi nolakoa den koba-leizea. Eskerrak eman nahi dizkigu errestasunak eman diguteneei exploratzeko.

Iñubija I, sokak berreskuratzen

2011-10-29T15:07:00.001+02:00

2011-X-29: Gotzon, Idoia, Oier.

Iñubija I-era brikolaje biharrak egin (Sevillako eskaladia desinstalau) eta izardi pizkat botatzera. Barrura bidian, Meandrito Putitora doian pasamanua kendu dot (ez genduan erabiltzen, eta galtzeko aukeria emoten dau).

Aste osuan zihar garuna kaltzifikauta moduan izan dot, goizeroko rutina barrixari (Niko eskolara eruan eta ekarri, eta eguardixan barriro eruan) egin ezinda.Gaiñera bihar “intelektualari” larregi ekin detsatelako edo, deskonektatzeko premiña gogorra sentitzen neban, burua gauzez hustutzeko biharra. Fisikoki nekatzekua bebai, baiña gehixago zan burukua. Horregaittik, ez etortzeko zorixan egon banaiz be, azkenian ahalegiña eginda sartu naiz, bai, kobara. ¡Eta eskerrak! oiñ askoz be hobeto nago-eta.

Eguardirako urten egin bihar nebalako (Guraso Barrixen Azpitaldeko gauzak) 3 ordu ta erdi inguru egon naiz bakarrik eta 9.00ak aldian sartu naiz zuluan, bakarrik. Poliki juan naiz, nere martxan, entrenatzeko asmotan; 11.00ak inguruan kopaua egittera geldittu naiz Zisternan, eta orduantxe harrapau nabe Gotzon eta Idoiak. Eurak Sevillarutz hartu dabenian, nik Amildegi alderutz sartu naiz,bidia pizkat gogoratzeko; urtiak ez garala handik ibilli... Gero kanporutz. Eta nekatu, nekatu naiz: asko igartzen dot azken urteko ritmo bajada hau.

Bidian zihar, betiko paso laberintikuetan bide alternatibuetan sartu naiz pizkat, baiña asko ez: batetik izaera alperrekua naizelako; eta bestetik... ¡galeria barrixak agertzeko “arriskua” dagolako! (eta hala, beste esploraziño bat zabalik izango genduke...).

Behiñ etxian, dutxa bero-berua asko gozatu dot; ¡eta ez hotzak nengualako! Ez bada eze, Esmeitxuko sektoreko errekia esploratzen genguazela pasau neban hotz ikaragarrixekin gogoratu naizelako. Uste dot sekulan ez dotela pasau horrenbesteko hotzik. Baiña... ¡orduan amaittu ziran nere negueroko katarruak!

Tonio - Cayuelan Argazkigintzan

2011-10-22T22:18:00.012+02:00

Part: Unai, Gotzon, Josu (Granja), Idoia, Silvi eta Javi.

Gaur Kantabriako haitzulo erraldoien hutsaren xarma berezia probatu dugu. Kararrizko mendizerra apal batzuen azpian, kobazulo sistemen eta espeleologiaren Himalaya aurkitzen da. Gaur, Tonio-Cayuela sistemako Olivier Guillaume gelari argazkiak ateratzen lagundu diogu Josu Granjari, Ramales de la Victoria-tik ez oso urruti. Mendian gauez oinez ibiliko bagina bezala izan da, baina ilargirik gabe oraingoan...

Cast: Hoy hemos probado el encanto del vacío de las cuevas gigantes de Cantabria. Bajo unas sierras calizas humildes, se encuentra el Himalaya de la espeleología y de los sistemas de cuevas. Hoy, hemos ayudado a Josu Granja fotografiar la gran sala Olivier Gillaume del sistema Tonio-Cayuela, no muy lejos de Ramales de la Victoria. Ha sido como si anduvieramos por el monte de noche, pero esta vez sin luna...

Kobaren sarrera, errepidetik bertatik ikusten da, handia baita, baina ez zaigu izan guk espero genuen bezain erreza hara heltzea, basoan komeriak izan bait ditugu. Jada Cueva Cayuela-ren tubo freatiko erraldoiaren sarreran, erraz segitzen da aurrerantz.

