Ondarrun, Zientziaren Giltzak elkartearentzat hitzaldia eman dugu.
"Lurpeko mamarruak" izenburuarekin, orain bioespeleologian
barneratu gara (aurretik espeleologiaren beste arloei buruz emaniko
hitzaldiak konplementatuz), 50 bat ikusleren aurrean. Bistan denez,
2014tik aurrera Gorozika auzoan eginiko aurkikuntzek leku berezia
izan dute, eta galderak ere makinatxo bat izan dira, beraz badirudi
gaiak interesa pizten duela. Plazerra da, horrelako publiko fiñaren
aurrean berba egitea!
20250209: Oskar E, Peña, Gotzon, Antua, Maite, Javi, Josu, Oier.
Goizez Amezti mendixan (Gizaburuaga), Oskar E prospektore nekaeziñak aurkittutako 3 zulo ikuskatzen, antolakuntza eredu klasiko bat erabillitta (1 biharrian, 4 begira). Lehelengo zulua leku kuriosuan dago: baso-garbiketarako erabiltzen dabizen pista erdi-erdixan zabaldu da, azpittik hustuta, Amezti 1 lezian espeleogenesi prozeso beretsuan, itxuraz. Espero zeikian lehez, 12 bat metroko galtzerdi bat baiño ez momentuz.
Bigarren lezia pista berian gora dago, motan. Itxura hobekua eta putz nabarmenakin (7/10 graduak Beaufort-Etxebarria eskalan) barrura sartzeko zabaldu eta gero, harri lajak kentzen ibilli gara. Kontau dabenangaittik desob biharrakin segitziak merezi dau, bixamonerako hitzordua.
Hirugarren lezia ikuskatu eta gero, zipres baten oiñetan ei dagona, bertan sartziak momentuz ez dabela merezi ebatzi da.
Eguardirako erretiradia egin dogu, eta kopaua hartu eta gero Araiara bidia hartu dogu: "Cavidades de la costa de Bizkaia" hitzaldixa eruan dogu bertako mendi festibalera (aurten 13. ediziñua). Jentia konforme geldittu dala dirudi, eta gaiñera beste taldietako speleo lagunekin egoteko aukeria izan dogu. Egun ona!
Mutrikun, Burumendiko lagunek gonbidatuta, urteroko Mendi Astean bioespeleologiari buruzko hitzaldia. Teknikako iratxoen kontra borrokatu behar izan bagara ere, azkenean lortu dugu nahi genuena komunikatzea, eta badirudi jendea gustora geratu dela, lurpeko izakien ezaugarriak jakinez, eta Mutrikuko faunaren berezitasunak ezagututa. Plazer bat gure aldetik!
Eguen arratsaldian, Julenek ETBko "Biba Zuek" saiuan parte hartu dau, oso modu egokixan nere ustez.
Barixaku goizian, neuk Lekeitioko institutuko 16 urtekuen klase biri hitzaldixa emon detset. Poztekua izan da, bai ikaslien jarreria (interesa, eta galdera asko) bai Aitor Okamika irakasliana, ikasgaixen artian karstaren zientziei buruzko atal bat sartzia erabagi dabena. Lekitton berez-berezkua dan gaixa, itsasoko kontuen beste edo gehixago!
"Bakarrik ulertzen badogu inportako jaku. Bakarrik inporta bajaku konpondu ahal izango dogu." Jane Goodall.
