Mostrando entradas con la etiqueta lamiñak. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta lamiñak. Mostrar todas las entradas

2021/03/07

Bost talderen jarduna

 

 210306: jente asko.

Gaur 5 taldetan banatuta jardun dogu: Aginaga (Martin U, Oskar E...), Lekubaso (Javi, Gotzon, Petrus, Antua...), Otoio (Xabi), Lamiñak (Urtzi & family) eta Urgitxi (Carlos Prieto, Oier).

Aginaga, agridulce. Lekubaso, agrio-satisfecho-agonico-perdido. Otoio, leza bat katalogorako eta explo pendiente. Lamiñetan, dibulgaziñua.

Urgitxiri buruz, sarreran susto bat: estuasuna ez ete dot pasauko??? Panikoaren psikologia, eta Carlos aurretik bialduta, erretiradako aukeria estudixauta, aurrera egin dot; eta arazorik  ez, ZORIONEZ! Quién te ha visto y quién te ve, Oier. Bueno. Hortik aurrera, begira hasi gara eta bigarren ustekabe bat. Ez nintzan gogoratzen kabuak behar dirazela! Lehelengo pasamanua ahal moduan pasau, eta bigarrenian (labanegi) geratu gara. Hortik kanporako tramuan, dana dala, laginketarako nahikua eta sobran izan dogu; nahiz eta gaurko objetibuetako baterako (Trichoniscoides breuili) erreka korrientia hobia izan. Hurrengorako. Dana dala, gure bilketatxua egin dogu (Zospeum, Oxychillus, Quaestus, Lithobius, ganba gorrixak...) eta ariketa pixka bat bebai (resalte puta hori!). Pozik beraz.

2020/03/15

Entsegu hidrografikuak + Pepetxo


200314: Gotzon, Antua, Petrus, Oier.

Lamiñen Sisteman (Amoroto), GGUN entseguak egitten; injekziñua puntu bittan eginda, gaillua neurketan laga dogu eta kantidadiak, denporak, kurbak eta beste emaitzak jasoko doguz trazado frogen prozeduria fintze aldera.

Bittartian, Atxurra-Atxamonte aldian prospektatzeko aprobetxau dogu. Kastillo Errekan sorpresia hartu dogu, haitzuluan sarreria 3000 bat kgtako harri bloke batek zarratuta aurkitzian; gaiñetik pasatzeko aukeria dago, harrixan atzetik sartuta, baiña ezegonkor egongo da seguraski; hurrengo euri denporetan gertatzen dana ikusi bihar.

Gero, Atxurrako jentiakin barriketaldi baten ostian (...), lehendik katalogautako Pepetxuak ikusi doguz. Eta GEV-eko katalogoko beste leza horren billa (argi indar linea azpikua) genbizela, ez dogu topau baiña bai ostera beste pare bat. Ni etxera etorri biharra nekan, baiña gero jakin dot emaitza pozgarrixa etorri dala (...). Arratsaldian COVID19 pandemiangaittiko itxialdi dekretua etorri da; beraz, aste batzutan explo kilikagarri honekin amestiakinkonformau biharko gara!

2019/10/01

Lamiñen Sisteman, bisitariak ausikika


Euskal espeleologoen artean dugun arau ez idatzi (baina oso errespetatu) batek dio, zona bat talde espeleologiko baten ardurapean dagoenean, hango kobak ikertzera doana bertako taldearekin harremanetan jartzea komeni dela. Ez da arau legala (legez, Espainian kobazuloak ez dira inorenak -jabetza Estatuarena da-) baina bai operatiboa: lurpean, elkarlanaren emaitza hobea baita konpetentziarena baino. Ikerlari gehienek arau hau errespetatzen dute; baina badira zonako espeleologoak "gau-zaindariaren txilibitutzat" hartzen dituztenak ere (gero horrelakoak dira emaitzak).

Edonola ere, esandako hau espeleologiari dagokio bakarrik (hau da, jarduera zientifikoari); espeleoabentura jarduerak, edo turismoa, aparte doaz. Izan ere, zona guztietan daude bisitari asko erakartzen dituzten kobazuloak; gure kasuan Lamiñen Sistema (Armiña eta Lamiñen koben arteko trabesia), Iñeritzeko leizea eta besteren bat. Bertara datorren jende guztiak gu abisatzen hasi ezkero, telefono deiekin erotuko ginateke.

Jakin dugu Lamiñen Sistema bisitatzen duten talde batzuen artean liskarra piztu dela, barruan dauden sokei buruz. Egokiak diren, edo ez diren; segurtasuna bermatzen duten, edo ez duten... Hori dela eta, duela hile batzuk, pertsona batzuk gurekin harremanetan jarri ziren, haien iritzian bertan zegoen materialaren egoera eta instalazioaren segurtasuna ez zelako ona; eta ea ondo iruditzen zitzaigun hura hobetzea, gastuak eta materiala bere gain hartuta. Guk, detailea eskertzeaz gain (edozeinek ez baitu baimenik eskatzen, horrelakoak egin aurretik), nahi zutena egiteko esan genien; haiez fio ginelako, eta han zeuden soka eta instalazio horiek ez zirelako gureak (izan ere, Lamiñen Sistemaren esploratzaileok -GEV eta ADES- ez dugu sekula ezer ekipaturik utzi kobazulo honetan).
Gauzak horrela, pertsona hauek koban instalatuak zeuden materialak kendu zituzten, berriarekin ordezkatuz. Baina irailaren 28an egin dugun azken esplorazio saioan, material hau kenduta aurkitu dugu, lehengo instalazioaren antzeko berri batekin. Baita kartel hau ere:




Bistan denez, Lamiñen Sistema bisitatzen duten taldeek irizpide desberdinak dituzte instalazioaren egokitasunari buruz.