Boulevard galeria-ra igotzeko, tubo nagusiaren horman dagoen kolada irristakor baten gora igo behar da. Baina hortik igotzeko behar den soka kenduta zegoen. Horri "eskerrak", Boulevard-eko galeria ederretatik 5 min-ko paseoa izan zitekeena, gatera-bloke artetik-ko zoramen bihurtu da ostera, beheko aldetik joan behar izan gara eta.

Ez dugu ulertzen Kantabriako espelelogoen soken jarri eta kentzeari buruzko filosofia, baina guri behintzat ez zaigu hori batere gustatu.

Gatera aldea pasa eta gero, "La Encrucijada"-ra heldu gara. Berriro tubo erraldoiak, hemen, bat-en ordez, hiru. Horregatik da hori "Encrucijada" bat. Koba baten barruan norberaren norabidea aurkitzeko zein "galeria erraldoi" hartu behar dugun aukeratzen ibiltzea ez da oso normala euskal espeleologian.

Horrela pixkatean jarraitu, eta "Sala del Vivac" aldean kornisa expuesto-txo bat dago. Pasu erraza, baina pasatu aurretik ez zuen ematen hain erraza zenik. Idoiak kristoren katarroa izan du eta ez da pasatu, eta Javi eta Silvi ere geratu egin dira.

Sala batzuetan, bat baino gehiagotan, estalaktita erraldoiak buru gainetik, ezpatak izango balira bezala! Batzutan hainbeste daude ze ezpata baino gehiago zerrak ematen dituztela...

Erritmoa zertxobait areagotuta, Olivier Guillaume salara heldu gara. Harri bloke aldapan gora joan gara salaren punturik altuena lortzeko helburuarekin. Mendian gora bagindoaz bezala, hito batzuk konpontzen ere ibili gara, iluntasunean bidea ongi aurkitzen laguntzeko.

Goikaldean argazki sesio bat egin dugu. Ordu bete bat inguru igaro dira flash eta flash artean. Buru gainean, sabaian, Tonio leizearen potzuaren amaierako zuloa, Tonio-Cayuela sistemaren konexioa, Torca del Carlista txikia...

Bueltan, salaren irteera aurkitzeko "arazotxo" batzuk izan ditugu, eta norberak jarritako hitoa ez dugu bueltan aurkitu (Gotzonek izan ezik, hau aurretik joan bait da). Azkenean haizearen putzadaz gidatu naiz. Orientazio era horrek sekula ez gaitu okerreko bidetik eramango!!

Ordu bete aldera hiruok, Gotzon Josu eta Unai, kanpoan agertu gara. Besteak behean kotxean zeuden gure zain.

Laburtuta: kobazuloaren arriskurik handiena norabidea galtzea edo estrapozu egitea da, liluratuta gora begira pasatzen bait da kobazulo guztiaren exkurtsioa...

SI-44 ----- (ESPEREOsocorro!)

2011-10-16T15:09:00.012+02:00

Part: 90 bat espeleologo edo...

Larunbatean hasi eta Igande goizalderaino. Oraingoan espeleosokorroan lan egitea tokatu zaigu SI-44 Sistema del Hayal de Ponata famatuan. Bi kamilla simulakro izan dira, kobak dituen 15km zuzen ingurutatik hasierako 1-2km tan. Batzuek galeria Kalahari-tik Meandro Paulova arte egin dute, eta beste batzuek Paulova-tik kanpora. Amaigabeko galeriak, dantzan ibiliarazteko meandroak, galeria aktiboak, eta buru gainean, hutsa, linternak ematen duenerarte...

Cast: Desde el sabado hasta la madrugada del domingo. Esta vez nos ha tocado trabajar en espeleosocorro en la SI-44 famosa. Han sido dos simulacros de camilla, en los 1-2km del principio de los 15km aprox. que tiene la cueva. Unos han hecho desde la Kalahari hasta el meandro de la Paulova, y otros desde la Paulova afuera. Galerias interminables, meandros para hacer bailar, galerias activas, y sobre la cabeza, el vacio, hasta donde alcanza la linterna...

