Urgitxi: segurtasuna eta argazkixak

 220213: Oskar F, Gotzon, Petrus, Oier.

Urgitxi (Gizaburuaga). Argazki kamara barrixa eta flashak probau bihar zirala eta, koba honen lehelengo zatixan erretratuak egittera sartu gara; bide batez, urtegixan gaiñeko sokak eta anklajiak aldatzeko aprobetxauta. Halako galerixa ederretan denporia bizkor pasatzen da, eta konturatu barik 6 ordu juan jakuz. Pose eta pose arteko itxaronaldixetan, bio lagiñak hartzeko aprobetxau dot; lehendik Carlosekin batera koba honen representaziño ona genkan. Gaur 3 ale baiño ez dittudaz jaso, 3rak Marmita Trampa ondoko gours baten: lehendik jasota genkan Echinogammarus bat, eta karabido txiki bat, eta sekulan ikusi bako koko arraro bat: masma buztandun txikixa, goursan fonduan oiñez zebixana. Azken honen argazki bat eingot, Carlosi lehen bait lehen bialtzeko. Bestalde, saguzar bi ikusi doguz, sarrerako galerixan bertan (lotan egon dira, baiña Rh. hipposideros itxuraz).

Helburu nagusixa ondo beteta geratu da: argazki ikusgarrixak eta soka seguruak. Egunen baten, puntan dagozen inkognitak begiratzia tokatzen danian, erabilliko dan azpiegitturia! Bestalde, kuebiak bisittarixak dittuala ikusi dogu: sarrerako katazulua pixkat nasaittu dabe, azpixa janda; eta barruan estalagmitaren bat apurtuta topau dogu...

Beste talde bat "al sur de Autzagane" ibilli da: Mandoian, Zaratamo aldian

Bost talderen jarduna

 

 210306: jente asko.

Gaur 5 taldetan banatuta jardun dogu: Aginaga (Martin U, Oskar E...), Lekubaso (Javi, Gotzon, Petrus, Antua...), Otoio (Xabi), Lamiñak (Urtzi & family) eta Urgitxi (Carlos Prieto, Oier).

Aginaga, agridulce. Lekubaso, agrio-satisfecho-agonico-perdido. Otoio, leza bat katalogorako eta explo pendiente. Lamiñetan, dibulgaziñua.

Urgitxiri buruz, sarreran susto bat: estuasuna ez ete dot pasauko??? Panikoaren psikologia, eta Carlos aurretik bialduta, erretiradako aukeria estudixauta, aurrera egin dot; eta arazorik  ez, ZORIONEZ! Quién te ha visto y quién te ve, Oier. Bueno. Hortik aurrera, begira hasi gara eta bigarren ustekabe bat. Ez nintzan gogoratzen kabuak behar dirazela! Lehelengo pasamanua ahal moduan pasau, eta bigarrenian (labanegi) geratu gara. Hortik kanporako tramuan, dana dala, laginketarako nahikua eta sobran izan dogu; nahiz eta gaurko objetibuetako baterako (Trichoniscoides breuili) erreka korrientia hobia izan. Hurrengorako. Dana dala, gure bilketatxua egin dogu (Zospeum, Oxychillus, Quaestus, Lithobius, ganba gorrixak...) eta ariketa pixka bat bebai (resalte puta hori!). Pozik beraz.

Urgitxi-Ezuneta, beste begi batzukin ikusitta

160917: Unai, Josu, Martin, Xabi, Gotzon, Antua, Oier.

Urgitxi-Ezuneta (Gizaburuaga) argazkixak, bideuak eta bloke arteko haizia ikuskatzera.

Allegau eta segiduan sorpresia: Urgitxi basarriko alabia etorri jaku, zabaldu barri dan leza baten barri emotera. Antua lesionauta zeguanez, bertara juan da eta hau da bere informia:

(...) Hundimiento del terreno con forma cilíndrica diámetro 2 m. Profundidad de 3 a 4 m. Sin continuidad. No es de catálogo. Sí tenerlo en cuenta por ver su evolución. Información de un vecino de Urgitxi de su apertura reciente.

XX bat beraz; edozelan be, eskerrak emon bihar detsagu Urgitxiko familixiari. Halako informaziñuak asko laguntzen gaittu!

Etxe atzeko kobazuluan “entorkatu” gara beraz, gutako birendako estraiñekotz; bestiondako plazerra izan da zulo eder hau barriro bisittatzia, eta –ai ama- hainbeste eta hainbeste inkognita dagozela identifikatzia. Izan be, oin dala 27 urte esplorau zanian karburua generabixan ondiok, eta argiztapen barrixakin goixan dagozen balkoiak eta aportiak ederto ikusten dira...