Markina-Xemeingo Artibai Mendigoizale Elkartian urteroko
jardunaldixetan, aurten
espeleologiari eskindu detse programia. Horren barruan gaur,
lehelengo eguna, ADES-ekuok Artibai ibarreko kobazuluei buruzko
argazki/musika/bideo montaje bat aurkeztu dogu; nahitta, irudi asko
eta testu gitxi (pintxo-pote egunian pentsatzen, Kontzekupian
proiektau da, kale-kalian, txikitekuan dabillen jentiak ikusteko
moduan). 30 bat minutuko proiekziño bat izan da, buklian behin eta
barriro ipiñi doguna, eta aurreikusittako moduan, jentiak liburuak
begiratzeko eta galderak egin ahal izateko atxekixa izan da. Izan be,
mahaitxo baten, Artibai eta ADES materialak euki doguz, erakusten eta
emoten. Bixar Josu Zeberio gure kide ohiak beste aurkezpen bat egingo
dau, besteak beste BU-56 eta Olatzeko karstari buruz, eta etzi
Julenek eta Ibonek jente talde bat gidatuko dabe Gizaburuko koba
batera; zapatuan, mendixan orientaziño ibillaldixa egingo da; eta
domekan, mendiko filmen proiekziñua egingo da.
Mauleko
Mediatekan hitzaldixa “Xiberoa: Eüskal espeleologiaren hastapenak”. Aretuan 30
bat pertsona, asko espeleologoak. Ruben Gomez lehendik ezagutzen genduana, eta
zorionez beste batzuk be ezagutzeko aukeria izan dogu: Gilen Iriart, Eric de
Valicourt eta izenik gogoratzen ez doten beste batzuk be. Gaiñera, Dominique
Ebrard arkeologoa, eta Christophe de Prada kazetarixa.
Hitzaldixa batez
be 1900-1965 arteko historixiari eskindu detsat, eta hortik aurrera rekorrido
ultrabizkor eta ultrasuperfiziala izan da (hutsune nabarmenekin), gaur egunian
Larran dabizen taldien biharran aipuakin amaitzeko. Hortik aurrera, lekukua
Gomezi pasau detsat harek informaziño eguneratua emoteko.
Hitzaldixan
zihar, nere helburu nagusixa speleologo xiberotarren berri gehiago jasotzia zan.
Horren barruan:
Konfirmatu dot Maulen Veisse izeneko botika
bat izan zala, gero Privat izena eruan zeban bera.
Sorpresa haundixena: Martelen kolaboratzaile
xiberotarretako bat, Alexis izenekua, Gilen Iriarten birraittitta dala
dirudi. Honek Alexis Mandagaren izena zekan, 1885ean Larrañen sortua, eta 1908an
basozain lanetan hasi zan Lestarpé izeneko basozain atharraztarran
tutoretzapian. Etxian galdetuta (Alexisen seme bi ondiok bizi dira,
Gilenen aittan osabak), ez dira gogoratzen Ariegera Martelekin juan
ziranik, baiña beste guztia bat dator.
Cercle Magique (agian Otsibar moduan dakaten
bera? Otsibarreko lepo onduan dago) Gamereko Xobe (?) auzuan dagola.
Hilondo izenakin dakaten hori Hidondo da,
seguru. Bidalur izenakin dakatena, barriz, Bidalune da seguraski.
Lurrazaleko
jentiari gustau jakola emoten dau; lurrazpikuak (normala dan modura) hutsuniak
nabarmendu dittuez. Informaziño gehixago eskatu deste hainbatek:
Arratsaldian,
Piellenian bazkaldu eta gero Allande Sokarrosek Arbailletara eruan gaittu. Han
paraje ederretan ibilli gara, eta hainbeste gauza ezagutu doguz, bestiak beste:
Bertako skyline edurtuko tontor eta
azpi-tontor bakotxan izena.
Otsibarretik Cercle Magique zulua (izan
daitekeena), eta gaineko maide korralia.
Estaintzia: lurretik urtetzen dan surgentzia
batek egitten daben urmaela. Biarnesez “estaing”. ADES gunian
aplikagarrixa: Olaldeko estaintzia, eta beste.
Sokarrua = kareharrixa (sokarrotze
=hatxerixia).
Harsüdürra = Pic des Escaliers.