ADES-eko hiru sartu gara, baina kanpoan gehiago ere egon dira. Idoia PC (Puesto Control)-ean, Petrus eta Simone laguntzen, baita Josu ere.

Sartu garenak Unai, Gotzon eta Oier izan gara. Bakoitza talde ezberdin batean tokatu da.

Unai: ni Ipiña, Txerra eta Ritxar-ekin sartu naiz taldean (Equipo 1), eta gure lana kobazuloan zehar telefono linea jartzea izan da, eta Tedra (harrian zehar komunikatzeko radioa) martxan jartzea. Telefonoa meandro de la Paulova pasa eta gero arte jarri dugu, eta Tedra PisiSicriti-ko galerietan jarri dugu. Lan eta denbora asko eta gero, Tedrak funtzionatu egin du, baina ez oso ondo egia esan. Ipiñak esanda, beste hiruok galeria Kalahari arte sartu gara, bertako taldearen Tedra zergatik ez dabilen enteratzeko. Ezin omen izan dute komunikatzen jarri. Bueltan, Txerra eta Ritxar Tedra-rekin radioan geratu dira, hura bait zen kanpoaldearekin PisiSicriti aldetik komunikatzeko era bakarra. Ni eta Ipiña baino 3 ordu inguru beranduago atera dira.

Oier:
2011-X-15 eta 16: EEL Simulakro Orokorra Hayal de la Ponatan (SI-44). Barruan Gotzon, Unai eta Oier; kanpuan Idoia, Petrus, Simone, Josu.

Logistika eta koordinaziño orokorra nik baiño gehixago dakixenak balorauko dabe; baiña nere aldetik behintzat oso pozik urten nintzan. Betiko moduan azken taldian tokau jatan (bostgarrena; 00.30etan sartu eta 4.30etan urten) eta, nahiz eta erdittik kanporako sektorian tokau, eta ez ordu larregi be, iñoiz baiño gehixago praktikau neban teorikoki dakittena: kanpuan petate bat emon zesten “Hartu hau eta ipiñi polipastua eta kontrapesua halako potzuan”, eta nik hartu, bertaratu eta ipiñi (aurreko ekipuak ipiñittako anklajiak erabillitta, hori bai); Maria jefiak gero egindako superbisiñuan, gaiñera, fallo bi baiño ez zestazen etara (triangulaziñuan korapillua hobeto kokatu, eta reenvio bat gehixago ipintzia); gero kamillia etorri zanian arazo barik erabilli genduzen montaje bixak.Gero hortik aurrera porteo mamintsua izan genduan, batez be sarreratik hurre dagon diaklasa zoragarri eta eder horretan; kamillia dekubito lateralian etara genduan, ondo kostata. ¡Bixamoneko agujetak eta min guztiak horkuak diraz!

Informe del Equipo de Apoyo de Superficie “División de Cocina de la Txaula”:

Supervisor Jefe: Sr. Felix
Cocinero Jefe: Sr. Jon
Sub-cocinero Jefe y Coordinador de Balizamiento: Sr. Mora
Ayudantes: Sra. Maria Teresa (división patatas), Sra. Maria (división zanahorias), Sra. Simoneta (división cebollas y limpia-platos)

Nuestra tarea era principalmente alimentar a 90 espeleólogos hambrientos, asegurarnos que se lavaban las manos y darles algunos momentos de calor y tranquilidad en el conforto de la txaula

1492ko Urriak 12a

2011-10-14T09:29:00.010+02:00

Gobiernuak, gaur jaia eman digu, eta halan izanda kobatara joan gara. Oraingoan Ainara, GEBNA-ko gazteiztar laguna izan dugu espeleo-laguntzen ere. Lehenengo aldiz exploratzen dugu Urtiagako koba; eta han, meandro metro batzuk aurkitu dituguz.

Eguna amaitzeko, Belaustegiko leze berrian exploratzen ibili gara. Simonetak ekipatzen duen beren lehenengo 30m dira. Bertikalak!