ADES Espeleologia Elkartea, printzipioz, ez da sartuko liskar honetan. Pentsatu nahi dugulako Lamiñen Sistemako bisitariak gai izango direla euren kabuz adostasun batera ailegatzeko, gure kobazulo enblematiko honen gozamena, segurtasuna eta zainketa harmonia onean uztartuz. Hala bedi!

2019/08/31

Lamiñen Sisteman (Armiña - Lamiñak)


190831: Antua, Oier.
Armiñatik sartu eta Lamiñetatik urten gara, puntu bat errebisatzeko eta tranpa biologikua ikuskatzeko. Sarreran, tamalez hau topau dogu: uste eze kuebak zabortegi modura erabiltzeko ohittura txarra ez dala guztiz ahaztu...
Barruko jarduna motza, baiña atsegiña izan da: seguraski nere ikuspegi subjetibua da, speleo egitten daroiadazen 14 urtian sekulan ez dotelako honenbeste denpora pasau zulo baten sartu barik. Alkantarilla batian be pozik ibilliko nintzan gaur!
Lehelengo, Antuanek detektautako puntora juan gara: goiko eta beheko galerixan arteko komunikaziño posible bat, haize korriente nabarmena dakan lekuan, trabesiako bidetik oso hurre, baiña ezkutuan. Zunda bat bota dogu behera, eta gure bidia segidu dogu.
Gero, tranpa biologiko inguruan ez dot nik uste neban besteko faunarik topau: billa ta billa ibilli banaiz be, Quaestus bakarra jaso dot; biharbada denpora larregi laga dot etorri barik. Bada zeozer behintzat, eta jasota geratu da (uzt 28xan jasotako bio materialakin batera).
Mailla aktibora jaitsitta, kanporako bidian hartuta Antuanek ustezko lekuan topau dogu zundia; beraz konfirmauta geratu da, goiko eta beheko maillen artian beste komunikaziño puntua, eta korrientian arrazoia.
Gaur ur gitxi zetorren, eta arraiñak hobeto ikusten ziran: 8-10 bat ziprinido ikusi doguz, batzuk zuritzen hasittakuak. Igual hamendik 50 edo 100.000 urtera espezie troglobio barriren bat izango dogu Mereludin...
Bistan da, tarte honetan txoko eta jarraipen posible asko begiztatu doguzela, betegarri kuaternarixuen artian. Sistema honen esploraziñua amaittutzat emoteko asko falta da ondiokan...



2019/07/28

Lamiñen Sisteman, galeria barrixa

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKsP_G9YU4m7er5KEgaYNv7yYjd1DiDhh2OaRw_qwJzWudm29Q4I8c4uO7TI8IBLU5eS9vb77V2bGS1z-_oqY76bPo9lu7um2v37eSGIsAvJCs0n76N5slkMld6Wabjx40zdcXxdw2Mt4/s1600/escalada+afluente+23-11-13+(2).jpg 
190728: Antua, Gotzon, Oier.

Lamiñen Sisteman, desob + bio. Juan dan egunetako biharretan adoria hartuta, (...) sektoreko meandro haizedunian aurrera egitten saiatziak merezi dabela pentsau dogu. Allegatziakin batera, sorpresia: Abel Laudiokua eta Roberto Akelarrekua topau doguz aparkalekuan, soka fijuen instalaziñuak hobetzera etorritta! Aldez aurretik abisauta ginttuen (eskertzeko moduko detallia), baiña ez genkixan noiz etorriko ziran.

Talde bakotxa, beraz, bere misiñuari ekin detsa: Abel eta Roberto Armiñatik sartu dira, eta beste hirurok Lamiñetatik; behiñ desob lekuan, Antua eta Gotzon estuasun ez oso erakargarri baten aurrera egin dabe, eta ni inguruko gela eta galeria haundixetan geratu naiz, hormak eta zoruak miatzen. Beste behin be, zulo honetan dagon fauna urrittasunakin harrittu naiz (urrixa, edo nik behintzat, oso gauza gitxi topau dot: Oxychillus 1 eta Lithobius 2 baiño ez). Ordu pare batera, Abel eta Roberto allegau dira, eta handik ordu erdira-edo desobstruktorien eupadak entzun doguz: "Oier!! Biharra egin nahi dozu??". Ni, koko estraino eta interesgarriren bat topau dabelakuan, estuasun estu horretan aurrera egitteko adoria biltzia lortu dot, baiña han ez zeguan kokorik: harrixak kentzeko gonbidapena baiño ez da izan. Katazulo estua, baiña ez agonikua (nere neurrirako), uste eze puntan harri soltia kentzeko biharra zan (azkenian ez dot puntia ikusi), eskabadora mobimenduan.

Kontua da, azkenian Gotzonek bertatik pasatzia lortu dabela, eta estuasunan ostian meandro estua topau dau, gero nasaittu dana, 1,5 m zabal eta 4-5 m altuko galeria bihurtu arte. Habemus exploratio! Beraz, bueltia emon dau hurrengo baten topo materialakin bueltatzeko. Aurkikuntzia Zeberiotarrei jakiñaraztia adostu dogu, Lamiñen topografixa barrirako kontuan hartu deixen, eta nahi izan ezkero sektore barri honen esploraziñuan parte hartzeko. Nik neuk be bueltau biharra dakat, bertan laga doten karnatan bilduko dirazen kokuak hartzera, barrena!

Estuasunetik kanpora urtetzia gehixago kostau jata sartzia baiño (estimulo zientifiko faltia + faktore psikologikua), baiña azkenian egin dot. Halan, goiko pisotik kanpora egin dot, Armiñako sektorian kokotan ibiltzeko asmotan; baiña ADEStarrak uste baiño lehenago amaittu dabe biharra, eta Lamiñetan kanpora juan diranez, nik be "Cueto-Coventosa" pausua hartu bihar izan dot kanpora bizkor allegatzeko. Behin bakarrik galdu naiz (marka ona!) baiña, halan be, bestiak ni baiño lehenago allegau dira kotxera. Esan detset: forma fisiko eskasa dakat gero, nundik eta Lamiñetatik nekatuta urtetzeko! Sign o'times...

