Iñubija "pintxatu" nahixan

071124:

15.00, Oier. Ispasterko Solarte auzuan prospekziñua.

Auzotarren azalpenei jarraittuta (Etxetxuko Mario), Esmeritua eta Otaegi basarrixen onduan ei dagozen leze bana lokalizatzera noia.

Esmeritua basarri onduan, marga eta kareharrixan arteko kontaktua dago. Aldapan behera, zelai azpixan (marga) ura doia eta 3-4 lekutan lurra azpittik janda eta desplomauta dago (ura entzutzen da). Zelai barrenian, poto bat dago eta bere honduan azken desplome bat dago, haundiña. Zelai guztiko ura hartzen daben hobi edo sumiderua dirudi; gaur 3-4 litro segunduko aportia zekan baiña dana xurgatzen zeban (ura pizkat estankatu eta gero). Nere ustez, exploraziñuandako alde negatibua ur asko dagola da, ez dirudi hortik sartzia komodua izango danik; alde positibua, ostera, ur asko xurgatzeko kapazidadia da: tamaiñu respetableko pasabide bat agertu leike.

Otaegi basarri inguruan be ibilli naiz, baiña ez dot ezer topau, ezta iñor be galdetzeko.

Bide batez, Iñubijatik pasau naiz sarrerako sokia kendu eta bigarrena pizkat igotzeko, uretan ez deixan egon.

Kronika txiki hau blogian jarriko dot irudiz osatuta; ez dakitt X jaunak aste bi itxain ahal izango daben handik buelta bat egin barik...

Lamiñetatik Armiñara trabesian

071124:

10.00, X jauna eta Oier. Ondarruko erakusketan apuntautakuekin Lamiñetara exkurtsiñua.

15 lagun juntau gara: arkeologua, artisaua, fosilzalia, submarinistia... talde espeleorenazentista honekin Elizburuko hobixen sistematik pasio politta egin dogu: Lamiñen Zulotik sartu, eta sektore aktibuan zihar ur-jauziraiñok allegau gara; batzu aurreratxuago bebai. Gero atzera errekan behera, goiko galerixa fosillen desplome batetik “goiko pisora” igo dogu, eta bertako berreraiketa-formakuntza ikusgarrixen artian, Armiñako ahotik urten arte segidu dogu. Askori geratu jako gogua, begiratu barik geratu diran bidegurutze misteriotsuetan gora segitzeko. Badakixe gure atiak zabalik dakezela, eta gure materixala danon eskura dagola. Lurpeko mundu ezezaguna deskubritzeko abentura honetan, gaur plazer bat izan da zuen gidarixak izatia.

Iñubija eta Osiñeta/Etxetxu kobak mapa gaiñian

071110: X jauna, Oier.

Baiñu epela hartu, 4 erropa geruza jantzi eta salda bero katillua eran eta gero, hamen dator gaurko kronikia. Printzipioz jente talde haundixa etortzekuak bagiñan be, Iñubijako galerixa inundauak topografiatzian plana ezagutziakin batera taldekide askok “membrillitis aguda” atake bat izan dabe azken momentuan, eta lagun bi juan gara bakarrik.

Amildegiko Katazulorarte erropa normalaz, eta han jantzi neoprenua eta... al agua patos! Hasieran orru pare bat bota, baiña azken teknologixako klimatizadore organikuekin, hotza igarri bez. Gure hombre-ranak pasa dan astian allegatutako puntora juan gara bixok, errekan behera, eta marmita/sifoi sakon baten ostian ez dogu jarraibiderik topau, lokatz aldapa goiko katazulo bittan. Dardara baten, korrikan errekan gora juan gara hango sifoiraiñok topografiatzeko. Nuestro gozo en dos pozos sifonados. Hala eta guzti be, pare bat lekutan eskaladak egin bihar dira eta izan leike handik sifoiak gaiñetik pasau ahal izatia.

Egun miserable honi amaieria emoteko, sarrerako potzuan gora X jaunak sokia 10 bat metrotara jaso dau (nahi barik, nahiko neuke pentsau) eta nahikua atzetik zoianez Oier beheian zain egon bihar izan da X bere faltiakin konturatu eta bere billa bueltau arte. Hipotermia zorixan, 8.30etan urten da azkenian. Dar-dar-dar.

Erreka printzipala barriro agertu (Iñubija I)

071103: Gerardo, Campi, X jauna, Igor, Oier

Iñubijan esploraziñuan. Aurreko egunetan egindako topografixiak ez zeban jarraipenerako esperantza haundirik emoten. Iñubijako superfizieko amildegixan fallan genguazen (Amildegiko Katazulua) eta amildegixan barruan entzutzen zan erreka txikixa afluentetzat genduan.