Goikoetxen argia

2011-10-09T12:38:00.008+02:00

Josu Granjari eskerrak, Goikoetxeko sekretuak "argitasunerantz" ateratzen jarraitu ahal dugu. Laister, kobazulo den-dena erakutsi ahal izango dugu argazki ederretan.

Hona hemen argazkitxu batzuk aperitibo bezala...

Sarrerako sifoi gaiñian

2011-10-08T23:19:00.007+02:00

2011-X-8: Gotzon, Unai, Josu, Ritxar, Antua, Petrus, Oier.

Malloku Sisteman. Antua eta Ritxar Goikoetxe sarrerako gelan eskalada bat egitten geratu diraz (emaitza barik), bestiok Apraiz eta Goikoetxe arteko sifoi gaiñian agertu dirazen galerixak hobeto miatzera juan gara:

Ritxar eta Simonek egindako desobstrukziñotik hasi (estuasun bikotxana) eta geroko galerixan, eurak allegau ziran lekura (destrepe / 3 metro sakoneko potzua) allegau gara topografiatzen.

Harako bidian, desfondian sartu naiz (harritxintxarra, lokatzakin blokeauta eta beherutzko norabidian doian arrakala txiki bat bakarrik libre, masmaetxe txiki batekin; gero handik urtetzia asko kostau jata, eskerrak Unai eta Gotzonen laguntziari); bestiak goiko zulo bat begiratu dabe erdiko destrepe inguruan (haizia kanpora zoian, baiña estuegi).

Galerixa honen zati haundi baten, hormetako kareharrixan disoluziñua nahikua berezixa zan: kareharrixa bera disolbiduta zeguan eta fosil ugarixak (rudistak batez be) agerixan geratzen ziran 1-2 zentimetruan.

Puntako destrepian katazulo txiki bat agertu da, eta Petrus eta Josuk desobstruidu eta gero aurrera egin ahal izan dogu (kontrako norabidian, topografixian arabera), 20 bat metro; galerixia amaitzen dan lekuak antxiñako sarrera baten itxuria daka (sustraixak tetxuan, derrubio-konua...) eta beherutzkako hobi moroko baten haize korriente txikixa dago.

Sektore horren esploraziñua amaittutzat emon dogu, eta Antua eta Petrusek soka-pasamanuak desinstalau dittuez.

Ibilbide politta izan da neretako. Laminadorien sektoria ederra zan, eta katazuluak oso entreteniduak (nere burua neurtzeko oso onak; katazulo bikotxian paniko atake txiki eta guzti). Kortako atia be ikusi barik nekan, ondo geratu da. Eta neurketa estaziño pare bat be ikusi ahal izan dittudaz, bata errekan eta bestia oreiñen aztarnategixak. Ez da nekagarrixa izan, baiña datorren asteko simulakrorako tono pizkat hartzeko balixo izan destalakuan nago, nahikua desentrenauta nabil-eta.

Rabelais

2011-10-04T20:22:00.002+02:00

Josu Granjari esker Chebalier gelaren haunditasuna ikuisi ahal dugu argazki honetan. Bere buruan duen asmoa, Kantabrian dauden gela haundienetan argazkiak ateratzea du. Laister erakutsiko dizkigu.

Goikoetxen ustegabean hartu

2011-10-01T23:31:00.011+02:00

Goikoetxera joan gara jakin barik zer nahi dogu egin. Azkeneko momentuan, azkarrenak aukeratu dau ez dela sartuko, kalean hobeto dagoela eta. Hiru gelditzen gara. ¿Nora goaz? Pentsatzen dugu "arrakalak" batzuk ikustera sarrerako gelan eta hemendik "erreka behera" sifoia dagoen lekura. Han bateri bururatu zaio sifoi goian begiratzea eta...Sorpresa!! 200 metroak gela berriak eta segitzen du... Bihar goaz berriro.