Ostian, Altzaiko
“Txaranbela” jardunaldixan egon gara, benetan interesgarrixa. 3 emanaldi izan
dira (Ttk + JM Bedaxagar + Beltran; Hegiaphal Mitikilekoa eta bere laguna; eta Beñat
Itoiz + Txanbezpel taldia), eta harrigarrixa izan da. Nik Petiri Caubet baiño
ez nekan entzunda, eta harena eta hónena entzutzian, benetan, 4 instrumento
desbardiñak zirala emoten zeban. Dana jotzeko formia (eta mihidurak egitteko
formia, Mitikilekuak azaldu destanez). Gero, zeozer jan-edateko aukeria izan
dogu, eta harreman sozial gehixago: Beltran (etxian dakatena Txilibrinen
albokia dala konfirmau destana), Biarnon bizi dan albokari/albaitari orduñarra,
eta... Jean Mixel Bedaxagar bera! Goizeko hitzaldixangaittik zorionak emotera
etorri jaku eta 1001 galdera egin deskuz espeleologiari buruz; gero bere alaba
Maiderrek esan desku... Leize Mendikuekin ibilli dala speleo egitten! Bere
maillarako Baigorrikuak gogortxuegi ei dabiz, baiña; bistan da, ADES-ekuengana
etortzeko gonbitia egin detsagu ;-) Gustora egon gara berbetan, hain da eze...
agur esateko orduan, bixamonian euren etxian bazkaltzera gonbidatu gaittuen!
Kabidu ezinda, Atharratzera juan gara lotara (Sü Aziakuak Piellenian gela bat
hartuta zeskuen).
Bixamonian,
pasiotxo bat emon dogu: Atharratze inguruetan oiñaz, txakhur erraldoi sinpatiko
oihulari baten laguntziakin; eta gero kotxez, Maidalena puntara. Hango bistak
ikusi eta gero, Urdiñarbeko plazara. Tabernan zeguazen gazte poligonero batzu
“Jaun baruak” kantatzen entzunda flipau ostian, etorri da Maider eta aldirixetako
basarri txiki batera juan gara. Han hartu gaittue, eta pribilejio haundixa izan
da etxe normal baten, sukalde normal baten, sutondo goxuan (sic), bazkari
normal bat dastatzia, halako VIP-ekin. Jean Mixelek eten barik speleo gauzak
galdetu eta galdetu ibilli jaku: bere familixia Garaibiko mainüetakua da,
Pierrenia (?) etxekua, Martel-Rudauxek 1908an etaratako argazkixan agertzen
dana; Jentiletxetan egona dago (Olatz); arte rupestrian eta izarren
korrespondentziakin interes haundixa daka; eta beraz, zelan ez, Xabier
Gezuragan teorixei buruz berbetan amaittu dogu; “Gezuraga” abizenan esanahixari
be bueltaka ibilli da... Gero Maiderrek Baionara juan biharra zekan, eta gurekin
eruan dogu kotxian, bazkalostian prorrogia eginda. Ez ahaztutzeko asteburua,
Xiberua “pata negra” (turistak ikusten ez dabena) dastatuz.
Bestiak
“Bisaurin” izeneko tontortxoren baten marikoneatzen zebizela aprobetxauta, nik
“benetako espeleologo” bi elkarrizketau dittudaz: Armando Llanos eta MªNieves
Urrutia (GEA). Lehelengo urtietako esploraziñuak, Jornadak, Mairuelegorreta 59
istripua, 60 hamarkadatik aurrerako arkeologian espezializaziñua... Ordu bi
emon dogu berba ta berba, nik ekarrittako gai guztiak agortu arte. Amaieran,
gaiñera, argazki historiko txorta ederra pasau deste eskaneauta.