Fotografo/cineastei sakatuta (bestela aldia guztietan geratuko giñan, eurengaittik) errekia jarraittu dogu azken sifoian osteko formaziñuen geletaraiñok; gutako lau irudixak hartzera gora juan diran bittartian (aragonituak etabar), beste bi bloke arteko tximinixaraiñok juan gara, haizian jatorrixari ia trazarik hartzen gentsan ikustera. Ez dogu ezer argittu, baiña ni koko billa nebixala, intsektuen eta kanpoko marraskilluen arrastuak topau dittudaz; goittiko leizeren batetik jausittakuak ete? (kanpuan, mendixan, ez dogu halakorik ezagutzen...).

Bestiengana bueltau gara beraz; han goixan be haize pizkat dabil; trazadore olfatibo bat erabilli dogu, baiña ezin izan dogu haizian norabidiari buruz ezer ondorioztatu izan, goraka zoiala baiño ez...

Bueltatzerako orduan, foto/bideo irudi batzu hartu doguz, batez be galeria aktibuetan. Marmita-tranpan ez da iñor jauzi, nahiz eta arriskua egon (ur azaleko bits pelikulia), baiña Martin bere borondatez sartu da leporaiñok, oiñetako apoyorik ez topatziak emoten daben zirradia sentitziarren...

Bio aldetik, Martineri esker horman zebixan koko zuri bat harrapau dot (Tullbergiinae itxurakua); sifoi terminal inguruan Zospeum eta txirla txiki batzu; eta sarreratik hurre Lithobius pare bat; gours eta potzuetan Bathynella batzu ikusi dittudaz, baiña danak iges egin deste.

G52 Etxetxu II Amaitu Zaigu

Part: Martin, Unai, Josu, Idoia

Ez genuen nahi, baina amaitu zaigu. Pasadan astean, G52 Etxetxu II deitutako Urgitxiko errekaren "pintxazo"ari beste aukera bat eman genion. Ondo begiratu gabeko "Goiko Sektorea" errepasatzea eta topografiatzea zen helburua. Gauzak horrela, gela eder batetan eskalada eder bat identifikatu genuen.

Goian, sabaian, "pendant"ak ikusten ziren. Hau da, sabai bat zen, hau da, galeria bat zegoen.

Eta han joan gara, eta bai, galeria bat zegoen. 50 bat metro eman digu galeriak (metroa gora, metroa behera).

Ez gara gehiegi luzatuko kronikan, aurpegi luzearekin etxera joan behar izan dugu eta. Handia bai ematen zuen, baina azkenean ez zen horrenbesterako izan.

Josu eta Idoia eskalada egiten zeuden bitartean (nola ez, harri txarretan!), Unai Martini beste galeria guztiak erakustera joan da. Eta han, erreka galeriaren fondoan, han goian, kolada handi bat eskalatu eta gero, arkatz bat aurkitu genuen. Suposatuko dugu, Antuak eta Gotzonek hau topografiatu zutenean, topoa hemen amaitu zutela material faltagatik.

Eskaladak bere lanak izan ditu. TxofTxof egiten du mailuak koladan. Taladroak Prrrof. Baina bueno, kostata, eta Idoiaren hankara harri eder bat erorita (dena kili kolo baitzegoen), baina azkenean ezer pasa gabe, igo da bikotea gora.

Beste harri batek soka harrapatu du bide erdian dagoen estuasunean. Sorpresa txikiez beteta dago bizitza, eta sorpresa handiez espeleologia! Baina bueno, libratu dugu soka. Martin-ek, soka ebakitzeko harri eder bat baino hoberik ez dagoela pentsatu du.

Orain bai, ulertzen dugu zertarako den "nabaja". Ez, ez da txorizoa ebakitzeko.

Unai topo egiten auto-ikasten dabil. Goiko galerian txokolateatu dira topografiako gauzak. Guanteak jarri eta kendu. Distoa ez zikindu nahian zoratzen dabil, baina bueno egin du azkenean. Dena nahi du marraztu, baina arkatza eta paperaren egoerak horrenbesterako ez dute ematen.

Besteak bueltan zihoazen bitartean, Martin-i zain egoteko eskatu dio Unaiek, eta errekan gora abiatu da bakarrik ahaztu zaion meandro bat topografiatzera, "Topo en el Silencio" estiloan.

Orain, ez dakigu topoak errealitatea ondo isladatu duen...

UR-GITXI?? JODER!!