2018/01/13

Lamiña D'Or



180113: Idoia, Unai, Josu, Oier.

Lamiñetan, errebisiño + topografia biharretan laguntzen. Zeberiotarrak hartu daben lan monumental horretan, gaur 3 objetibo ezarri dittuez; nik neuk, eguardixan urten biharra nekanez, bakarrian lagundu dot: urjauzixan ezkerraldetik gora urtetzen daben “Lamiña D’Or” sektoria. Gaiñera, puntu batetik aurrera, batzuk ezin izan gara gehixago “lamiñatu”, eta blandi-blub ekipua pasau ahal izan da bakarrik. Dakigun gauza bakarra: 45 minutu pasau doguzela euren zain, eta galerixa altu eta ikusgarrixak topografiau dittuezela, kolada baten estuasunian amaittu dirazen arte.

Urjauzira bueltauta, beste hirurak goiko pisorako bidia hartu dabe, biharrian jarraitzeko, eta nik kanpora; bidian saguzahar bakarra ikusi dot, Rh. ferrumequinum itxuraz, sarreratik 15 bat metrotara. Beste izakirik ez dot ikusi.

Horraiñok neuria; bestiak botako dabe eurena be.

2018/01/07

La Premiere a Le Sumidéré escondue de la Grotte de los Laminak

Part: Josu, Martin I., Unai... eta ez oso urruti Antua, pala en mano, beste Gouffré baten...

"Gaur Josu-Silvi sektorea amaitu nahi dugu. Inkognitak errepasatu eta esplorazioa dago!" esan genuen Zeberiotarrek.
"Yo voy a Armiña, con una pala, que creo k hay galerias por explorar" esan zigun Antuak, Oletan gosaltzen geunden bitartean.

Gotzonek esan bezala, gindoazen sektorea ez zegoen oso ondo begiratuta. Gauzak irten zitezkeen. Hasiera batean laberinto bat izan behar zela pentsatu genuen, eta bai, bada laberintosoa, baina topoan jarri eta gero gauzak klaroago daude.

Galeria fosil baten gindoazen topografiatzen, aldapan gorantza eta gorantza. Orduan pasu istu bat pasatu behar izan genuen. Josu eta Martin pasatu ondoren, Unairi utzi zioten mazeta "toque personal" batzuk emateko, besteak aurrera zihoazen bitartean. Han geratu zen Unai modalidad "desobstruccion en solitario" egiten...

Eta pasa zen.

Eta galeriak, zabal eta ederrak (guk potxingatu genuen arte klaro), gorantza jarraitzen zuen, konstante eta gora. Eta espeleotema txiki batzuekin itxitako pasu estu batek bidea ixten zigun. Eta airea zegoen. Baina laister zabaldu genuen. Eta galeriak jarraitzen zuen!

Lamiñetan Galeria Berriak!

Hainbeste espeleo talde pasata, hainbeste ADESeko irteera, hainbeste trabesia egindako koban, domeka baten, esploratzen geunden! La Premiére!

Eta ufaaa, bai, oraindik ASKO falta da topografiatzeko Lamiñetan. Baina badirudi amenoa egin araziko digula mendiak, emozioak erregalatzen hasi baitzaigu. Lea Artibaiko hiru sistema handiak Abita-Trakamañe, Urgitxi-Ezuneta eta Lamiñak dira. Lamiñak atzean geratuta dago desarrolloan, baina aurrea hartu behar al dugu topo berriarekin??

Lamiñak, fondoko sektorea

Ikusten den bezala, eskuineko ramala (gu ibili garena) atzerantza doa aldapan gora. Errekaren galerien plantan bertan dago. Sumidero izkutu bat?


Galeria handia amaitu egin zaigu, baina meandro akzesorio bat zertxobait gehiago igotzen da, eta airearekin. Meandro horren punta, kaletik 13m-ra dagoela dio ordenagailuak...

Jo jo jo...

2017/12/30

Lamiñak Infrabaloratu Egin Genuen...

Part: Unai, Josu, Jon Ander

Proiektu hau hasi genuenean, gure helburua Lamiñak katalogoan ixtea zen. Sobraz esploratutako sarea da Lamiñak, bere 4,8 Kilometro galeria sarearekin. Zaharra. Klasikoa. Ederra. Handia. Eta erraz fama duen sarea, baina hori ez da egia.

Euritako egunetan egiteko plan bezala hartu genuen. Lamiñak amaitu egin behar zen katalogoan, eta Disto-arekin egindako topoa falta zitzaion. Eta ya jarrita 3D bat. Eta ya jarrita, re-esplorazio bat gaur egungo argiekin...

Iñeritzen pasa zen bezala, ezin genien eskatu ADESeko klasikoei lan honetan parte hartzeko. Bere sasoian egin zuten bere lana. Lamiñak-en topo zaharra, marrazkia, de puta madre dago. Eta eskerrak!, ze ez dut jakin nahi zer kostatu behar den hori dena marraztea. Laberinto bat dago hor barruan...

Gaur ADESeko Ondarroako Selekzioa joan da Lamiñetara. Eta Ondarrutar bezala, ezagutzen ditugu guk Berriatua, Mendexa eta inguruko mendiak gitxi gorabehera. Ikusgarria da mendi horien urek Elizburuko bailararen azpian zelako zuloak egin dituzten. Esaten ziguten bai, gure guraso mariñelek, urarekin kontuz ibili behar dela, urak indartsu jartzen badakiela,...

