Leza Akordatua eta Haize Galdua

Part:Josu,Unai,Gotzon,Idoia,Martin,Antua,Santi

Azkenean bagoaz Leza Ahaztu mitiko horretara. Marka gorri bat du sarreran, ADESeko norbaitek jarri eta ahaztutakoa. Dirudienez haize korronte itzela dauka eta mendian barrura eta barrura sekula itxiko ez den potzu baten doa. Batzuek diote 150 metro, beste batzuek (realidade zentzu pixkat izanda), 50 metro.

Eta bai, 50 metro ditu (gutxi gorabehera). Eta bai, haizea badu, bai. Baina behean daukan sala erraldoi-ko lurrean dauden bloke artetik joan zaigu haizea (teorien arabera, realidadea, nork daki!).

Gotzonek izan duen negua eta gero, rekuperatzen dago oraindik, baina ez da bakarra: Josu ere atzo kalenturarekin zegoen, eta gaur badirudi hobeto dagoela. Antuak ere eztarria ez dauka oso fin. Hau da hau negua izan duguna! Baina speleo egiteko gogoak denei gainez egiten die.

Josuk eta Antuak 50 metroko putzua bien artean ekipatu dute. Azken unean, Unaiek azkenengo putzuan roce bat konpondu behar izan du Josuk behetik eskatuta, frakzionamendu bat gehiago jarriz. Gauza gehiagorik gabe behea jo dugu.

Gela Eder bat dago behean. Egia esan, lezak merezi du. Baina haizearen bidea ezin izan dugu jarraitu. Meandrotxo bat topatu dugu ere, eta meandro tartetik putzu bat zabaltzen zen. Martinek jeitsi du une batez, baina ez zegoen ezer. Gotzonek lezari topo egin dio eta kanpora.

Irten aurretik, Antuak esandako putzu paralelo hori rebisatzen geratu gara Santi, Unai eta Martin. Ez, ez dago ezer alturan, bakarrik gela berdinaren sabaian gaude. Unai, bertikalaren erdian frakzionatzean, konturatu da hanka jarri behar zen lekuan saguzar bat zegoela. Ehundak eta 1 egin behar izan ditu saguzarra ez esnatzeko. Eta azkenean han jarraitu du hibernatzen, lo seko. Ezin zuen beste hibernatzeko lekurik topatu ala, koba guztia beretzako edukita???!!

A, eta begiratu behar zen "potzu paralelo sekula-inork-begiratu-gabekoan" spit bat zegoen kabezeran eta Unaien saguzar-frakzionamenduan beste bat. Dirudienez, mailuarekin ezer zabaldu gabe pasa zuten putzuaren kabezera, spitak (segurutik eskuz) sartu, ikusi, eta berriro irten.

Horrek bai ADESeko espeleologo Adoretsuak! Aguerridos Exploradores!

Leza honetan egin behar direnak eginda, Beer Team-ek pasadan astean utzi zuen desobstrukziora joan gara orduan (argazkiek beraiek bakarrik hitzegiten dute). Oraindik ez dugu pasa, baina barrurago sartu gara. Meandro bat igartzen da, baina oraindik zabaldu egin beharko da.

Euria gure lagun izan da esplorazio osoan. Aterkin Xploring. Katarro eta itxurakoak sendatzeko perfekto. Egia esan, badirudi ohituta gaudela eguraldi honetara, ze inor ez da gehiegi kexatu...

Ate ahaztua

Simoneta, Oier, Oskar, Gotzon, Antua eta Xabi.



Gotzonek telefonotik esan naben moduan plan trankil bat zen, nire obsesio zonatik beraien obsesio zonara joan behar nitzan, prospektatzen eta desobstruzio txiki batzuk egitera. Hainbeste bidar Galarregi izena entzun dot, leku mitikioa. bakarrik benetako espeleologoentzat, ni naguzia naizenean joango naizela esaten didate. Galarregi ingurura heldu ginenean, horren azpian zelako munstroa dagoen arin nabaritzen da mendate horiek gruyere gazta direla ematen dute, dena dolinaz, lapiazez beteta... paradisua. Laster hasi ginian bakoitza bere planera, zulotxu batzuk zabaltzen eta ni barriak topa naian, horrela joan zan goiza.
Ez genduan gauza handirik egin, zuloak ez zuten fundamento handirik, eta nik miseria baino ez neban aurkitzen. eguerdi aldera Oierrek alde egin  behar izan zuen.
Dolina batetik beste batera aldatu genduan kanpamentua, airedun zulo txikitxo bat zabaltzen eman genduan hainbeste denbora. Oskar eta Gotzon jo ta fuego, Simoneta argazkiak ateratzen,txorixo eta sardiña batzuk jaten genduzan bitartian.
Prospektatzen jarraitzen genduan... eta halako batean Antuanen ohiua entzun genduan...."eeeee". Ez genduan oso seriotzat hartu, eta han agertu zan Antua bere irrifarre misteriotsuarekin...ez dakizu zer siniztu, "una agujero grande con mucho aire...""dejar esa miseria que allí hay uno de verdad" Oskarrek: "nos quedamos aquí, esta es la espeleo que nos gusta en ADES, agujeros miserables..."
Nik ez nekien niri bazilaten ba zeuden edo zer, azkenean Antuan da ni aurrera joan ginen, zuloa edo denadelakoa ikusten.
Handik urre zegoen, ni albotik pasa nintzen ordu erdi arinago, egia esan benetako zuloa zen, ni flipata gelditxu nitzan. Antuanek materiala hartzen zuen bitarten hasierako ranpa bajatu eta ekipa egin behar zela argi zegoen, denbora egiteko harriak botatzen hasi nitzan, bota nuen bat... eta metro batzuk jauzi zan, ez gehiegi hogei bat edo, baina halako batean bigarrena bota nuenen ederra ezuztea.. klink-klonk, klink, klank...ixiltasuna eta gero berriro azkoz bajuago klink, klank etab. "San Pedro, zer da hau?" harri gehiago bota nituen baina beste guztiak ez zuten zaratarik ateratzen, hor gelditzen zirian, aire korrontea nabaria zan.