G-052a, aurkituta Etxetxu-Oxiñaten ondoan leize barria. Itxura ona euki ta han sartu gara. Sarrera iztua, betikolez. Gero, 40 mtako potzu bat! Behan, gela haundi bat eta ondoren, meandro polit bat... Errekatxoa gero, ta ur gehiago eramaten du. Ea Urgitxira eramaten gaitun! Derepente, blokeak; bloke asko, baina gaur gure eguna da. Pasatzen gara. Etxan egiten gara uretan eta azkenean paso iztu bat. Atzerantz egiten gaitu bateri. Ahal izan dogunak jarraitzen dugu eta halako batean EUREKA!! Erreka printzipala URGITXI alkartu egiten da gure aurrean. Atzean gelditu da lagun bat eta pentsatu dugu ez segitzea. Denok batera etorriko gara erreka nagusian bañatzeko JEJEJE!

G-048 - Barriro joan beharko gara...

Part.: Antua, Iñaki, Unai, Gotzon eta Josu



Igandean joatekoak ginen G-052ra, baina Antua, Ritxar, Oier eta ni (Josu), Unaien baimenarekin atzo sartu ginen, eta begibistako esplorazioa bukatu egin genuenez, gaurko, Gotzon eta Iñakirentzako ezer gutxi geratzen zen.

Gauzak horrela, erdi kastigatuta bezela, Antua eta ni, Gotzon-ekin barrena sartu gara topoa eta argazki batzuk ateratzera. Unai eta Iñaki ez zeuden bete betean eta prospektatzera joan dira.

Gauzak espero bezela egin ditugu. 220m inguruko garapena, 38m-tako sakonera sifoira arte, eta gela handiaren goiko aldea +1m sarrerarekiko. Datu hauek ez dute interes berezirik, hala ere, topografia egiteak, kobazuloa sakonki errepasatzeko aukera eman digu, gauzak horrela, hiru puntu utzi ditugu berriro joan eta argitzeko:

- Laminiturri gelaren aporte nagusia, ur-jauzi batetik dator. Honen gainean lehio batetik 4-5 metro galeria ikusten da, 1.5m x 1.5m sekzioarekin.

-  Ur gutxiagoko egunen batean, sifoira bueltatu behar gara. Agian, honen eskuineko aldean pasu bat egon daiteke.

- Haizeari jarraitu ezkero, kobazuloaren eskuineko meandroan gora, jarraipena dagoela dirudi:  librean egiteko eskalada bat, pare bat seguru sartuta. Jarraipenik baldin badu, tximenea honetatik izango da.

G-048, ez da kobazulo bat bereziki polita, baina leku oso interesgarrian aurkitzen da: Galarregi-Inubija-Urgitxi sarearen erdian. Eta puntu horretan agertzen den guztia da interesgarria. Bestalde, kobazuloak duen haizea nabaria da, eta ezin da bertan behera utzi. Udara aldera edo, berriro sartuko gara.

Puntu hauek "fitxatuta", kobazuloa desekipatu eta Ereñora joan gara jan, edan eta topoa begiratzera.

Modern Talking With Aragonitos And Fractures Txorreating in the Forest

Part: the Free Trio Talking (Oskar, Unai, Josu)

Batzuk sekula ez zutelako ikusi, beste batzuk kaos de blokes bat argitu nahi zutelako eta beste batzuk Gabonetako turroia bajatu nahi zutelako; gaur Urgitxiko fondora joan gara "Free Solo" estiloan (hobeto esanda Free Trio Talking estiloan). Hau da a toda ostia koban zehar eta txorradak esaten gelditu gabe.

Aulestin geratu gara hasierako kafea hartzeko. Pintxoak jan eta jan hasi gara, orduan Josuk esan duenerarte: "badakazue tortila pintxoik?"; eta tabernako andreak esan digu "bueno ez ez dakat baine eingotzuet bueltan zatozenerako, zuek hor koban kantzau eingo zaze eta, baine gero etorri e!"

Hemen ez dago sekreturik, Aulestin ere ezagutzen gaituzte, iada ez dago kamuflatzeko erarik. Normala, pasadan asteburuan espeleologo ejertzito bat sartu ginen eta bertara tabernara kafea hartzera...

Urgitxi baserriaren aurrean kristoren euri zaparrada eta Kantauriko haize ederra uyuyuyu-ak freskatzen. Baina bueno "Que somos, hombres?!" batzuk botata zarataka (baserriko txakurrak entzuteko erara) kobara abiatu gara. Urgitxi baserrikoek, beren baserriko aterpetik agurtu gaituzte barrez. Jakin badakite baserri atzean koba ikusgarri bat daukatela, baina nahiago dute beren baserriaren epela...

Ur pila dago (ez dakigu zergatik deitzen den Urgitxi), baina bueno, free trio tita. Meandroetan oposizioak egiten, eta marmitak eskibatzen, txipli txapla. Batzuetan plouf!, beste batzuetan Uuuuuuuuyuyuyuyu!!!, beste batzuetan iiiiiiiaaaaa!.

Ezunetako kobarekin konexio "konexiorik ez dagoela ematen duena" ere ikusi dugu. Horrek frogatzen du koba bati ertz guztiak ikusi behar zaizkiola!