91 punto de topo egin ditugu gaur. 11etatik 6rak arte. Katarata eta barrurago joanda, ezkerretara zabaltzen diren meandro "puta mierda" tan ibili gara. Pisu intermedio bat ere topografiatu dugu (Lamiñak-ek 3 pisu ditu, eta ez 2!). Fondo fondoan, potxingotan arrastratuta ibili gara. Momento baten Rio Loco etorri zait burura. Baina Rio Loco kriston itxura izan arren, lasai, Rio Loco BAT bakarra dago.

Jon Ander, makina bat urtetan Esplorazioa egin gabe zegoen. Lana egin gabe zegoen. Ederra Desberdintasuna dagoela trabesia egiten ibiltzea Lamiñetan, turismoa egiten, kirola egiten, edo Topoa egitera joan.

50garren punto de topoan, potxingadak pasa eta gero, pazientzia beherantz zihoan. Gogoratu du Jon Anderrek desberdintasuna, guk bagenekien, eta berriro ber-gogoratu dugu. Segun zer egiten duzun Lamiñetan, paseo bat edo putada bat izan daiteke.

Eta gero, 91 punto topografiatu eta gero, sistematik zehar paseatzen zoazenean, konturatzen zara Zenbat Falta Zaizun, eta orduan konturatzen zara, kobazulo klasiko hau, zuri barrez ari zaizula...

Buffff zenbat falta dan... 4 sarrera egin ditugu jada Lamiñetara topoaren asuntoarekin, eta juxto uste dugu kobazulo laurden bat besterik ez dugula topografiatu.

Ez da brometan hartzeko sistema... 

Zerbaitegatik ditu ia 5 kilometro galeria...

Baina Jon Ander-ek, bere laguntza ezinbestekoagatik, ez digu eskatu ez zerbezarik, ez bazkaririk, ez gloriarik eta ez proiektu baten parte hartzeak sortzen duen satisfakzio pertsonalik.

"Txo, erakutzi bir doztazue nun azpixan ibili gazen, kuriosidadi dakat ta,..."

TOPOA erakustea bait da espeleologo baten lanaren rekonpensa bakarra, bere adikzioa asetzeko era bakarra...

2015/12/05

Atxarte II - Kurubijo: Aspaldiko partez!

Part: Santi, Gotzon, Josu, Unai, Iñaki, Martin



Aspaldiko partez! Betiko esplorazioetatik zertxobait aldatzearren, Kurubijora joan gara, hango inkognita batzuk argitzera. Galarregi esploratu eta gero, penuria berdinak egongo ote dira oraindik barruan? Hotzak eta hezetasunak jan egingo ote gaitue berriro? Kroll eta basic-ak ataskatzen jarraituko ote dute?

11:00 - Sarrera ixteko jarri genituen harriak eta hormigoi barrak kentzen gaude. Lezaren aireak inguruko belarrak mugitzen ditu. Putzuko soka han dago oraindik, eta urte eta erdi eta gero, sarrerako mosketoiak Aluminosis Nivel X-Treme dauka.

11:30 - Unai, Iñaki eta Martin fondorantza doaz esploratzen hastera. Helburua, fondoan dagoen kaos de blokes-a ondo aztertu, eta topografiatzea. Atzetik, Josu eta besteak paraboltak sartzen daude, eta leza reekipatzen. Taladroaren brokak lezan behera klink-klink-klink egin du eta leza erdi-paraboltizatuta geratu da.

12:15 - Fondoko salara heltzeko ez da "hainbeste" busti beharrik egon. Malabarismoak egiten dakienak, ez dauka busti beharrik; malabarismorik egiten ez dakienak, busti egin beharko du.

13:15 - Fondoko sala "castillo de naipes" naturala da. TetxoMovil, tetxua mugitu egiten bait da. Harri guztiak kili-kolo daude. Harri blokeen artean gorantza goaz, baina harri blokeak asko ikutu gabe. Ez dugu "kobazuloaren higadura azeleratu" nahi.

14:15 - Gotzon, Santi eta Josu heldu dira fondoko salara. Topografiatzen hasi gara. Goiko salan eskalada bat identifikatu dugu, 7 bat metro harri onean. Ezin dugu ikusi eskaladaren atzean jarraituko ote duen ala ez. Unai urduri dago, eta kontinuazioa bilatu nahian dabil edonon. Gatera Inmundo bat detektatu du. Norabide onean doala uste dugu, aire kristona dago!

17:00 - Momento Vip: Santik bere tapper-a atera du: gaztai idiazabala, espeteka, txokolatea, ogia,... Oooooooo!!!!!! Eta bueltan hasten gara lasai-lasai.

18:00 - "Popako Zulo" deitutako pasu famatuak bere fama irabazten jarraitzen du. Unaiek eta Santik elkar altxatu dute, eta besteek ere beren barreak bota dituzte. Lezan gora goaz, barrizalak inguratzen gaitu. Botinek txof-txof egiten dute lurrean. Aupa Mutilak!

18:45 - Penurijo-ko frakzionamenduak be barre batzuk atera dizkigu, Galarregiko entrenamenduak funtzionatu du, orain erreztxoago dago.

Kanpoan gaua da. Lainoa sartuta dago. Ibarretarantz zelaia gurutzatzean, zaldi batek rezibitzen gaitu iluntasunean.

Leza ganoraz reekipatuta utziko dugu paraboltekin, eta soka aterako dugu. Argi dago Atxarte II - Kurubijo ez dela utziko hain erraz amaitzen. Eta aire horrekin!!

Inoiz helduko ote gara Lamiñetara? Ze uste duzue?



2015/02/09

Pazientzia con la Zientzia 2

GROTTE DE ARMIÑA I, OU LE RÉSEAU SUPERIEUR DU SISTEME DE LAS LAMIÑAS

OTSAILAK 9: UNAI, IÑAKI.