Belaunaldiz belaunaldi 2000 urtian kontautako ipoin zaharrak ebidentzia arkeologikuakin
kontrastau ahal izatia... berbekin ezin da deskribatu. Elkarrizketian pasarte txiki baten transkribapena:
(pregunto si participaron en
exploraciones en Ojo Guareña) No. Estuvimos después los dos, que nos avisaron
los de Edelweiss, cuando les apareció el individuo en la cueva. Querían que
viésemos a ver qué era, joder, era impresionante. Hay una leyenda, la de
"la mora y el moro", que entró un moro en la cueva, por un tema de
amores, y no salió de allí. Y dentro de unas galerías encontraron un esqueleto,
bajo una pequeña caída. Con un ajuar, un cinturón importante, una fíbula, era
de hierro. O sea que la leyenda sí que se basaba en algo real. Que se había ido
transmitiendo, fíjate: de que un individuo no había salido de allí. Entonces,
claro: popularmente la gente de la Edad del Hierro, o un celta, ¿en qué se
convierte? En los moros. Y allí les dimos muchas pistas, porque el individuo
-que llevaría allí tiempo, lógicamente- había hecho un pocillo con barro para
recoger las gotas que caían y poder beber. Aunque me imagino que pasaría mucho
tiempo porque de agua no moriría, pero de hambre sí. Y en la arcilla estaban
marcadas todas sus huellas digitales, y no las habían visto. Y en la pared, que
era de barro, estaba impreso el tejido de las ropas, y tampoco se habían dado
cuenta. Eran pistas sobre sus huellas, sus vestidos... Todavía estaba todo sin
tocar, nos llamaron enseguida. Era impresionante. Y muy curioso la relación con
la leyenda, cómo se había transmitido durante 2000 y pico años que alguien
había entrado y no había salido. Lo que pasa es que lo reconvirtieron en moro,
cosa que es muy habitual: Murumendi, Cueva de la Mora... que es lo más antiguo
que conocen.
Un individuo, cuando estuvimos
excavando Gobaederra, la cueva sepulcral, bajamos a Subijana a dormir.
"Qué hacen?" nos pregunta, "Estamos excavando una cueva sepulcral".
Dice: "Y es muy antigua?". "Si, muy antigua". Dice:
"De las guerras carlistas?". "No, más antigua todavía".
Dice: "Ah, entonces... es de la Inquisición!" (RISAS) Para el ya no
pasaba de ahí, eso era lo más antiguo que se podía encontrar.
(importancia de recoger esos
testimonios etnográficos, como hacía Barandiaran) Yo recuerdo a don Jose Miguel
cuando vino a darnos conferencias de arqueología y de etnografía, y era una de
las cosas que nos decía: que fuésemos recogiendo etnográficamente todo, todo,
todo. Y entonces se podía haber recogido... y todos los datos, tal como lo
contaban, sin interpretarlo. Eran los años 50 y pocos... (...)
Lekeitioko
Eskolan speleo hitzaldixa, herriko azken aurkikuntzak eta aztarnategi
arkeologikuen babesa azpimarratuta. 100 bat gazte izan dira (11-14 urte
artekuak) eta nere harridurarako interes haundixa erakutsi dabe
(galdera-erantzunen txandia ixa hitzaldixa bera besain luzia izan da!).
Gaiñera, amaieran 3-4 ikaslek espeleo egitteko gogua erakutsi dabe “oso
vehementeki”; euretako bateren bat ADES-en ikusiko dogu, seguru.
Goikolau Elkartea jaio da Berriatuan. Bere helburua bertoko kultura sustatzea da, eta beraien lehen ekitaldi bezala, Arkeologia eta Espeleologia jardunaldiak antolatzea erabaki dute. Eta bai egin ere! Astero gauza bat jarriaz, lehenik "Berritxuko lur azpiko ondarea"ri eta espeleologiari buruzko erakusketa eta hitzaldia, eta "Berritxuko arkeologia ondareari" eta "prehistoriako bizimodu eta pinturei" buruzko erakusketa eta hitzaldia antolatu dira. Ikastoletako umeak eta Gaztetxeak mugitu dituzte, eta Elizburu aldera txangoren bat ere planifikatuta dago.