Heldu gara sifoira, eta gero Satorraren Zulora (el paso del Topo). Koban sartu garenetik, geologia aldatzen joan da fraktura bertikal handi erraldoitik, gero tetxu horizontalera (Ezunetako bidegurutzea eta gero), eta amaitzeko aragonitoen gelara. Harria igeltsuarekin nahastuta dagoela dirudi. Ikusgarria da.

Unairi aragonitoak ikusten ia jatea ere ahaztu zaio. Ikusgarriak dira bai...

Kaos de blokesean gora eta bera ibili gara, ezker eta eskuma. Unai, Josu eta Oskar, bakoitza alde batetik. Handia da, eta galdu egin gara, azkenean ez genekien bidea ber-egiten geunden ala ez. Haizea gora doa bloke artetik, hori klaru dago. Baina goiko salaren batera? Edo leiza bat da? Klaro atera dugun gauza bakarra, hariren batekin etorri behar dela da, eta kearekin, jakiteko nora joan eta nondik ibili garen.

Buelta ere osti guztian egin dugu. Orain ez ditugu meandroak oposizioan pasatzen, ezta marmitak eskibatzen. Zertarako hainbeste txorrada, azkenean berdin berdin bustiko gara eta!

Urgitxiko urjauzian buzoak etabar garbitu ditugu, bazen sasoia! Eta gero tita Aulestira joan gara, tortila jatera, bestela etxekoandreak bronka botako digu eta, berak espreski prestatu eta gero!

Ba ote dago kobarik baserri honen atzean?

Urgitxin arrantzarik ez

Ia halakotxe bat noiz harrapatzen dogun. Irudixa: Humboldt Unibertsidadia

2012-XII-16: Niko, Oier.

Urgitxira, kokotan.

Pasa dan asteko botillia jasotzera eta barrixa ipintzera (sakontxuago, 0,50 metrotako sakoneran, atun zati batekin). Aste bi minimo lagakot oinguan. Izan be, ez dirudi botillan koko asko sartu diranik. Gaiñera hurrenguan tutu nasaixagua ipiñikot.

Bestalde, Carlosek azaldutako moduan (leku hezian, harri batzun onduan) pote alkoholduna lurperatu dogu, kokuak bertara jausteko. Ia zer moduz doian.

Pasa dan asteko saguzar bixak ez doguz ikusi.

Urgitxin peskan

Argazkiak.org | Urgitxin meriandan © cc-by-sa: ades

2012-XII-8: Niko, Oier.

Urgitxiko sarrerako sifoira, urpeko faunia harrapatzeko tranpia ipintzera. Nasia prestau dot 0,25 litrotako ur botilla bati tapoia errefresku-lasto batekin zeharkatuta (errezelua dakat ia ez dan estuegi izango), barruan txarri-okela zatixakin. Uran urteera-galerixarutz bialdu dogu buja batetik txintxilizk (5 litrotako ur-bidoi hutsa), 0,30 bat metrotako sondan, lehorrera kordino eta aingura batekin asegurauta (Kantauriko Begikua).

Niko pozik ibilli da, barruan meriandau dogu-eta. Saguzahar bi baiño ez doguz ikusi, hibernatzen. Sarrerako katazuluan meta bourneti. Aste pare baten bueltauko naiz erretiratzera, eta begiratuko dot hobeto.

Argazkiak.org | Urgitxin sarreran © cc-by-sa: ades

Ezuneta - Urgitxi trabesia

Part.: Bruce, Antua, Ritxar, Gotzon, Leire eta Josu
2012/07/15

Gaurko asmoa, Ezuneta - Urgitxiren trabesia egitea zen helburua. Bi kobazulo erabat desberdinak izanik, espeleologia egiteko aukera eskeitzen duen ibilibidea benetan

Ezuneta geologikoki meandro luze

bat besterik ez da, baina kobaren

sarrerak aurreikusten zuen bezela leku batzuetan estua izateko itxura zeukan. Eta baita izan ere! Pasabide beneta eztuak ditu!! Bestela galdetu Ritxar-i! Leku batzuetan alkantarilla bat da eta beste zenbaitetan mendro desfondatua ere bihurtzen da.

Esan bezela, oso entretenigarria den kobazulo bat, baina "operación bikini" eginda joateko horietakoa.

Seguruena, momenturik onenea kobazulo bien arteko konexioa da. Urgitxiren erdi bidean dagoen sifoian aurkitzen da bidegurutzea. Kobazulo estu batean egotetik, Urgitxiren galeria izugarrietara pasatzen gara.