Milloira gerturatu gara, pasaden astean Unaik abiaturiko proiektuarekin jarraitzeko (Lamiñen sistemako goiko galerien topografia burutzea).
Armiñatik sartu gara, eta pasaden astean Unai geldiarazi zuen estuasun osteko galeria eta sala topografiatu ostean (Flipantea jendea noraino heltzen den bere izena horman jartzeko!!!) pasaden astean heldu ziren punturaino joan gara FRE DUO modalitatean (a toda la ostia).

"Triosa" modo ahorron ipini eta lanera, emaitzak:

  1. Okabijoko aldeko urak batzen dituen errekastoa ikusi dugu. Fenomeno kuriosoa da berau, ikusten baita antzinan erreka potente bat izan behar zela, eta erreka hau ez dator Elizburu haranetik, iparraldetik baizik, beraz, a falta de mas datos, baliteke beste xurgapen gune bat aurkitu izatea, bertan egon daitezkeen zuloekin erlazionatuta.
  2. Laminadoreen aurretik dauden errekasto eta ur-aporte guztiak, Armiñaruntz bideratzen dira, mendebalderantz (hau da, ez doaz Lamiñen errekaren konexio aldera). Bide honetan Armiñako beheko nibela ureztatzen dabe (Lamiñen sistemako bigarren pisua) eta suposatzekoa da honen ostean beheko nibelera xurgatuko direla.
  3. Beste 3 aporte txiki daude Okabijokoaz aparte:
    1.  Laminadoreen aurretik.
    2. Konexioko kraterraren alboan agertzen den meandro estuan (aurrerago esplikatuko dut gauzatxo bat ... )
    3. kaiolen gelatik datorren beste aporte txiki bat.
  4. Sekulako haizea dago Lamiñetan, pasada bat da, batez ere afluentea igaro ostean.
  5. Lamiñen kobako sarreran sekulako kakanahaste trifostioa egin dute espeleologoek: Beti Goruntz taldearena izan daitekeen sigla bat alde batetik (4.0.2 B), G.E.V.-ek sinaturiko hurrengoa bestetik (ARMIÑA I II V G.E.V.) ematen du ez zirela argi jarri edo, eskerrikasko eta gorantziak sortu berri dizkiguzuen duden partetik.
Uste dut besterik ez...

Ah! bai, Goian azaldu dudan 3.2. puntuan meandro bat dator, errekasto bat ekarriz. Bertan sekulako haizea dago meandroan sartzen (Galeriatik meandrora sartzen) irteera batera doana argi eta garbi. Esto no es como cuando decimos que hay una brisa que mueve telarañas.. no. El sistema de las Lamiñas de Berriatua TIENE una salida expulsando aire. Estua da, baina nik uste dut aukera bat merezi duela!

Hurrengorako, errekan gora topografia lanak geratzen dira, eta gutxienez 2 leku daude pendiente:
  • azken gelako Josuren blokeen eskalada.
  • Azken ur aportea.

2014/10/14

Urdaibai: 1 - Lea Artibai: (???)













Part: Unai

Prospektadore on eta profesionalek egiten duten bezala, linterna BERRIRO kotxean ahaztu zait. Ez diot aire nabaririk igarri, baina harria botata 5 bat segundutan erortzen da behera.

Leza bat bihurtuko balitz, "Ibarretako Leza" deituko genioke. Koordenadak biharko katalogoan egongo dira, MG-XXX zenbakiarekin.

GORA ELIZBURUKO PIÑUDIAK ETA KLAUDIONEKO BOKADILOAK!!!! 

2014/06/06

Excursión a las Lamiñas (20-4-2014)

            Salida con los del ADES a la Lamiñas:
            Gotzon, Santi, Tuflo Dublang, y cinco chavales: Olatz, Kattalin, Antón, Telmo y Manda. Y yo Paneiham.
           


  La idea era enseñar a los chavales la super-aventura que es la espeleo. Y a Tuflo, que es espogggtman, y a la vejez quiere recuperar el tiempo golfeado.
            Repaso de la ropa que llevan: A Olatzito le toca el buzo de espeleo.
-          Aaaaggggg! ¡Yo eso no me pongo! ¡A mí no me saques fotos con esta pinta!...
Primer descubrimiento: no hay una ropa que siente bien. La espeleo no tiene glamour.
            Entramos por el río, y ya empezaron a flipar. La oscuridad, los cascos, un río subterráneo, las primeras formaciones…. Y ¡hay vida! ¡No son culebras! ¡Son anguilas!
            Gritos, carreras, mira esto, mira aquello, los machitos demostrando habilidades…. Juventud divino tesoro.
            Algunas paradas con la excusa de que les enseñamos algo, que si las galerías activas llevan agua, que si las fósiles son antiguos cauces… en realidad son paradas para que los viejos cojamos aire: la idea es que ellos lleguen muertos y nosotros todavía podamos disimular.
            Por el río se van mojando sin cautela. ¡Cuidaaaado, que eso pasa factuuuuura!
            Llegamos a la catarata. Escalada emocionante. Vamos haciendo una cadena de ascensión: los primeros ayudan a los siguientes, se impulsan, su calan unos a otros… Muy divertido.
            Gotzon y Santi nos dejan adelantarnos. Nos cuidan desde lejos.
            Desde la cascada, yo ya no conozco el camino, y vamos improvisando.  Cogemos la galería de la derecha, esa no es, la de la izquierda, esa tampoco parece, por arriba, por abajo,… Más o menos esto es el final.
            Empezamos a volver y llega Gotzon: los deberes mal hechos. Hay que volver y seguir por la galería correcta: otra vez para arriba.
            Los chavales se empiezan a emocionar con las grandes formaciones. Incluso cargan con un trozo de estalactita de cinco kilos, con la pretensión de llevársela a casa. A la vuelta ya se han dado cuenta de lo que cuesta llevarla, y la acaban dejando en su sitio.
            Esta vez ya hemos llegado hasta el final (más o menos, tampoco hay que ser fundamentalistas).
            Y volvemos con la idea de subir a las galerías fósiles. Bajamos la cascada con mogollón de cuidado, pero la calada es de impresión. ¡Cuidaaaado, que eso pasa factuuuuura!