Gauza asko pasatu dira azken hiru asteotan Goikolau elkartearen lokalean, baina aipamen bezala esan behar da, batzuetan sentsazioa izan dugun arren Artibai aldean espeleologiari buruzko interesa ez dela gehiegizkoa, Berritxuko speleo hitzaldian batutako 60 lagunek demostratu digutela ez dela egia. Herri txikietako efektua dela diote batzuek, Gernika eta Ondarroa bezalako herri handietan askotan miraria bait da 10 lagun baino gehiago batzea halako hitzaldi baten.
Josu Zeberiok emandako hitzaldia oso dinamikoa izan zen. Herrikoia hizkuntzaz, eta espeleologiaren mundua ezagutzen ez duen jendeari zuzendua. Diapositibetako argazki ikusgarriak umorezko anekdota eta pasarteekin nahastu zituen Josuk, geologia eta hidrologia kutsu batez bustita nola ez, eta lur azpiko erreken gorabeheren misterioek sortzen diguten jakinmina publikoari transmititu nahi izan zen baita ere.
Hitzaldi Gelako proiektoreak Oleta auzoko Abitako kobaren estalaktita zuri ikusgarriak horman pintatzen zituen bitartean, bertoko baserritarrekin basoko zuloei buruz izaten ditugun hizketaldi "kuriosoek" jendearen algara atera zuten, baita esplorazio bat eta geroko basatzaz betetako penuria-argazkiak erakusten genituenean ere.
Elizburun eta Gorozikan lur azpiko errekekin ditugun gorabeherak ere egon ziren mintzagai: gure Atxarte II - Kurubijo koba "penurioso" maitea eta Elizburuko hidrologiaren ezagutzan bere aurkikuntzak izan duen aldaketa; eta Gorozikako koba berri biren aurkikuntza, ia inork kobarik ez zegoela pentsatzen zuen lekuan.
Lea Artibaiko lur azpia handia eta aberatsa dela erakutsi nahi genuen, eta ez dagoela urrutira joan beharrik koba handietan sartzeko. Lortu dugula uste dugu. Galderak ere egon ziren, eta batzuk espero genituen: Milloiko koben itxiera Diputazioaren partetik, desobstrukzio batek kobari egiten dion eragina, esplorazio batean erabiltzen den aprobisionamendua...
Oso hunkigarria izan zen espeleologoontzako gero etorri zena. Jendearen jakinminak gainez egin zuen, eta kontu kontari hasi ginen erakusketa gelan zutik.
Goikolauko kobari buruzko galdeketak egon ziren arkeologoei; eta Zeberiotarrok, Elizburuko eta Gorozikako koben planoak erakusketa gela erdian zegoen mahai handian paper erraldoietan inprimatuta zeudela, Berritxuarrekin Milloiko erreken ezagutzen ez dugun sektoreei buruz fantaseatu genuen.
"Ba ni txikitxan hamen zir ibiltxen nitxan", "eta hau ure noa du ba?", "ba nik uste dot hona dule", "ba nik uste dot beste hona lekure dule",...
Gero euren soziedadean afaldu genuen. Jan edan oparo egin genuen. Ardo, kafe eta puro. Ia cebatu egin gintuzten, abegikortasun eta eskuzabaltasun handia erakutsiz. Agian txerriari bezala Santo Tomasetan sakrifikatu egingo gaituzte? :-)
Hurrengo asteko barikuan, Tanaren erakusketaren aurkezpenaren aurretik, Urepel tabernan sartu da Unai besteen bila. Sartu ahala, Berritxuar batek Orubixeko iturriaren argazki bat eman dio. Iturriaren uraren kolorea berdea da, trazadora dago botatzen, 1987an geologo batzuk botatako trazadora. Ebro iturria deitzen omen diote Orubixeko iturriari, beti ura botatzen dagoelako.