Ekipo bi egin doguz. X jauna eta Gerardo “Goierriko Trenbideko Tunelian” geratu dira, afluente baten topografixia egitten (Kristalezko Errekia). Campi, Igor eta Oier Amildegiko Katazulora jarraittu dogu, jaitsiera bat instalatzeko. Beheian ezer topatzeko esperantza haundirik ez genkanez, instalakuntza probisional batekin jaitsi gara baiña... ¡sorpresa! Gure ustez afluentia zana, Urgitxiko erreka printzipala izan da: 2x15 metrotako galerixa nasai bat, inundauta. Errekan gora eta errekan behera 200 bat metro egin doguz bide nagusittik, estuasun barik. Hortik aurrera, bidia konplikatzen zalako hurrengo egunerako laga dogu. Gaiñera, horma altuetan gora eskaladaz esploratzeko moduko hainbeste leku geratu dira begiratzeko.

Vivac puntu bat geratu da Merianda Lekuan.

Prospección por iñubija

Se realiza un recorrido por las inmediaciones de la cueva de Iñubija. Se toman en el exterior una serie de puntos con el GPS con el objeto de demarcar el contacto de la caliza con el resto de materiales no karstificables. Realizada esta labor y pasados los puntos al mapa correspondiente, se observa con claridad que la galería principal de la cueva se abre siguiendo justo el contacto normal existente. El punto final de la galería principal coincide con una falla normal, como ya habíamos intuido en la morfología interior de la cueva. Esta circunstancia nos puede causar serios problemas para poder dar con la continuación física del recorrido de la cueva. Por otra parte se intuye tambien en el exterior el recorrido subterráneo del meandro lateral explorado la semana anterior al coincidir con un poco desarrolado barranco. La gran incognita que no se ha podido resolver es saber cual puede ser la dirección del curso de agua que circula por la base del meandro y que aun está pendiente de ser explorado. El pozo que quedó sin bajar y por cuya base circula el aporte de agua, coincide exactamente con uno de los extremos de la falla que corta a la galería principal. La exploración de esta incógnita se presenta interesante pero ciertamente no invita demasiado al optimismo. Por otro lado se constata la muy improbable circunstancia de que la cueva de Iñubija pueda contar en este momento con otra boca de entrada ya que en el recorrido realizado no se ha localizado ningún punto por el que se intuya se pueda acceder al interior de la cueva. Esto puede ser una buena noticia dado que de ser así, la fuerte corriente de aire que circula por las galerías de la cueva invitan a pensar que éstas puedan ser numerosas. Las próximas exploraciones irán despejando las siempre bien recibidas incógnitas.

Soldau-Atxian prospekziñuan

071027: Oier

Otoixon, Ispaster aldeko Soldau-Atxa partian prospekziñuan. Leza bi lokalizauta:

• Soldau-atxa: atxa bera eta mendi printzipala banatzen daben arrakalia, 15 metro sakon, 70 luze eta 4 zabalekua. Bloke haundiz tapauta dago eta euren artian jaisten da. 15 metroko sakoneran pasillo luze bat dago, Mendebaldeko ertzian leza baten amaitzen dana. Ez dirudi oso sakona, baiña soka barik ezin da jaitsi.
• Antena azpikua: pista ertz-ertzian dago, antenatik behera juanda 20 metrora. Ez dirudi sakona, baiña lehelengo jaitsieriak ba dakaz 6 bat metro eta sokia bihar da.

Lamiñetara exkurtsiñoa

Urriaren, 21era 2007en. Lamiñetara exkurtsiñoa. Ni, Mikel Aranzabal eta nire lagun, Jon Galdiz, eta nire aita, kobazulo misteriotzu batera joan ginen ikustera. Koba hori, Lekition zegoen Gernikatik ordu erdira. Heldu ginenean bideari jarraitu genion. Kobazuloko uraren barruan angila piloak zeuden eta guk argazkiak atara genizkien. Argazkia atara hondoren bideari jarraitu genion ur-jausi batera heldu arte. Eta han ere argazkiak atara genituen. Bi ordu pasa eta gero beste bide bati jarraitu genion eta eskalatu egin behar zen. Bidaia oso polita egin eta gero zarrerantz joan ginen etxera joateko. Eta azkenean horrela ikusi genuen nik eta nire lagunek kobazulo misteriotsu hori.