            Llegamos al punto de conexión con las galerías superiores. Escalada con un poco de patio, las cuerdas para subir, salta aquí,… Ya se empieza a sentir el cansancio. El agua te ha comido el aguante. Te está pasando factuuuuura.
            Llegamos a la galería superior, y vemos las primeras formaciones guapas. El paisaje cambia por completo. Ahora hay barro seco, y montones de estalactitas pequeñas, grandes, finas, gordas, juntas, en línea, blancas, ¡excéntricas!
            Sesión de fotos delante del Belén. Gotzon les da una clase magistral sobre la formación de las estalactitas…
            Y ahora viene el laminador. ¿Por dónde? ¿A rastras? Al acojono se une el cansancio. Codos y rodillas marcados. Unos van haciendo el rodillo con lo que, además de codos y rodillas, les dolerá también el resto del cuerpo…. Superado.
            Las galerías cada vez más pequeñas. Escaladas, estrecheces, y la galería cada vez más pequeña. Otra escalada, y la galería cada vez más pequeña…
            Y llegamos al paso de conexión con la salida. Hay que entrar por el agujero inmundo, te metes en la gatera, te agarras a las cuerdas, te vas hacia la derecha lo más que puedas, y te dejas caer (¿a ciegas?) Sí, te dejas caer sin ver dónde: un acto de fe.
Los chavales empiezan a flipar. A uno se le atasca el casco, el otro no se ha ido hacia la derecha y no cabe…. Ojos como platos, respiración acelerada…. ¿Y la salida?
            Esperad que falta Tuflo, y no cabe por la gatera…Empuja, sube, baja, buf, no quepo, te ayudo, a la derecha….pof. La bola entró!
            Última galería. Últimas perdidas… y escala final.
-          Escuchad: hay que subir tranquilos, haciendo fuerza con los…. ¡esperad chavales! ¡que los pies…! Nada, nada, que sois jóvenes y no pesáis. Vosotros podéis subir con la fuerza de los brazos. Pero a ver cómo llegáis.
            Las chicas más comedidas:
-¡Yo eso no puedo subir!!!
-Tranquilas. Te apoyas aquí, haces la fuerza con los pies, y ¡hop!
Subieron estupendamente. Mucho mejor que los chavales.
            A la calle. Pasada de aventura. Barro hasta las cejas.
Y Gotzon avisa a la chavalería:
-          No os doy las fotos si no hacéis la crónica de la experiencia.
Hasta hoy. Estos no nos pagan la jubilación ni a tiros.
Cabrones….

            

2013/12/01

¿Pendiente en Lamiñak?

Gotzon, Idoia, Josu, Martín, Unai



 Comentábamos luego que no hay un buen momento para acabar un catálogo de cuevas, siempre te dará la impresión de que estás dejando atrás detalles vitales, que el catálogo no está completo. Pero de eso trata la espeleología, ¿no?, no llegar a saber si has desentrañado lo desconocido o si aún sigue siéndolo. Un par de horas antes, Unai hacía una escalada pendiente en Lamiñak (pendiente!, después de tantos años).  Y mientras Idoia lo aseguraba,  apoyado por los comentarios de ánimo de Gotzon, dejamos solo al escalador y nos fuimos a hacer fotos entre las sanguijuelas y las formaciones blancas. Después, Josu, Gotzon y yo decidimos investigar una lateral que sólo había sido hollada un par de veces. La entrada, casi secreta, nos llevó a un pequeño afluente del afluente. El barro parecía estratificado y había coladas lisas y redondas, como de bebé, y también estalactitas excéntricas. Pero, al final, la galería se sifonaba en una gatera cómoda de barro suave. Intentamos descubrir de dónde venía, pero el aire huía de nosotros por grietas y rendijas impenetrables. Al menos la topo está hecha, ahora habrá que ver qué dirección coge.  


Al volver, subimos hasta donde había llegado Unai. Miramos un par de gateras horizontales y verticales y Josu lo sustituyó para el último tramo. La fractura vertical abovedada se acababa allí (y Unai deprimido). No había galería para una nueva Lamiñak. Deshicimos todo con no tanto ánimo. Bueno, un misterio menos.



-------------------------------------------------------
Han goian, kolada erraldoiak egiten zuen repisatxo baten geunden zintzilik Martin eta Unai. Josu goian azkenengo "ez hain libre" zatia amaitzen zegoen. Lamiñen kobaren ber-esplorazioaren etorkizuna Josuk laister jarriko zuen azkenengo monty-an zegoen. 

Printzipiante-frakzionamentu hartan ideia geologikoak zebiltzaten airean. Unaiek, bere fantasia hidrologikoak konpartitzen zizkion Martini. Batzutan, Josuk "e! egin jaramon niri!!" batzuk soltatzen zizkion, anaia handiak burua galdu ez zezan estrato eta diaklasa freatiko artean. Baina Unairen geologiak huts egin zuen. Amaitu ziren Atxarte II-Kurubijoren denborak. Eskalatzen geunden Afluenteko gela erraldoi hura kobaren bi pisuren arteko konexioaren derrunbamentuari esker sortu zela zioen Unaiek, eta gela hortatik eskalatuz goiko pisu berrietara helduko ginela, Lamiñen Trabesia famatuko sektorean bezalaxe.

Tetxuari begira zegoen uneoro Unai, baina sabaia ez zen horizontaltzen, beharko lukeen bezala. Azkenean Josuk notizi txarra eman zuen: "txo Unai hau amaitxu einde!". Tetxua freatikoa zen, hau da, gela hura ez zen hundimentua. Errekaren galerian geunden oraindik, bakarrik sektore hontan handiagoa zela, besterik ez.