Bidegurutze horretan bertan ere, Urgitxiren geomorfologiaren aldeketa argia ikusi dezakegu. Lehenego zatia (sarreratik - sifoira arte) arrakala/fraktura/diaklasa bertikal bat da. Batzuetan 20m-tik gorako altuerak hartzen ditu, eta hainbat kasutan, batez ere

goialdean, hainbat galeria txiki daude. Urgitxiren bigarren zatian ordea, estratu horizontaletatik igarotzen da, hainbat kasutan sabaitik eroritako bloke tartetik

pasa behar gara. Kasu honetan,

kobazuloaren bolumena nabari handiagoa da.Kobazuloan zehar hainbat kolada, zutabe eta aber ikusi ditzazkegu, baina bereziki aipatzekoak dira Urgitxiren bukaera bukaerako galerietan dauden Aragonitozko estalaktita zuriak.

Pena merezi duen trabesia dudarik gabe!

 Josu

Maiteder

Va por tí Simoneta.

¡Hay Maiteder! la que nos has liado hoy.

Maiteder, flamante (en todos los sentidos) espeleóloga del GAES de Bilbao, ha sido nuestra ilustre invitada. Teníamos la obligación de quedar bien e impresionarla así que decidimos ir a Sevilla a hacer una escalada en lo más alto. Con todos los trastos y determinación entramos por Iñubija, y claro, la entrada de Iñubija es de las que te incendian el cuerpo. Había que oírnos "esto son cuevas y no como las vuestras"; "para que veas lo sufridos y buenos que somos en el ADES. Todas las semanas explorando cuevas como estas"... Y Maiteder, calladita. A cada paso, su correspondiente batallita anexa. Entretenidos sí que íbamos -aunque Maiteder, como buena y educada invitada, seguía calladita- hasta que llegamos a la gatera anterior al paso del gato y... ¡sorpresa! La gatera, con las últimas lluvias caídas, se encuentra parcialmente anegada y chocolateada ¡Menudo marrón! Ejem... "puesss, yo por mi iría pero es que luego, mojados; embarrados... y escalando en Sevilla, igual vamos (váis) a sufrir en exceso... mejor lo dejamos para otro día" . Todo nuestro valor diluido en cuatro metros de chocolate. Vuelta, y ahora sí, todos calladitos. Llegamos a la encrucijada con el meandro Maleerreka y a un irresponsable no se le ocurre mejor idea que comentar que es posible hacer la travesía. Y claro, Simoneta -que hoy también se muestra especialmente inspirada- ha sido oir eso y arrastrarnos a todos por Maleerreka ¡Qué hay mucho barro, se oye decir! Es igual, somos del ADES. Un poco de épica y finalmente nos vemos todos en la calle. Son las tres de la tarde y nuestro orgullo; nuestros buzos; nuestra moral... está por el suelo, muy embarrado, por cierto. Esto no puede quedar así. Un último intento por recuperar lo perdido ante Maiteder ¡Podemos hacer la travesía Ezuneta-Urgitxi!!!! ¡Eeehhh!!! Ahí sí que se va a enterar Maiteder de las cuevas que explora el ADES. A ver quien se atreve a decir "no" a la propuesta -algún amago ha habido-.

Llegamos a la ¿¿entrada?? de Ezuneta. Nos escurrimos. Tobogán de agua; primer paso con el agua entrando por el cuello y saliendo por las botas; estrecheces que te conducen directamente a sumergirte en las pozas; estrechez con la oreja metida en el agua; la alcantarilla (de las de verdad, no como otras)... y Simoneta ¡feliz! ¡Qué bonito! El resto, Maiteder incluida, a callar (como mucho un entre-dientes, puesss sí). Llegamos a la confluencia con Urgitxi. Y aquí, por lo menos, y aunque hay "mucha-agua", y algunos tiritamos, todos coincidimos en que realmente es muy guapo. La salida está más próxima y lo que queda de cueva es cualquier cosa menos irrelevante. Salimos y con la ducha en la presa, damos nuestra última muestra de valor. ¡Maiteder! Así somos los del ADES, y así son las cuevas que exploramos.

Ciertamente, un expléndido día. Gracias por todo Maiteder y por favor, vuelve.

JEJE, esta crónica, que puede parecer un "poco exagerada", os puedo asegurar que por lo menos el que escribe, si hoy no hubiera venido Maiteder, ni por el forro hubiera salido por Maleerreka, y desde luego, de ninguna de las maneras a continuación hubiera entrado por Ezuneta... Y sin embargo, al final se lo ha pasado en grande.

Urgitxiko azken sifoian

10-III-28: Antoine, Richard, Gotzon, Idoia, Oier.