Antuanek kanpotik "Está marcada, los del ADES han estado aquí, hay un círculo rojo", hormetan arinagoko beste instalazio baten markak zeuden". Antua bajatu zan.: "Noto un monton de aire entrando", halakoren batean "Vaya pozarrón, hay un pozo paralelo enorme, no se ve el fondo". Buff zirrara bat lepotik igotzen, ez dakit sartzen zen aireak edo aurkikuntziak eraginda.
Irten ginenean, Antuak"Es un galarregi II, me ha parecido hasta a ver oido el agua"...
Gotzon, Simoneta eta Oskar heldu zirian, Oskarrek ez zuen sinezten: "ya me estais engañando..."sartu zan eta irten zenean "bonito, ancho, mucho aire.." Baina Antuanek esan zion "¿Has visto el pozo paralelo?"" No, no lo he visto"
Gero supozizio mundoan sartu ginen, nortzuk izango ziren hor egon zirenak, Gotzonek ez zekien ezer, beste misterio bat, esta zergatik utzi zuten explorazio hain interesgarri hura?, agian Oskarren moduan ez zuten ikusi benetako putsu paraleloa eta bertan bera utzi zuten explorazioa...
Galdera asko eta erantzunik ez...dena den benetako ate bat aurkitu zuen Antuanek, eta ate horrekin ametsetan hasi gara...beheko mundua guri itxaroten dago.

Moruzillo II pano

Moruzillo

Abitako Lezia, eta Ura, Ur Asko

Part.: Unai, Idoia, Oskar, Antua eta Josu



Eguraldia ikusirik, bi kafesne behar izan ditugu martxan hasteko. 11:00ak aldera tarte bat eman duenean, ziztu bizian jantzi buzuak eta Abitako Lezia esploratzera joan gara katalogo lanaren parte bezala. Bakoitza bere paperean erabat sartuta, Antua eta Josu- ekipatu eta esploratu-, Oskar-argazkilaria-, eta Idoia eta Unai -topografia-, sarrerako putzua bajatu eta lanean hasi gara.

Garai batean, gure taldekide batek sarrerako 10m-ko putzua (2.5m luze eta 1.5m zabalerakoa) destrepatu egin zuen. Eskerrak gaur inork ez duen horrelako burutaziorik izan. Ez baita destrepatzeko bezelakoa.

Behin barruan, galeria laberinto txiki bat aurkitu dugu. Topoaren arabera 200m-ko garapenarekin. Aurkitu ditugun inkognitak ere argituta utzi ditugu beraz. ABITAKO LEZIA - BUKATUTA.

Unai eta Idoia topografia egiten utzi eta Abitara joan gara mantenimendua egitera, eta nola ez, Abitako galeria batzuk ikustera :-). Sarreratik hurbil, Rio-Loco-ko bidegurutzea baino lehen dagoen 20m-ko tximenea zabala ikustera joan gara. Normalean ur apurra egoten da, baina gaurkoan, egundoko ur-jauzia aurkitu dugu. Bueltatzen bagara, 20m-ko eskalada hori egitera joan daiteke.

 

Moruak eta Bakeruak

160220: Rober, Xabi, Oskar, Gotzon, Oier.

Moruzillo II (Busturia), topografia eta argazki lanak. Gaur aurreko baten Roberrek lokalizau eta berak eta Antuanek esplorautako zulo hau hobeto begiratzia tokau da. Harrigarrixa, benetan, kaletik hain hurre dagozen lekuetan ondiok halako kuebak agertzia. Bakeruen Gelara allegau eta errekan gora juan gara, topografia egin ahala txokuak hobeto begiratzen. Bloke artian, Kleenexan Pausora allegau eta gora egin dogu, eta hortxe agertu da eguneko sorpresia: Moru Jentillen Gelia, kobako haundiña, estalagmitaz jositta, kuebian sapaixa osatzen, eta gaur arte oharkabian pasau jakuna; atzera errekara jaitsi, eta meandro elegante batetik zihar, hirugarren bolumen haundiñera igo gara: Isilgune Galeria, hau be fosilla eta formaziño ikusgarrixekin. Barriro jaitsitta, errekan gora topo amaittu dabe (ni ez naiz horra sartu) eta paso estu batetik Oskar galeria lateral batera sartu da, haize korriente nabarmenakin eta hobeto begiratu biharko dana.