Gure gainean, 30 bat metro kareharri urgoniano konpakto zeharkatuz gora, Elizburuko baserrian "pastel vasco"ak prestatzen zeuden Gernikara eramateko. Eta Gernikarrak euren baserri azpian, txorizoak modura zintzilik, euren baserria kabituko litzatekeen sala batean zeuden. Manda huevos.

Gotzon eta Idoia jada kanpoan zeuden, baina Josuren pazientziari (nahiko egin du gaurkoz mutilak!) Unaiek buelta de tuerca bat eman nahi zion oraindik. "Txo guazen trabesixako konexiñoi dan lekure, aber han tetxu ikusteko zelaku dan!". Gotzon eta Idoia zain egonaraztearen prisak sartuta, erreka galeria nagusira heltzean, korrika hasi ginen uretan plisti plasta koban gora. Oso gauza surrealista, norbaitek ikusiko bagintu,... Lamiñak Krossa. Martinek ez zituen lamiñen kobak ezagutzen eta pozik zegoen, baina Josuren pazientziari bi Teleberri geratzen zitzaizkion.

Ezertarako izan zen dena baina. Kanporantzakoan, animoak goibel, afluentearen bidegurutzera heltzean aireak aurpegian eman zigun fuuu! Kanpoan 10 gradu inguru zeuden, eta Lamiñen Koba putzadaka zegoen. "Incredible". Afluenteak txupatzen du lamiñetako airea. Konexioren bat egon behar da kanpoaldetik ziur, hori korronte guztia sortzeko.

Baina bueno, triste jartzeak ez du merezi. Lamiñen kobak emango digu aukera gehiago, horretaz ziur gaude ADESen... 

2013/11/24

Afluenteko uretan bustitako Regaderak

Part: Josu, Unai, Petrus, Antua, Gotzon, Idoia

"Es que hay que estar como una regadera"



Oraingoan Lamiñetako Afluentearen fondoan dagoen eskalada bat ikustea da helburua, eta baita Afluenteari berari ere errepaso bat ematea, ez bait dago ondo begiratuta. Gotzonek aspaldi begiratu zuen eskalada bat en libre eginez, baina errepaso bat ematera joan gara, taladro eta sokaz horniturik. Afluentearen fondoan haizea dago, eta goraka doa, arrakala baten gora. Kanpora? Bereziko Leizera?

"Eske ibiltxen ga esaten, mendixe kargan dagonin ez dala koba aktibotara jun behar eta eztakitzer, eta gero hau egiten dogu" esan du LeaArtibaiko espeleozale batek. Hilabete osoan ez du Euskalerriak eguzkirik ikusi. Mendiak, koladorak bezala zulo guztietatik ur txorrotadaka daude. Lea Ibaiak Nilo ematen du eta Zuluetako erreka"txoak" panaderoaren furgoneta ere eramango luke Oletaraino harrapatu ezkero. Baina ez gara masokistak, ez. Afluentera joateko hau dela sasoirik hoberena konturatu gara, errekaren "aporte fecalak" ur korrontetan disolbatuta bait daude orain, eta ez dago usain txarrik ezta osasunerako arriskurik ere.


Lamiñetako Sistemaren Armiñako sarreran utzi ditugu kotxeak. Euria ez da gelditzen, eta ez da geldituko. Belarretan pilo bat kotxe pilatu ditugu, eta ez balira ezagutzen ditugun harri bloke batzuk egongo, kotxeak ere Armiñako arpean sartuko genituzke. Bestuario inprobisatua izan da gaurkoan Armiñako Harpe-Kantera-Intento-Zaharra.

Lamiñetako errekak ur korrontea dauka baina ez dago arriskurik. Polita da Lamiñen koba euritan ere. Errekaren galeriari ertzetatik ur aportetxoak agertzen zaizkio. Kalabaza batzuk txorrotadaka daude. Orain ikusi dugu nola egin diren kalabaza horiek.

Afluenteak bi sala eder ditu (handia da la ostia!), eta eskalada erraz bat dauka pendiente egiteko. Hasieran tetxu zapalekoa da afluentea, gero bertikala eta tetxo freatikoa, gero "lekutxo" bat dauka, eta gero koba aldatzen da eta Kurubijo Style bat hartzen du.



Idoia eta Josu a-pelo doaz, Gotzonek zulatutako neopreno bat dauka jantzita, Antuak bere SharkSkina eta Unaiek surfista neopreno berri bat. Pasotxu bajo bat dago, oso-oso bajua, eta oso-oso bustia pasa behar dena. Josu uiuiuika, Idoia jijijajaka, Unai etzanda uretan pasa-petate egiten (taladroa ez da busti behar!) eta Gotzon gure penuriei argazkiak ateratzen. Josuk neoprenorik gabe ez du hasieran pasua ikusi, eta rebelatu egin da: "txo hortik ezin leike pasa!, ni enu pasatea!"

EzinPasaPasua. Blog-a irakurtzen zauden irakurle hori, Ades-en bazabiltza speleo egiten, ganoraz egin itzazu gauzak, ze hemen fallo batik ere ez da parkatzen!

Fondoan, Kañoaren parean (kañoa horman dagoen zulo bat da eta erreka hortik irteten da, kaño batetik bezala), arrakala goian galtzen da. Unai eta Petrus fondo aldetik librean eskalatzen hasi dira eta igo dira 15 bat metro, eta Antua eta Josu pixkat atzerago eskalada bat egiten egon dira. Ez da suerterik egon. Argi dagoena da, airea gora doala eta Unai eta Petrusen leku aldean galtzen dela buru gainean arrakala bertikal estu batean. Posiblea? Bai, ez,...



Josuk sabaia jo du eskaladan errekaren gainean 25 bat metrora egonda. Topoaren arabera Elizburuko zelaietatik 20-30 metro beherago gaude. Tarteko galeriarik egoteko itxurarik ez dago, baina airea klarua da eta lekuren batetik pasatzen da.