Urgitxiko azken sifoia buzeatzera. Jente gehixago egotia espero genduan, baiña zeozelan moldau gara materixal guztia hara eruateko. Alperdoko kobazulo txiki eta gatxian hainbeste jardunaldi egin eta gero, eskertzen da tarteka kilometrotako galerixa zabaletan galtzia, bolumen haundixen “dosis” hori hartzeko. Ez neban ezagutzen sifoia, nahiz eta koliflorien gelatik bertan egon. 7-8 metro behera egin dau urpekarixak, eta saiakera gehixago egin biharko dira. Gaiñera hantxe bertan tximinixa bat dago errebisatzeko (pistolen zona azpikua) eta sifoia pasau ezkeriok be, ba dakigu ze puntotan desobstruidu biharko dan.

URGITXIKO BISITA

Urgitxiko koba (Gizaburuaga): Gotzon, Roberto Oar, Santi. Bueltatxo polita. Ohikoa dan legez, errekan zehar bustialdi ederra hartuta ibili gara, baina geraune luzerik ez bada egiten ez da hotzik igarotzen.
Itxura batean, saguzarrak sartzen be hasi dira koba honetara, sarrerako katazuloa zabaldu zanetik. Ez dogu saguzarrik ikusi baina bai haien gorotzak hasierako galerian.
Aragonitozko formazio ikusgarriak dagozan azken gelaraino heldu ondoren argazki batzuk atara doguz. Sinistu egin behar da zelan topatu eben Gotzon eta Petrusek azken galeria hau, ia ezer susmatzen ez zan tokian lurra kentzen aritu ondoren. Gogoa behar da gero! Halan da guztiz be aleginak guztiz merezi eban ondoren halako aretoa aurkitzeko. Itzela!

Inpernuk, zerurako itxurako ati zabaltzen dotzunin (Ezuneta-Urgitxi)

08-XI-1: Bikain, Gotzon, Urtza, Oier.
(Oier's bertsion)

Ezuneta-Urgitxi trabesixia. Sartziakin batera, Ezunetako tramuan ederrakin harrittu gara; ur ranpia; korriente bizixa eta katazulo erdi-inundauen inguruko berreraikitze formak. Eta halako baten... arrakala estua. Bikain eta bixok putak pasau doguz, nerbixuak tenplatzeko ariketan. Geroko meandro ikusgarrixa, eta alkantarilla bildurgarrixa, ahua urpian eta begi-surrak justo justo agerixan. Urgitxiko tramora helduta, faltan bota doguz rafting egitteko txalupak; “korputzing” egiñaz aprobetxau dogu eurixekin hazittako ur korrientia. Argazki batzu egin doguz bebai, eta lurrunak aprobetxauta Domusantu egunerako giro egokixa emon detsegu: “Walpurgis Grötte”, edo “Vampiruen Koba” izena be ipiñi leikixo, irudixak ikusitta.

Bestalde, gutaz aparte jente gehixago ibilli dana egiaztatu dogu, honek dakan poz/kezka sentimentu kontrajarrixekin. “Marmita trampan” formaziño prozesua be ikusteko aukeria izan dogu, korrientiakin bertan gertatzen dan turbulentzixia bertatik bertara ikusitta. Eta azkenik, Urgitxiko urjauzixan presiño ikaragarrixan pian garbittu dogu materixala; nik ez dakitt monua iñoiz hain garbixa etara doten...

INPERNUK, ZERURAKO ITXURAKO ATI ZABALTZEN DOTZUNIN

Bixi gaz behintzat, eta ez da gitxi. gañea holakutan pasaten dan modun, bixi esperintzixa gogor bañe baleko handi bategaz. "hil edo gogortu" jitanun modun, eta hil ez gazenez...........eta oingun gaxotu bez (trakamailen modun) ba pentsa biko dou gogortu ein nazela. Eta nik uste dot baietz.

Oierrek trabesixin nondik norakuk ondo eta "objetiboki " azaldu dotxuz, bañe, han lau subjeto egon ginan eta idazten dabilen subjeto honek pasatako kalamidadik benetan di subjetibuk, bestelan, ezetz pasa, nik han pasatako danak! danak, bañe danak batea.

Txikitxaz, "negar da barre kaka berde " esaten gendun eta zain naz noiz eingo, ze kolore dakarren ikusteko, exan be, pasatako tuku-tukuaz, eta inpernuko koban hainbeste kaka ein eta gero, pixkateako hutsik geratu nittan; ikusteko beraz.

Ospe handiko trabesixako prest. hasierako sentsaziñoik ez zin onenak bañe aspaldixan oitturak(txarto oittu be, atxitxe!) aldatzen genbizenez, "ganorazko espeleologixi " tokaten zan atzo.
Kotxik eta matexala antolatu, sarreran modelo biharrak ein, eta botadun katu baño pozaua barrure!! Isurbide edo urzulo politte benetan, zoragarrixei akaso. Lelengo 50 metruk paregabik diz. zelan dun ure berutz, harrixe gasta gasta ein de, tobaganin berutz busti arren pozarren ein genun. Lelengo klasi hortxe hartu neban, modeluk eta jakingo dabe bañe argazki politx baten urtetearren popi hainbeste busti biarra.........eta atzanin modeloz aldatzeko gañea!