    

Bio aldetik: 4-5 saguzar bakarti, oso txikixak. Arrautz oskol haundixak (¿??) leku askotan ikusi doguz. Animali txiki askoren hazurrak bebai. Moru Jentillen behekaldian, erpe haundixen markak koladan (hartza?). Quaestusak eta Neobisium? (danak hilda), 3 marraskillo klase desbardin (Oxychillus, Zospeum eta beste bat), planaria bat, Meta, linifiduak

Ilobiko Leizea - Aralarreko Barruak Ezagutzen

Part: Josu, Unai (2), Maria, Idoia, Urtzi, Andoni

Ilobiko Leizearen esplorazioan parte hartzeko inbitazioa jaso eta gero, ADESeko batzuok ez geneukan leize horri muzin egiteko asmorik. Orain Lizarrako Espeleologi Taldearen ardurapean dagoen leize honek, esploratzeko lan asko dauka oraindik; eta meandro eta galeria erraldoi gose direnentzako, eta "tupé"a altxatzeko moduko haizea duten desobstrukzio gose direnentzako leku ezinhobea da.

Hori da tokatu zaigun lana oraingoan. Kasko batekin arazo bat egon eta gero, Idoiak txabolan geratzea erabaki du, beste bati bere kaskoa utzita. Horrela, azkenean 3 pertsonako 2 taldetan banatu gara:

Sartu aurreko prestaketak

Unai "Gema"tarra, Urtzi, eta Unai "ADES"tarra: Ilobik 2 galeria printzipal ditu, klasikoa eta berria. Biak gutxi gorabehera paraleloan doaz, eta bide erdian, meandro sare bat agertzen da (20 metro alturako meandroak). Horretatik meandroetatik galeria biak elkar konektatu ahal direla probatzera joan gara. Eta bai lortu ere! Topografia egin dugu tablet- arekin, eta 2-3 inkognita argitu ditugu, zorte gutxirekin. Ur aporte bat ekartzen duen galeria "accesorio" batek esperantza goian utzi digu oraindik. Bueltatu egin beharko da bertara, galeria guztia topografiatu gabe bait dago.

Josu, Andoni eta Maria fondora joan dira (-400era), Jesukristoren haize korrontea duen arrakala bat desobstruitzera. Mailuarekin jo-ta-ke ibili eta gero, beroaldi ederra hartu dute batzuek. Desobstrukzioa jada sifoia baino aurrerago dago. Oraindik beste sesio bat behar da gutxienez. Baina haize horrekin, galeriak Fijo daude!

Goranzkoan, igarri dugu -300 metrora geundela. Sokak gora, blokeak gora, pasoak gora. Ez dago pasorik benetan ezin-pasatzekorik, baina ehundaka daude, galeria handian gorantza zoazen bitartean. 20 m soka, bloketan gora, soka, bloketan gora, soka, bloke, soka, bloke...

-200era, putzuen baseraino heldu garenerako birrinduta geunden. 200 metroak patxadaz hartu behar izan dira, baina igo ditugu. Ez dago speleo sesio on bat eta gero Aralar-eko kanpak ilunetan ikustea bezalakorik!

Borda, Idoiaren gidaritzapean zegoen. Heldu garenean, arroz bat prest zeukan, eta entrante modura, txorizo-leon pintxoak. Horrek, eta egin ditugun kalimotxo batzuek, eta zerbeza eta ron-kafe txorrostada batzuek goizeko 3etan geneukan piura konpontzea lortu dute.

Leizetik irtenda, goizeko 3etan

Orduan kanpoan elurra hasi da. Badirudi amalurra zain egon dela gu leizetik irten eta txabolaren babesean egoteko, elurra egiten hasi aurretik.

Hurrengo goizean, imaginatuko duzue zein ederra zegoen Aralar, hodeiak desagertu direnean...

Hurrengo goizean. Goian, eskuinetara, harri artean ezkutatuta, leizearen sarrera.

Bueltan, porteatzen...

Informazio gehiago: espeleolizarra.wordpress.com

Juan Mari Feliu (IPV / Basabürüko Lezentzat)

160207: Oier.

Domeka goiz ederra pasau dot Juan Mari Feliu katalan naparrakin. Elkarrizketen rondako azkenetakua, Nafarroako katalogoko kaltzetiñekin hasi zan, baiña urte bira “haundixekin” hasi zan San Martin Harrixan, 60 hamarkada amaierako esploraziño garrantzitsuenetakuan partehartuz. Halan be, hori bere bizitza interesgarrixan etapa txikitxo bat baiño ez zan izan. Zelako artxibua! Bere etxia mendizaletasunan arlo guztien benetako museua da. Eskerrikasko Juan Mari!

Juan Mariren esanetan, hau "Tsunamien Gela" da. Paper bat atera eta... tsunami!