Goikolea (Ahal baina ezin)

2011-09-24T22:47:00.013+02:00

Part: Simone, Unai, Gotzon, Josu, Javi, Silvi, Idoia, Antua. (2011ko Irailak 25)

Ahal baina ezin. Antuak amaierako gelaren gainean eskalada ikusgarri bat egin du, baina ezin pasa goitik. Beste batzuk beheko bloke artetik bidea zulatzen ibili gara, baina ez da ezer agertu. Goikolean haizeak putzadaka jarraituko du betirako, kobak mendi barruan jarraitzen duela guri esaten, baina guk ezingo dugula pasatu gogoratuz. Goikolean lanak amaitu dira. Hori bai, argi atera dugu, galeriak goitik jarraitzen duela. Esperantza, agian Simone Javi eta Silvik arakatu duten galeria nagusiko zulotxo batean dago,...

Cast: Querer y no poder. Antua hizo una impresionante escalada en la parte final de la galería, pero por arriba tampoco se podía pasar. Otros intentamos abrirnos paso entre los bloques inferiores, pero no apareció nada. En Goikolea seguirá soplando el viento para siempre, la cueva diciéndonos que sí sigue hacia el interior de la montaña, pero que nosotros no podremos pasar. Los trabajos en Goikolea han terminado. Pero eso sí, hemos sacado en claro que la galería va por arriba. La esperanza tal vez radica en el agujerito de la galería principal que han registrado Simone, Javi y Silvi...

Mendi sastraka artean ezkutatutako koba honetan, sarreratik irtetzen den aire hotzak barrura sartzera gonbidatzen du. Pare bat estuasunetaz aparte, koba erraza eta polita da, eta kontuz ibili beharrekoa buru gainean etengabe dauzkazun estalaktitak kaskoarekin puskatu gabe.

Idoia galeria printzipalean. Kolada batzuk ikusgarriak dira.

Simone estuasunak pasatzen. Estalagmitek kaleko farolak dirudite.

Azkenengo gelan, galeria geologikoki itxi egiten da. Baina eskuinerantza galeria bat hasten da, baina laister ixten da aspaldi eroritako harri bloke pilo batekin. Antuak eskalada egin du gela nagusian, harri blokeen gainaldetik pasu bat bilatzeko asmoz, baina goian ere, eskuinetara behean bezala, blokeak daude eta ezin da pasa.

Beheko aldean zentratu gara eta taladroen laguntzaz bidea zabaldu dugu bloke artean, haize putzadari jarraituz. Mineroek bezala zulo eder bat zabaldu eta gero, 5ak aldera, haizea gehitu egin zaigu, eta gelatxo bat igarri da amaieran.

Desobstrukzio lanak egiten haize fresko artean

Emozionatuta, Antua eta Gotzon barrura sartu dira, baina gelatxoa amaitu egin zaie. Eta ezin da gehiago pasa. Haizea goikaldetik edonondik dator, blokeek dituzten mila zirrikituetatik. Galeria, gorantza dago, baina ezin da pasa eta ezin jakin norantza zulatu daitekeen ere.

2 egun eta erdi-tako desobstrukzio lana alferrik. Horrelakoa da batzutan espeleologia.

Beste alde batetik, Simone, Javi eta Silvi galeria nagusiaren hasiera aldean dagoen zulotxo bat arakatzen zentratu dira, mailu baten laguntzarekin. Simoneren hitzen arabera, zuloan bera joan dira eta harriak kendu dituzte, eta badirudi beste putzotxo bat badagoela. Hurrengoan joan behar omen da.

Bienbitartean, Josu bere bigarrengo espeleologia txangoa egiten (eta lehenengo Benetako espeleologia egiten), eta Idoia denoi janari abituallamentua egiten.

Hurrengoan, ea Lezandipek poz gehiago ematen dizkigun.

Lamiñen artean

2011-09-17T21:53:00.002+02:00

2011ko irailak 17

Part: Josu, Unai, Simone

Berriro egon gara han, baina Lamiñen koban ez dugu lamiñarik aurkitu. Bai, horren ordez, beti bezala oso esker onekoa den kobazulo bat. Oso aproposa hasiberrientzako, oso polita baita burua berotzeko, teknika desberdinak praktikatzeko, eta luzea, egun bete koba edukitzeko bezalakoa. Simonek ekarri duen ADES topo erraldoi baten laguntzaz, koba goitik behera bisitatu dugu. Orain bai esan dezakegu benetan Laminan koba bisitatu dugula!