Laster hasi ginan, pixkanaka bustitxen; tanta batzuk eskun, beste pixkat hanketatik......ai ai ai! kolkutik be bai!! nahi ez bustitxe, hasi aurretik dardaraka, eta gero ixe sifoi batetik pasa bir exateko! zotz! jakin baneban toboganin behintzat gexa gozako neban. ezta atzea juteik, baguz aurrea, hotzak dardaraka daneako, baine baguz, noizarte? ba ez atzea, ez aurrea "mini trakamailen " geldittu arte. Bi paso daz, goittik behatu, ufff!! motza bañe estu benetan. Atxitxe beheittik dunez, harei segike errezaua jungo nazelakun neu be bertotik. mile bidar entzun neban "holan ez. behittik. uretatik. baja. ein kasu. trankilddu. hartu arnasi. deskantza pixkat. holan bai, ondo. atzea. aurrea. gora gerrixe. behera sorbaldak. hankakin lagundu. animo. ahal dozu. baietz, sartzen zazela, trankil egoteko. erreza dala. baietz, sartzen zazela. bueno nahi bazu arnesa kendu. bai, arnesa dakazu traba etten. ondo. baietz, bera dala. etteko kasu ba, joe, lasai, ez ata zarataik, trankilddu, ixe aia zaz eta. emon eskuk. bañe hankakin inddarra be ein. ixe ein dou. ondo, urten kendu arnesa eta etorri osteabe" BENETAKO INPERNU, BENETAKO MISERIXI, BENETAKO MALKUK! BENETAKO KALAMIDADIK, BENETAKO INPOTENTZIXI!! kaka, ustela, ixebeza, inddarrik baiku, debile, tontu, bobu, buru gogorra, golfu eta bai neuk danan errudun, ez dot merezi ixe!! neu naz dana, abile, jatorra, eta argixe kendute beste dana.

Horrek pentsamendu danak, zorionez, ez douz bixitxan hainbestetan sufriduten, bañe gertaten danin.............kristonak eta bi pasaten douz. Atzeaka urten (hain errez ez gaztan ein) eta kanpoa urteti be pasa gaztan (lasai, masoki naz, eztot hain errez lagako espeleologixi), ze gañea, hotzak dardaraka neuan. Ezinttasun horrettek erakusten dozku, batetik naturin aurrin kaka gazela, organiku bai, bañe kaka; eta bestetik pertsonik barrun dakauen alde humano, sano, laguntzaile eta onena zein dan. negar malkuk horrettek sentimendu danak alkarreaz nahastin neukazelako (estutasunattik be bai) urten dozten, eta animuk bebai, hiru lagun asko, dana exan leikelako hamen bixitxan. hainbeste fama, hainbeste itxurakeri ez douzelako bir bixitxeko. orduntxe akordaten zaz osteabe, albun dakazuzenak zenbatearteko inportantik dizen. pentsa bestelan, bixi iraupenan testuingurutik kanpo, gaurko mundo super moderno honetan zeinek lagundukoztan horretan momentutan.
horretxeatxik (beste hamaike arrazoi gexaua be badaz) ez dot lagako espeleo ettiai, badaielako, miserixa handixauak pasaten hasten banaz be, jungo nazen pertsonak lagundu eingo doztela, tuku tukutik, estutasunetik urteten, eta pertsona gogorraua, sanuaua eta hobi etten, bixitxi baloraten eta lagunan adiskidetasune zainddu bir dela akorda arazten.

Filosofixaten segidute, esan bir dot, ba, mozkor batek kotxiaz zapaldute hiltxi baño, naxa dotela inguruk laguntzen dakatela hiltxi, euran laguntasune, berotasune eta balore positibo on danak (inpotentzi sentimendukin nahastin) barro barrun dakatela. dana dala, eta kriston taldi dalako hau, ez gaz hain erraz hilko, ez behintzat "ama, atte eta attitte" edo lengusu karnalen bat albun dakauen bittartin.

