2018/08/18

Damazulo meets Salisbury

Adrenaline shoot at the Gates of Salisbury


180818: Idoia, Oskar F, Oier.

Damazulo (Ispaster). We’ve followed our patient and delicate work of Wednesday, and finally we’ve entered the Gates of Salisbury, name of the new sector that we offer to our friends (Simone, Gotzon and Antua) that happen to be far away this day.

In fact, we have got first into a little block site, followed by a large hall (Salisbury Hall, 15m wide x 20 m long) with a very curious shape: it seems to have been a natural dam during long time, with very thick layers of diverse materials (gravel, sand, silt), where water has recently found a way to filter to lower levels. Thus, Salisbury Hall have several sinkholes and its floor has collapsed in two places, which are separated by a high laminator, representing the former level of the strates, nearly up to the height of the ceiling (flat, as typical in long lasting water-filled galleries). In Salisbury Hall, we have identified two possible ways of descent to a lower level: in one of them a rope is needed (5-10 m), and the other is a meander, which we haven’t tried to get through, in order to respect some nice strates. We have identified some points that can be escalated, if necessary. Finally, (...) in a plateau, thas has taken us to a chasm, not difficult to descend, where we have seen clearly a lower level with a river bed, not active right now but that evidently is so in rain time; next day’s exploration will surely pursue in this point.
First view (plant)

In the second collapse site of Salisbury Hall we have tracked the air current to a cat hole, which after 15 slippering meters has taken us to another hall, not as large as Salisbury, but quite big too: we have named it Ojeda Hall, as by then we were totally muddy, and eager to cleanse. Same configuration, two upper ways (one of them with air).

We’ll summarize saying that the air current we felt in the Gates seem to come from above; bad news. But the descending points worth to be explored anyway; the exploration is comfortable, and we’re above the Crazy River of the most large cave system of Lea-Artibai!
Lady of the Hole

2018/08/15

Damazulo



180815: Gotzon, Antua, Oier.

IS-045 Damazulo (Ispaster). Aurreko egunetan identifikautako zulo puzkarixan aurrera segidu dogu, harrixak kentzen. Lau bat ordu jardun dogu bertan, txandaka; bihar astunena, egixa esan, beste bixak eruan dabe, ni neu pare bat ordu kokotan pasau dotelako, uzta ugarixakin gaiñera (Neobisium, Oxychillus, Ischyropsalis, Quaestus, Speonomus?, Troglohyphantes eta beste masma txikixak, Meta, Lithobius... hainbeste izan dira eze kontua galdu dotela; Carlosendako geratzen da laboratorixuan kontaketa zehatza egittia).

Desob biharrari buruz, emankorra izan da: espatula bihar kirurgikuari esker, jarduna amaitzian galeria txiki bat geratu da, azken estuasun bat nasaittu eta gero (hurrengo egunian, seguru) galeria praktikable batera pasatzen dana, begibistan doguna, eta kanporako haize korriente nabarmenakin. Interesa bikoiztu egitten dau, enkaje topografikua egittian: hain zuzen be, Abittara-Trakamaill eta Urgitxi sistemen arteko mugan egongo giñake, Rio Loco inguruan nere ustez. Hórrek kuebok ezagutzen dabena ondo jabetuko da esaten gabizenan garrantzixaz. Igual zapatu honetan bertan argittuko da gauzia.

Bestalde, Ipazterko tabernan, Urtzikin topau gara eta Gotzonek propuestia egin dau: (...)

Pedro Ruiz de Arkaute



180814: Oier

Iñaki Alonso tolosarran bidez, Pedro Ruiz de Arkautekin bildu naiz (Felix Ruiz de Arkauten seme gaztena). Helburuak: bere aittan artxiboko gauzak itzultzia (galdutzat zeukenak), argazki eta argitalpen batzuk emotia, eta Felixen bizitza pertsonalari buruzko detalliak jasotzia. Izan be, bere speleo bizitzia ezaguna bada be, bere lagunik miñenak be ezin izan deste kontau gauza haundirik kobazulotik kanpoko bizitziari buruz. Hutsune hori betetzeko, Pedro oso lagungarrixa izan da: bera hil zanian nerabia zan, eta etxe barruko gauzez gain (ohitturak, zaletasunak, kezkak...) bere gurasuen historixia be jaso ahal izan dot, baitta familiako fabrikiana be. Onezkero zumitz ederrak bildu doguz, laster otzara ederra osatzen hasteko. Eskerrikasko Pedrori, baitta Teresa Artiz lehengusiñiari be, Murrutxa etxia laga deskuana elkarrizketa erosua egitteko.

2018/08/12

ARSIP-eko billeran







180111: Unai, Oier.

ARSIP billeran (Areta). Helburu nagusixa Unai “soziedadian” aurkeztia izan da, munduko elkarte espeleologiko garrantzitsuenetako bat ezagutu deixan; izan be, speleo gazte asko ez dira jabetzen bere papelakin (4 talde ba ei dabiz Larran zihar, bere zuluan sartuta, karstian beste lezarik ez balego lez...). Nere ustez, ARSIP “betidanik hor egon dan zeozer” legez hartzen da, zugaitz baten modura esate baterako, eta horregaittik bere baloria oharkabian pasatzen da.

Dana normal juan da: goizian (Maison de la Pierren) elkarteko kontuak konpondu dira, eta bazkal ostian (Guilherseko braketako olhan) koordinatzailliak exploraziño guztien egoerak banan banan aztertu dittuez; honekin, eta taldien informietan datozen datuekin sintesi topografikua eguneratuko da. Unaiek be BU-56ekuen gorabeherak kontau dittu, berak zekixazenak behintzat, eta jentiak pozik entzun dittu. Ia ARSIP-era euskaldun gehixago hurreratzia lortzen dogun; bada markia gero, EH-ko karst garrantzitsuan esploraziñuan antolakuntzan euskaldunik ez egotia!!

Nere aldetik, zaharreologian ez dot ezer aurreratu (zaharretatik Christian Migraine etorri da bakarrik, lehendik ezaguna; eta Pierre Accoce bixamonian etortzekua zan). 
(...)
Beste funtziño edo helbururik ez nekanez, Roberren “El Reino Inclinado” batzuk eruan dittudaz (4), jentiari partitzeko, eta... arrakastia! Jentia eskaka izan dogu. Datorren urtian tako potolo bat eruango dogu, lokalan alperrik hautsa hartzen dakaguz eta.

Bestalde, erreferentzia interesgarri bat gorputz “estandarra” ez dakagunondako: Biarnon ARSIP-eko kide batek buzuak neurrira egitten dittu! Ikusten egon giñan, eta materialak eta itxuria oso ona dake; preziuak bebai. https://combi-speleo.fr/boutique/14-options