Cast: Hemos estado otra vez alli, pero en la cueva de las Lamiñas no hemos encontrado lamiñas. Pero si, en vez de eso, una cueva como siempre muy agradecida. Muy apropiada para novatos, muy bonita para calentar cabezas, y larga, como para tener cueva para todo el día. Gracias a una topo ADES gigante que ha traído Simone, hemos visitado la cueva de arriba a abajo. Ahora sí que podemos decir que hemos de verdad visitado la cueva de las Lamiñas!

12ak inguruan sartu gara koban, errekatik. Ideia, Josu entrenatzea zen kobatan, lehenengo aldia zuen eta. Baina nik baita Lamiñak ganoraz ikusi nahi nuen.

Lehenengo bidegurutzean, afluentetik sartu gara eskuinetara, eta bide erdia egin dugu gutxienez, usaina hasten denerarte gutxi gorabehera. Dena dela Simonen arabera oso ur gutxi zegoen afluentean, eta pentsatzen genuena baino barrurago sartu gara. Ordu bete edo gehiago emango genituen, erreka galeria nagusiaren ertzean zegoen edozein salatxo txikian gora hasten bait ginen, jolasteko gogoarekin.

Gero urjauzirarte joan gara. Han nik igo dut lehen, gero Josuk kontuz, eta Simoneri, txikia izaneran, goiko aldean zertxobait lagundu diogu.

Gero koban barrena segika, koba banatzen den hiru bidegurutzetatik gutxienez bi ikusi ditugu (hiruak ez badira...). Eskuineko galeria derrubioekin amaitzen zen unerarte joan gara, erreka harri bloke azpitik irtetzen den lekurarte.

Hemen barruan, pentsatu dugu. Merezi du horrek derrubioak kentzea, galeriak jarraitzen duelakoan? Galeriak baliteke zertxobait jarraitzea, baina harria jada leku horretan aldatzen hasten da estratifikazioan, kareharri masibotik kareharri-lutita/marga estratifikazio baterantz (horregatik han dauden meandroen formak, ez daudenak beste koba guztian?). Agian koba kareharriaren ertzera heldu da eta ez dago jada koba gehiago, Mereludi txikia baita...

Urjauziaren gaineko gela haundian, jan eta edan egin dugu, eta planoa begiratu dugu, arakatu duguna eta arakatu behar duguna ikusteko!

Bueltan, beheranzkoan soka jarri dugu, kabo batekin lazo bat egiten harri saliente batetan, eta Simonek rapelatu egin du, Josu kontu handiz eta soka laguntzaz destrepatu eta nik soka kendu dut. La ostia zelako politxa da lekue!

Urjauzi azpian, planoak zioen eskuineko galeria ikusi izan nahi dugu. Ni jarrita zegoen soka baten gora igo naiz, goiko galeria batzutara. JOEE ZELAKO POLITXEE! Goian eta ezezaguna izaten jarrai dezatela galeria horiek! Toporik gabe, ez genuen pentsatu ere egingo goian galeriak zeudenik.

Gero goiko galerietara igo gara. Laminadorean, planoa begiratu dugu, eta eskuinetara egon behar zuen sala bilatzera joan gara. Topatu dugu erraz (topoarekin...), baina ez gara jeitsi, gero igotzeko zaila zegoen eta. Baina goitik ikusita OSO polita ematen zuen gelak.

Gero paso de la bailarina pasa, galleta ikusi, eta sokan behera (lehenengotik, errazenetik). Gero pasoan gora eta kanpora.

Atxurran ere sartu egin gara beste eguneko lekutik, eta hezurren lekua ere ikusi dugu, eta berriro kanpora agertu gara.

Gernikan bokadillo batzuk jan eta etxera! 7 edo 8ak izango ziren jada.

Pena bat argazkirik ez izatea.