Eta bueno, atzanin, auskalo zenbat denbora eta gero, arnesa kendu eta gero, lortu genun handik pasati. Aitorpen bat ein bir dot; "Atte" be hain errez ez zala pasa ikustik morala eta poza emon doztan, erru edo kulpa danak neurik be ez zinela ikusi nebalako. atzo, fin fin ibili ez arren, leku errezena be ez zalako.
Hori pasa eta pare bat ordutan ondioik urteteko goguk besteik ez neukan; pultsasiñoik goxan eta hotza barrurarte sartute. aurrez deskribidutako errepikapen txiki bat osteabe euki neban, oingun, esploraten genbizenin. zorionez eta besteik merezi exan baneban be (holakutan paperak eta nerbixuk galdu etten dotxuaz) Urtzak abandona biharrin anima eta lagundute, nahiko arin desobstruiu nittan. uff!! "guazen ja, jan eta ostixak, kalea ja" neukan burun, geroz eta gexaua.
bañe, inpernu danak euran zeru gordeten dabenez ( bixen bittartin bi erorketa. baten 3-4 metrotik eta eskerrak ixe ez zala pasa eta besti neuri, bi metroko tobogan entretenigarri baten basatza) atzanin kirol modalidade barri bat exan leikena praktikateko aukeri euki genun. "zeinek belaun gexaua gozatu" eztai olinpiadetako onartu daben, bañe kobazuloko erreki ixe topea dunin, gorputze bertan bera lagaten juti.................inoiz entzun baiku de behintzat. Inubija-ko erreki zenbat hasten dan pasada bat da. oin, zelako politte exan zan amaieri, errekiai segidute, belaunetako batzuk hartu, argazkixak ata, jiji eta jaja. zeinek esango doztan niri estutasunin neuanin, osteabe barre eingo nebanik koban bertan.

Gainea, Urgitxitik (gitxi??) urten aurreko metrutan pasa manotatik eta sokan gora eta, berotzeko aukeri euki genun. joe!! hamen be, errekan arnesa ezin jantzitxe, dardaraka..............eskerrikasko Urtza osteabe, ze nik atzo ez neban asmako neure ixena esaten bez. jejejeje! eta rapelateko dinamiku Gotzon?? kristona e? eskerrak sokan entrenaten gabizen eta iseitte gelditzeko beste inddar geldittu gaztan. ai ene!!

Azkanengo katu zulun (zelako desobstruziñoi biharra!) 40 metro goraka...................eta bai!!! txilixo handi batek urten arte, egun argixe! kanpun naz! lortu dot! bixik naz!!

Eta ordun bai, ur jauzi paregabe baten bainu hartu, bittartin garbittu eta kotxea erropa garbi, siku eta epelak jaztea. kalorixa batzuk sartu, destenpli kentzeko deskafeinau bero-bero bat hartu eta tenplaute etxea.

pd. eskerrikasko beste egun paregabe bateattik. batzuk bixitxan dana diruattik etten dabe eta beste batzuk dana gustaten gakoelako etten dabe.

pd.2. Nikola ezautzi plazer bat exan zan. zelako ume politx eta alaixe.

Urgitxin... "luz y topógrafos"!!!

071215: Mariano, Irati, Bikain, X jauna eta Oier.

Urgitxiko zulora, “Idoian galerixen” azkenengo partia topografiatzera. Bide batez, “kolifloren gelan” argazkixak etaratzera. Dana ondo egin dogu, eta gurekin sartu diran barri bixak oso ondo ibiltziaz gain, laguntzen ibilli dira. 6 ordu ta erdi inguru egin dogu, gitxi ez eta asko bez; aste biko atsedenaldixan ostian martxia barriro hasteko egokixa.

Etxetxu edo Osiñetako Lezia

070922: X jauna, Oier.

Helburua: Osiñeta/Etxetxuko lezia bisittatu eta bertikalak praktikatzia.

Zulo espektakularra. Itxura basatikua da, baiña hain gatxa bez sartzeko. Era berian, arrisku mailla egokixa daka ikasliendako: potzu sakonak, kakalarri pizkat emoteko morokuak, baiña teknikoki errezak. Horregaittik, pentsatu dogu bertan “espeleologia eskola” moroko bat prestau leikiala, material inoxidable iraunkorrakin preparauta. Izan be, berton erreskate praktikak egitten dira be eta paso batzutan 6 edo 7 spit desberdin dagoz sartuta nahikua modu txapuzeruan; ondo prestau ezkero, ez da gehixago apurtu biharko.

Honduan, Urgitxiko errekia eta sifoi turbixuak. Dzanga sartzeko gogua emoten zeban, ia enpalmia agertzen dan. Lokatz eta sedimento asko harri gaiñetan, X jaunak diño ur nibela asko igotzen dalako (bildurgarrixa izango da halakuetan!).

Hurrenguan ia Igor eta Txomorrokin etortzen naizen, behin praktikau eta gero. Bide sekundarixuak ezagutzeko eta gatera bat exploratzeko geratu jataz.

Etxetxu zalakuan, eta juateruzkuan gizon batekin berbetan esan desku paraje horrek “Osiñeta” dakala izena, eta antxiñan galautsa botata ikusi zebela Urgitxittik urtetzen zala. Galauts tonelada bat botako zeben orraittiok, errekaraiñok allegatzeko!