Urrikobasoko Lezandixa: Josu Granjaren argazkixak

EGUNERAKETA: hona egun horretako emaitzia.

170409: Josu Granja, Unai eta Josu Zeberio, Idoia, Ibon, Maiteder, Pedro, Oier.

Urrikobasoko Lezandira (Itxina). Helburua: sarrerako gelako eta lehelengo bolumen haundixetako argazkixak hartzia. Leza legendario hau, Jose Mari Olabarria Lexardiko artzaiñak erakutsi zetsan GEV-ekuei 1959an; haren esploraziñua 1962 arte luzatu zan. Sarrera espektakularra daka benetan, goittik behera laja extraplomatu batetik jaitsitta, eta behetik gora zatozela (gauzak begiratzeko denpora gehixagokon) ondiok ikusgarrixagua da. Beheko gela erraldoietatik dagon ikuspegixa be apartekua da, eta hain zuzen be ikuspegi hori izan da Josuk bere objetibuakin harrapau nahi izan dabena. Emaitzak, datozen egunetan.

Hurrengoan, gehiago

AGIRI-ADES elkartzen gara urtero Sta. Eufemian, egun zoragarri on bat ospatzeko, aurton GAES taldeko lagunekin.
Kobak eta arkeologiak izten protagonismoa senide da laguneei.
Larunbatan, Laminazeko eta Atxurrako ibitaldi bat egin genuen txikitxoekin, gurasoak urtero zorakeri egiten duena. Gaua luzatzen da, su on baten ondoan janari hobeagoaz.
Igande goizean -gaizo dagozen- batzuk Lezate kobara doaz gozea egiten. Azkenean, jaia nagusi egiten da ordu batzutan bakoitza bere istorioak kontatzen hobeto sartzen da janari eta edari on batzukin.
Eskerrak denoi parte hartu duzuelako eta ea ikusten ba gara denok datorren urtean.

Lezaten pasiuan, Santa Eufemian fafuan.

10-X-3: Lezaten pasiuan, Santa Eufemian fafuan.

Goizian, Antua, Ritxar, Silvi, Simone, Leire, Cris eta Oierrek osatutako taldia Lezatera juan gara buelta bat emotera. Ez gara asko sartu, Mallukian Potzuraiñok bakarrik, baiña beti da atsegiña Erresuma Okerrera sartzia, batez be nere kasuan urte bi inguru sartu barik egon eta gero. Gaiñera azken Karaitzako artikulua irakorritta, beste begixekin ikusten da zulua. Saguzahar kopuru altuak harrittu gaittu, danak sarrerako geletan hegan.

Ez ba dogu asko sakondu, urteerako ordua genkalako zan: eguardixan Santa Eufemiako zelaixan geratuta genguazen-eta parrilladarako. Espeleologuak sua ixotzen, eta arkeologuak okelia erretzen, fafo prehistorikua izan dogu benetan: brontosauriua naturalera lehelengo, eta pterodaktilua bedar mediterraneuekin gero.

XXX. URTEURRENA "Caballos-Valle" trabexixia

Bilbo GAESeko eta Rodezeko frantzes adizkideak, parte hartzera gonbidatu gaituzte XXX. urteurrena ospatzera, "Caballos-Valleko" -Red del Silencio trabexia- agerketara.

Kobazulo zoragarri honetan, Bizkaiko eta Kantabriako lurpetik pasatzea, pasaden eguneko, abustuan 3an, elkartu gara lau espeleologoetako belaunaldiak, orain dela 30 urte gozatu zuen momentuharekin berriz experimentatu dugu.

Mila ezker Bilboko eta Rodezeko adizkidei momentuz zoragarri honetan disfrutatzeaz.


Qué mejor manera de celebrar un acontecimiento grato de nuestras vidas puede haber que hacerlo en compañía de la familia y los amigos y compañeros de siempre. Pues bien, así es cómo lo han hecho los compañeros del GAES de Bilbao y los franceses de Rodez. En el 30 aniversario del descubrimineto de la -hoy clásica- travesía Caballos-Valle, han preparado una fiesta que la han querido compartir con todos los que en su día participaron en las exploraciones de la "Red del Silencio". El resultado, una emotiva semana repleta de actividad espeleológica, y sobre todo, de emociones. Abuelos y padres; hijos y nietos y amigos. Todos juntos recorriendo y recordando los pasajes que en su día tanto esfuerzo costaron explorar y consiguieron forjar tan estrecha relación.

Desde el ADES, gracias por haber compartido con nosotros esta sólida experiencia.

Sifoia eta aintziria

100605: Iñaki, David, Jesus, Antua, Ritxar (GAES), Trotixa, Antxonio, Iker (GEMA), Oier.