EzinPasa Pasuaren paranoiak gure psikologiari gainez egin aurretik, edo Lekeitioaldean txingorrada bat jausten hasi aurretik (eta pasua sifonatu), irten egin gara. Josu hotzak hiltzen dago, eta Unai torpe eta epel, neoprenoari esker. Dena batera ere ezin da eduki.

Irteeran, Inguru Abenturako "Petra" gurutzatu dugu galerian bertan, 16 klienteri koba erakusten.

Atxurra itxita dago orain. Barroteak barruan daude, sarreratik oso gutxira. Bakoitza pentsatu nahi duena pentsatzeko libre da.

En otro orden de cosas, Unaiek goizeko 9etan Gorozikan, Orubixe aldeko baserritar baten laguntzarekin, Gozikako misterioetako bat argitu du: 

Bertakoek zioten "ZelaiKontranZegoanEtaNiTxikitxanSartuNitxanZulu" minazulo bat da eta lurrez itxita dago. Misterio bat gutxiago. Orain bakarrik Dunduneko Zulu geratzen da. Esistitzen bada edo. Ojala...

Toponimia aldetik, badirudi Mugi dagoen ingurua bertakoentzako Kanterak bezala deitzen dela. Mapa toponimikoan Mugi bezala ere agertzen denez, ba tambien aceptamos Mugi como nombre de cueva.

Bihar Mutrukura goaz erreka bat entzutera...



2013/11/03

Lamiñak, inkognita bat gitxiago



 

131103: Josu, Antua, Ritxar, Oier.

Hasierako plana (Aloza) egualdixangaittik baztartu, eta Lamiñen Sistemako (Berriatua) inkognita bat argitzera juan gara.

Ni haitzulo honetan galduta ibiltzen naiz. Ixa 5 km dakazen arren nik zati txikixa baiño ez dot ezagutzen, eta oso gatxa egitten jata bereiztia zer dagon begiratuta eta zer esploratzeka. Hala gabiz, lehenengo esploraziñuetatik 130 urtera, ondiok galerixa barrixak deskubritzen... Dakagun topografixia ondo eginda dagola dirudi, baiña egunen baten detalle gehixagokin egin biharko da ba... Igual orduan aklarauko naiz laberinto honetan; bittartian, bestien erremolkian juan eta listo.

Gaurkuan, Josuk eta Unaiek señalautako eskalada batera juan gara; erreka nagusixan gora, urjauzixa igo, galeria desfondauetatik zihar, aporte baten ostian, haize korrientia bapatian desagertzen dan puntuan. Telefonoz Gotzonekin komentau zeben, eta berak aspaldi begiratutako 30 metrotako trepada bat ete zan dudetan genguazen, baiña eskaladia egin eta gero ikusi dogu ezin dala leku bera izan. Izan be, express 2 eta reunixo bakarra nahikua izan dira bloke moltzo baten azpira allegatzeko; 10 metroko alturan asko jota, arrakala bat beherutzko norabidian jarraipen posible barik, eta haizerik ez; haize korriente leun-leuna goraka zoian, bloke txikixen artian desagertu arte.

Josun esanetan, pozik geratu da inkognita bat argittu dogulako; ni be pozik, eskalada artifiziala praktikau ahal izan dotelako bestien pazientzixiari esker. Antua eta Ritxar ez dakitt pozik ala triste egon diran, baiña ederto egon gara gero Epermendin udazkeneko eguzkittan. Ah, eta materixala garbittu dogu (errutina legez hartzeko asmuakin, bixamonetan Gotzon & Ciari marroirik ez lagatzeko). Koban ez dot kokorik topau, baiña Munarrittik etorrittako materialian (barautsen kaja baltzian) araknido zuri bat agertu jata; zalantzia, kobatik ala Santa Luziako lokaletik etorrittakua ete zan; potera sartu dot halan be, Carlosek argitzeko hori.

2013/09/23

LAMIÑAKO ESKURTSIÑOA


LAMIÑAKO URBEGIA

Koba honetara sartu ginenok: Gotzon, Maite, Nahia, Santi, Zutoia, Aitor, Pedri, Paule , Peru eta Goizalde.

Irailaren 15ean Lamiña kobara joan ginen urteko gure irteera egitera. Egia esan, urtean behin joaten gara, baina oso ondo pasatzen dugu eta merezi du  urtean behin baino ez bada ere, egitea.
Goizeko bederatzietan Santa Luziako lokalean geratu ginen guztiok elkartzeko. Denok batu ginenean, Oletarantz abiatu ginen jakin barik zer aurkituko genuen.Baina lehenengo gauza pendiente handiko aldatsa izan zen eta horren ostean,  erreka . Errekara  golpera sartzea ez zen gauza gozoa izan, baina behin sartuta , aurrera!
Ia ibilbide guztia erreka jarraitzea izan zen eta une batzuetan potzuak sakonagoak ziren;Hala ere, umeek izugarri disfrutatu zuten.

Guk egin genuen ibilaldiaren bukaerarantz ur jauzi txiki bat izan genuen eta bata besteari lagunduz, ur jauzitik gorantz egin  eta hor bai, busti-busti egin ginen.
Nahiko egin genuela pentsatu genuenean, buelta eman genuen umeentzat nahikoa zen eta. Leku beretik itzuli ginen eta konfiantza handiagorekin  ibili ginen, bagenekielako ez zegoela tarte esturik eta oso erosoa zela egin behar genuen bidea. Kobatik irtetean, batzuk gutxi bustita antza, edo arropak garbitu nahian, errekan bainatu ziren.

Eguerdirako kanpoan eta gosetuta gainera. Beraz, Gizaburuagako parkera joan ginen zerbait jatera. Eta hortxe bukatu zen gure goiza.
Eskerrik asko Gotzoni beti prest dagoelako gurekin urtero joateko.

DATORREN URTERARTE!