Otsabidepagozabalaganekoaxpean, karriuetan laguntzen. Oinguan, helburua “Gorbea” gelatik “Soplo negruan” zihar behera doiazen galerixetan, errekian aporte lateral baten buzeatzia zan. Antuak egin dau, eta Iñaki ta ni handik hurre dagon aintziria argiztatzen egon gara, farol modura bidian laguntzeko; halan be, 15(¿) bat metro behera-aurrera egin eta gero, bueltia egin dau eta ez dogu alkar ikusi. Ulertu dotenangaittik, hurrengo baten aintziria bera buzeatzia mereziko dau, eze, gune horretako hidrodinamikia nahikua berezixa da, eta ondiok ez dabe guztiz ulertzen. Bide batez, turismo pizkat egitteko aprobetxau dot (errekan gorako sifoira, ITX-200kin jarraitzen dana)

Nere partetik, oso eroso ibilli naiz gaur. Nahiz eta 11 ordutako ekittaldixa izan dan, fisikoki ederto topau naiz (energixa-kudeaketa egokixari eta entrenamenduari esker) eta sorbaldiak be sorpresa politta emon desta, molestia oso oso gitxikin. Gaurkuan 1968ko exploradorien bidietatik aurrerago sartu gara, GAES-ekuak topautako galerixetan, eta gehixen gustau jatana “Soplo negro” pasabidia bera izan da, bigurrixa, estua eta dibertigarrixa. Ezin siñistekua: 40 urte baiño gehixago pasau dira leza honen esploraziñua hasi zanetik, eta ondiok ez da amaittu.

Eremu desolatuetan

10-V-1: Pedro, David, Iñaki, Antua, Richard, Subi, Subin laguna, Gotzon, Bikain, Idoia, Oier

Otsabidepagozabalaganekoaxpetik Itxinapeko Sarera sartu, eta di-da batian kokatu gara gure postuetan. Urpekarixak bere sifoia arakatzen egon dirazen bittartian, porteadoriak hondarrian etzinda egon gara. Karburerodunak hobeto. Argazkitxo batzu be etara dittu Iñakik. Antuanek esan dabenez, galerixa eder, zabal eta garbixa ikusten da urpian, eta 60 metro aurreratu badittu be, uran hotzak atzera bueltia emotera bultzatu dau; hurrengo saiakeria erropa lodixaguekin.

Han barruan genguazela, berbarua entzun dogu atzetik. Beti da harrigarrixa, eta pizkat majikua munduko azken punta galduenian zabizenian, zure moroko beste batzu topatzia. Lau espeleologo katalan izan diraz, asteburu pasan etorri dirala eta Otsabide famatuari bisittia egittera. Euretako baten bat ezaguna gaiñera. Han egon gara barriketan pizkatian, baiña laster hartu dogu kanporako bidia, izan be hamabost lagun bide beretik asko luzatu leikez (eta hala izan da).

Horretara, batzu aurreratu egin gara kanporutz. Nik be, bonbona bat hartu eta harutz juan naiz. Bakarrik ibiltzeko gogua nekan, eta hala izan da; atzekuak galdu dittudaz, eta aurrekuak ez nittuan ikusten. Isilttasun absolutua gauza ederra da. Desolaziñua. Asko aldatzen da bidia norbere argixa baiño ez dagonian. Azetilenuak antxiñako esploradorien gomutia bizixago bihurtzen zeban. Zentzunak zorrotz, bidia ez galtzeko. Tunel erraldoi eta isillen laberintuan txindurri txikixa.

Gero ta gehixago harritzen nau espeleo-urpekarixen biharrak. Igaz ezagutu nittuanetik, gauza haundirik ulertu barik lagundu izan detset euren materixal pisutsuan karriuan, eta ikusixan gaiñian juan naiz ulertzen zertan dabizen. Ez nau bape erakartzen -espeleologo arruntok jente klaustrofobikuari emoten detsegun sentsaziñua be antzerakua izango da, kontizu- baiña kuriosidade haundiz entzutzen detsedaz euren kontakizunak. Bide estu eta visibilidade bakuetan, nahiz galerixa haundi eta gardenetan, atzo legez. Eta miresgarrixa iruditzen jata euren autokontrola. Seguraski eskarmentuangaittik da –hildako kopuru oso altua- baiña ez dakitt ni neu kapaza izango nintzaken jarraipen argi bat ikusi, eta atzera bueltatzeko

Urgitxiko azken sifoian

10-III-28: Antoine, Richard, Gotzon, Idoia, Oier.

Urgitxiko azken sifoia buzeatzera. Jente gehixago egotia espero genduan, baiña zeozelan moldau gara materixal guztia hara eruateko. Alperdoko kobazulo txiki eta gatxian hainbeste jardunaldi egin eta gero, eskertzen da tarteka kilometrotako galerixa zabaletan galtzia, bolumen haundixen “dosis” hori hartzeko. Ez neban ezagutzen sifoia, nahiz eta koliflorien gelatik bertan egon. 7-8 metro behera egin dau urpekarixak, eta saiakera gehixago egin biharko dira. Gaiñera hantxe bertan tximinixa bat dago errebisatzeko (pistolen zona azpikua) eta sifoia pasau ezkeriok be, ba dakigu ze puntotan desobstruidu biharko dan.

ALPERDOKO ZENOTEA

Alperdon espeleobuzeoarekin. Antoine, Richard, Jesús, Unai, Petrus, Maite, Mikel eta Gotzon. Ikusita gero atzoko egunean, Antoine -gu denok lagunduta- sartu da Alperdoko sifoian, ta 30 minutuan pasa direnean sensazio honak daukaguz (bajatu egin da 15 metro eta baita beste 50 metro). Sifoia segitzen du eta ura ez da sikintzen horrenbeste. Explorazioa ur azpian irekita dago Alperdon.